Samadhirajasutra 5.18

5.18

ཀྱི་སྣོད་སྣ་ཚོགས་ནས་ནི་བདུག་པ་འཐུལ་བར་བྱས། ཕྲེང་བ་དང་ལྡ་ལྡིས་ནི་བརྒྱན། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ནི་བཀྲམ། ལྷའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་དབྱངས་ནི་བསྒྲགས། རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་དང་ལྷབ་ལྷུབ་བསྒྲེང་བས་ནི་གང་། ཁྱམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་བླ་རེ་བྲེས། འཁོར་གྱི་ཁྱམས་ཀྱི་དབུས་སུ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་ལྷའི་སེང་གེའི་ཁྲི་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ་རྒྱུ་སྤུན་ལས་མ་བྱས་པའི་གོས་ནི་བཏིང་། ཀ་ཙ་ལིན་དི་ལྟར་འཇམ་ཞིང་རེག་ན་བདེ་བ་དགའ་ལྡན་རིས་ཀྱི་ལྷའི་ན་བཟས་ནི་གཡོགས། སྟེང་དུ་སྙིང་པོ་བེག་ཚེར་ནི་བཏིང་། སྣམ་རྟེན་མཐའ་གཉིས་དམར་པོ་ནི་བཤམས། ཆུ་ཞེང་དང་འཕང་དུ་དཔག་ཚད་ཙམ་ཡོད་པ་བཙུགས་ཏེ། ཞབས་རྟེན་ནི་ལྷ་དང་མིའི་ལས་འདས་པ། འཛམ་བུའི་ཆུ་བོའི་གསེར་ལས་བྱས་པ། མུ་ཏིག་གི་དྲ་བས་གཡོགས་པ། རས་རིན་པོ་ཆེ་བཅོས་བུས་གཡོགས་པ། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཏགས་པའི་ལྷའི་རིན་པོ་ཆེའི་དྲིལ་བུ་ལས་ནི་སྒྲ་འཇམ་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་གསལ་བར་འབྱུང་། ཕྱོགས་ཀུན་དུ་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོས་སྣང་བར་གྱུར། །རིན་པོ་ཆེའི་གདུགས་ཆེན་པོ་རྩ་བ་ནི་བཻ་དཱུརྱ་དྲི་མ་མེད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ལས་བྱས་པར་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་རིའི་རྒྱལ་པོ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་དུ་མའི་བཀོད་པའི་རྒྱན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་བརྒྱན་པ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་སྟན་ལ་འདུག་གོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རི་ཡང་ལྷ་རྫས་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། །རིན་ཆེན་རྡོ་སྟེངས་བཟང་ཞིང་དགའ་བ་དང་། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལྷ་རྫས་ཡིད་ཀྱི་ཁྱམས། །དབུས་སུ་རིན་ཆེན་སེང་གེའི་ཁྲི་ཡང་བཙུགས། །ལྷ་རྫས་གདུགས་ལས་ཡིད་འོང་སྒྲ་འབྱུང་ཞིང་། །ཕྱོགས་སུ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འོད་ཆེར་འབྱུང་། །རྩ་བ་ཡིད་དུ་འཐད་པའི་བཻ་དཱུརྱ། །མ་ཕམ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོས་དེ་ལྟར་སྤྲུལ། །རི་ཡང་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་བཀྲ། །རིན་ཆེན་གདན་མཆོག་རྒྱང་གྲགས་ཚད་ཙམ་དུ། །བྱམས་པ་དཔའ་

pervaded by the aroma of incense from a variety of censers, adorned by garlands and wreaths, scattered with various flowers; it resounded with the sound of divine music, was filled with erect and fluttering banners and flags, and over it canopies were suspended.

In the center of this area a divine lion throne made from the seven jewels was emanated. It was draped in cloth that was not woven, and covered with divine clothing from Tuṣita that was as soft and pleasant to the touch as down. A central awning hung above, and there were two red cushions placed upon it. It was a yojana wide and a yojana high.

Its beautiful footstool, made of Jambu River gold, transcended that of humans and devas. It was covered with a net of strings of pearls, and it was draped in divine, precious cottons.

Strung upon the lion throne were strings of divine, precious bells from which came clear, beautiful, gentle sounds. In all directions there were great shining jewels. And there was emanated a precious, vast parasol, with a handle made of a great, precious jewel of stainless beryl.

The bodhisattva mahāsattva Maitreya now emanated an inconceivable, adorning array of various jewels on Gṛdhrakūṭa, the king of mountains, and in its entire environs. Then, in an instant, he returned to the home of the youth Candraprabha.

Once he was back there, in his mind he paid homage to the Bhagavān, and in his mind circumambulated him three times. He then sat on his seat.

It was said:

He manifested the mountain as a divine, vast place
With excellent, beautiful jewel flagstones—
Inconceivable, divine, formed from the mind—
And he placed in the center a precious lion throne. {iii}

Jinaputra Ajita also manifested
A divine, splendid parasol that emitted delightful sounds
With great shining jewels all around,
And a handle of pure, beautiful beryl. {iv}

Maitreya, the hero, having emanated
A variety of jewels on the mountain,
And a precious seat that was a krośa in size,