Samadhirajasutra 5.17

5.17

སོང་གཞོལ་བ་ཡིན། །ང་ནི་ཡོན་ཏན་དག་གི་བསྔགས་བརྗོད་ན། །དགེ་སློང་ཡོན་ཏན་དག་ལ་མི་སྤྱོད་དེ། །ཚིག་ཙམ་གྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ནན་ཏན་ལྷུར་བྱེད་བྱང་ཆུབ་རྙེད་མི་དཀའ། །སྔོན་བྱུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་གཏམ་འདི་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་པ་དང་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་དེ་ལྟར་འདུག་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ཞུས་པ། རི་ཡི་རྒྱལ་པོ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་གནས་པར་བདེ་གཤེགས་བཞུད། །འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་དེར་ཡང་གཤེགས་ནས་ནི། །ཁྱོད་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མཆོད་པ་བགྱི། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཏང་བ། རི་ཡི་རྒྱལ་པོར་རྒྱལ་བ་མངོན་གནས་པར། །མ་ཕམ་བདུད་རྣམས་ཕམ་བྱས་ཁྱོད་སོང་ཤིག །དེར་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་དོན་ཆེན་ཡང་། །བླ་ན་མེད་པ་མྱུར་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཏང་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་འཁོར་དེ་ནས་བྱུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་མུ་མེད་པ་རྒྱ་མཚོའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་གནས་རིའི་རྒྱལ་པོ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཆོད་རྟེན་ཆེན་པོ་གང་ན་ཡོད་པ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་འདི་ལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་དེའི་མོད་ལ་རིའི་རྒྱལ་པོ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཉམ་ཞིང་ཡངས་པ་རྒྱ་ཆེ་བ། སྡོང་དུམ་དང་ཚེར་མ་དང་རྡོ་དང་གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ་མེད་ཅིང་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཀུན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ས་གཞི་རིན་པོ་ཆེ་ཨན་ད་རྙིལ་འབར་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལ་དཔེ་མེད་པའི་ལྷའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་དང་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་པ། རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གྲངས་མེད་པ་དུ་མའི་བཀོད་པས་རབ་ཏུ་སྤྲས་པ། དགའ་ལྡན་རིས་ཀྱི་ལྷའི་ན་བཟས་ཁྱིམ་གྱི་ཉེ་འཁོར་བརྒྱན་ཅིང་སྤུད་དེ། བདུག་སྤོས་

“I have recited the praises of those qualities
But the bhikṣus will not practice these qualities.
Enlightenment is not attained by mere words.
For one who is dedicated to practice, enlightenment will not be difficult to attain.” {31}

Chapter 17

The Entranceway to the Samādhi That Is Taught by Many Buddhas

When the Bhagavān had finished speaking, the bodhisattva mahāsattva Maitreya, who was seated there, in his mind recited this verse to the Bhagavān.⁶³⁴

“I am going, Tathāgata,⁶³⁵ to the king of mountains,
Gṛdhrakūṭa, which is always the residence of the buddhas.
When I have gone there, lamp of the world,⁶³⁶
I will make inconceivable offerings to you.” {i}

The Bhagavān knew the thoughts that were in the bodhisattva mahāsattva Maitreya’s mind, and from his own mind sent this verse to the bodhisattva mahāsattva Maitreya:

“Go, Ajita, you who have conquered the māras,⁶³⁷
To the king of mountains where jinas reside.
There you will quickly accomplish
A great unsurpassable benefit for beings.” {ii}

So the bodhisattva mahāsattva Maitreya, having received in his mind that verse from the Bhagavān, paid homage to the Bhagavān in his mind and, again in his mind, circumambulated him three times. He then left the assembly and went to Gṛdhrakūṭa, the king of mountains, which has been the residence of countless buddhas, as numerous as the grains of sand in the ocean, and where there is a great caitya.

The moment he arrived there, for the enjoyment of the Bhagavān, he magically transformed the king of mountains to become level and vast, without any tree stumps, thorns, stones, pebbles, or gravel, and with a surrounding wall made of the seven jewels. The ground was composed of countless shining sapphire jewels and was adorned by divine adornments and jewels, all of them beyond compare, and beautified by an array of innumerable, different kinds of jewels. All the area was decorated by the clothing of Tuṣita devas,