Samadhirajasutra 7.4

7.4

དྲག་ཤུལ་སེམས་རིག་ནས། །ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་ནགས་དེར་གནས་པ་ཡིས། །རྡོ་དང་སོ་ཕག་ཆར་ཕབ་ཕྱིར་བསྐྲད་དེ། །དེས་ནི་རྒྱལ་པོ་སྡེ་དང་བཅས་པ་བཏགས། །ལྟོས་ཤིག་སྡིག་པའི་གྲོགས་ཀྱི་ཚིག་གིས་ནི། །དེ་ཚེ་མ་རུངས་རྒྱལ་པོ་འཆི་དུས་བྱས། །ཆོས་སྨྲ་དག་ལ་ཁྲོ་བ་བྱས་པས་ན། །དེར་ནི་ཚེ་རབས་དྲུག་ཅུར་མནར་མེད་སོང་། །རྒྱལ་རིགས་རྒྱལ་པོ་གང་གིས་རྦད་པ་ཡི། །དགེ་སློང་དམིགས་ལྟ་མང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་། །ཚེ་རབས་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་བསམ་ཡས་སུ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར། །ལྷ་མོ་གང་གིས་རྒྱལ་པོ་བསྐུལ་བསྟན་ཅིང་། །གང་གིས་ཆོས་སྨྲ་དེ་དག་བསྲུངས་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་གང་གཱའི་བྱེ་མ་མཉམ་པ་མཐོང་། །སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིང་དེ་དག་མཆོད་པ་བྱས། །བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དྲུག་ཅུ་མཐའ་ཡས་པས། །རྒྱལ་པོ་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་ཆོས་ཐོས་ཤིང་། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་མཆོག་བསྐྱེད་པ་དག །འཇིག་རྟེན་ཁམས་མང་དུ་ཡང་སངས་རྒྱས་གྱུར། །དེ་དག་ཚེ་ཚད་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་མང་། །དེ་དག་ཡེ་ཤེས་གཞལ་མེད་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཏིང་འཛིན་བཟང་པོ་འདི། །བཤད་ནས་རྐང་གཉིས་གཙོ་བོ་མྱ་ངན་འདས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཚངས་པ་ཡོན་ཏན་ཡེ་ཤེས་བསགས། །བླ་ན་མེད་པའི་ཚིག་འདི་ཐོས་ནས་ནི། །གཡེང་བ་མེད་པར་བག་ཡོད་སྤྱོད་ཅིག་དང་། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་འཐོབ། །ཕྱོགས་བཅུ་དག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། །སེམས་ཞི་སྙིང་རྗེ་བྱམས་པའི་སྤྱན་མངའ་བ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་མཐོང་། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་འགྱུར། །གཞོན་ནུ་ཁྱེའུ་མཆོག་གཉིས་པོ་བྱུང་བ་ཡང་། །གཞན་ཡིན་སྙམ་ན་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། །མར་མེ་མཛད་ནི་དེ་ན་གཅིག་ཏུ་གྱུར། །དེ་ཚེ་ཆོས་སྨྲ་གཉིས་པ་ང་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་ཆོས་ཐོས་པ། །རྒྱལ་པོ་དེར་ཡང་བྱམས་པ་དེ་ཚེ་གྱུར། །ལྷ་མོ་ཕན་འདོད་མཁས་པ་གང་བྱུང་བ། །གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ནི་དེ་ཚེ་དེར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཡི་ནུ་བོ་གང་བྱུང་བ། །དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་འདི་གཉིས་སོད་ཅིག་ཅེས། །

And hurled upon them a rain of bricks and stones
That killed the king’s brother and his army. {23}

“See how the life of the king’s cruel brother came to an end
Because he listened to what bad associates said.
Those who were angry at the dharmabhāṇakas
Took rebirth sixty times in the Avīci hell. {24}

“Those numerous bhikṣus who believed in reality
And drove the kṣatriya king to action
Experienced the sufferings of hell
For countless billons of rebirths. {25}

“The goddess who influenced the king
And protected the dharmabhāṇakas
Saw buddhas as numerous as sand grains in ten million Ganges,
Made offerings to them, and engaged in practice. {26}

“The multitudinous six quintillion men,
Who with the king had heard the Dharma
And developed the aspiration to enlightenment,
Became buddhas in numerous different realms. {27}

“Their lifespans were many millions of eons.
They had inconceivable, unequaled wisdom.
They all taught this excellent samādhi,
And then those supreme humans passed into nirvāṇa. {28}

“Having heard this unsurpassable teaching
On the accumulation of correct conduct, purity, qualities, and wisdom,
You must practice intently, without distraction,
And quickly attain the wisdom of buddhahood.⁷⁷⁵ {29}

“Look upon us, you tathāgatas in the ten directions,
Who have peaceful minds and compassionate, loving eyes.
You are the refuge and protection for all beings.
Send down your rain of Dharma upon the world.⁷⁷⁶ {30}

“Do not think that those two young men,
Those perfect sons,⁷⁷⁷ were anyone else:
Dīpaṃkara was at that time one of them,
And I was the second dharmabhāṇaka. {30a}

“At that time Maitreya was the king⁷⁷⁸
Who listened favorably to the Dharma.
And you, young man, at that time,
Were the wise goddess who wished to help. {30b}

“At that time, Devadatta
Was the king’s brother,
Influenced by the acquisitive bhikṣus

Who said, ‘Kill those two dharmabhāṇakas.’ ” {30c}

Chapter 22

The Teaching on the Body

Then the Bhagavān said to the youth Candraprabha, “Therefore, young man, bodhisattva mahāsattvas who wish for this samādhi, and wish to attain quickly the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood, should have no attachment to their life or body. Why is that? Because, young man, beings accomplish bad actions due to attachment to their lives and bodies.⁷⁷⁹

“Young man, bodhisattva mahāsattvas who have no attachment to their life and body will not even find it difficult to attain the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood, not to mention this samādhi. Therefore, young man, have no attachment to your life and body. That is how you should practice.”

It was said concerning this:

“Foolish beings always unceasingly
Have strong attachment to the putrid body.
Grasping at life, and for the sake of happiness,
The unwise always commit bad actions. {i}

Those who do not know attachment
To body and life, which have no essence,
Will defeat the armies of Māra
And realize enlightenment at the foot of the Bodhi tree. {ii}

Those who have attachment to these two things—
The body that is empty and selfless,
And life, which is like a dream or a fleeting dewdrop—
Those people will go to hell when they die. {iii}

Chapter 23

The Teaching on the Tathāgata’s Body

Then the Bhagavān said to the youth Candraprabha, “Therefore, young man, bodhisattva mahāsattvas who wish for this samādhi, and wish to attain quickly the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood, should not know the Tathāgata to be the rūpakāya.⁷⁸⁰ Why is that? It is because the Buddha Bhagavān manifests because of the dharmakāya and does not manifest because of the rūpakāya.