Samadhirajasutra 7.3

7.3

རྙེད་པ་འདོད་ཅིང་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཅན། བདེ་གཤེགས་བསྟན་པ་རབ་ཏུ་ཞིག་པའི་ཚེ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་བསྒྱུར་ཅིང་བྱེད་དུ་བཅུག །ཆོས་སྨྲ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་གསད་པར་གྱིས། །འདི་དག་མུ་སྟེགས་ཆད་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། །ཡུན་རིང་སྤྱོད་པར་ཡང་དག་འཛུད་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་དག་གང་དུའང་མྱ་ངན་འདའ་མི་སྟོན། །ལས་ཀྱང་འཇིག་ཅིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འཇིག །ཚུལ་འཆོས་འདི་དག་ཕུང་པོ་མེད་ཅེས་སྨྲ། །རྒྱལ་པོ་འདི་དག་ཡུལ་ནས་སྤངས་ནས་ནི། །འདིར་ཡང་ཆོས་ནི་ཡུན་རིང་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་དག་གི་ནི་ཚིག་ཐོས་དེ་ཡི་ཚེ། །རྒྱལ་པོའི་གླང་པོ་ཐེ་ཚོམ་བྱུང་བར་གྱུར། །ཆོས་སྨྲ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་གསད་པར་བྱ། །བཏང་སྙོམས་བཞག་ན་གནོད་པར་འགྱུར་སྲིད་སྙམ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཕྱིར་འབྲང་བ་ལྷ་མོ་ཞིག །ཚེ་རབས་སྔ་མར་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་སྤྱད། །ཡུན་རིང་དུས་ནས་ཕན་འདོད་མཁས་པ་སྟེ། །དེ་ཡིས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །རྒྱལ་རིགས་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ཚིག་དག་གིས། །འདི་ལྟ་བུ་ཡི་སེམས་ནི་མ་སྐྱེད་ཅིག །དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་མཁས་པ་གཉིས་པོ་འདི། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ཚིག་གིས་མ་སྤོང་ཤིག །དེ་དག་གིས་ནི་ནགས་ཁྲོད་ཅི་བཤད་པ། །ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་མི་བཟད་དུས་ཀྱི་ཚེ། །རྒྱལ་པོའི་གླང་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་གནས་ཀྱིས། །མི་ཡི་བདག་པོ་ཅུང་ཟད་མི་དྲན་ནམ། །རྒྱལ་པོ་ཡང་དག་ཚིག་གིས་བསྐུལ་བ་ཡིས། །དེ་ནི་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་མི་གཏོང་གྱུར། །དེ་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ནུ་བོ་མ་རུངས་པ། །ཉེན་ཀོར་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པ་དེས་རྦད་དེ། །རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་གཅེན་ནི་སྡིག་པ་ཅན། །བདག་གི་སྲོག་ཀྱང་ནམ་དུ་འདོད་མི་བྱེད། །དགེ་སློང་གཉིས་པོ་རིག་སྔགས་དྲག་ལྡན་པ། །དེ་དག་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་སྔགས་ཀྱིས་འགྲོ། །དེ་ཐོས་ནས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོང་། །ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ནི། །རིག་སྔགས་དྲག་ལྡན་འདི་གཉིས་མྱུར་དུ་སོད། །ཕྱིས་གདོད་འགྱོད་པར་གྱུར་ན་མ་ལེགས་སོ། །དེ་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་གླང་པོ་གོ་བགོས་ནས། །སྡིག་པའི་གྲོགས་ཀྱི་ཚིག་གིས་དེར་ཆས་ཏེ། །རྒྱལ་པོ་དམག་སྡེ་ཀུན་གྱིས་ཡོངས་བསྐོར་ནས། །ནགས་ནས་དགེ་སློང་གང་ན་ཡོད་པར་ལྷགས། །རྒྱལ་པོ་མི་ཟད་

And had fallen away from the Sugata’s teaching,
At that time repeatedly urged the king to action. {13}

“ ‘You must kill those two dharmabhāṇakas.
They are tīrthikas who are teaching nihilism.
Among those who have adopted that practice for a long time
There are none who have attained nirvāṇa. {14}

“ ‘They deny karma, they deny ripening;
Those imposters teach that there are no skandhas.
Your Majesty, banish them from the land
And then the Dharma will remain for a long time.’ {15}

“When he had listened to what they had to say,
The elephant-like king became distrustful.
‘I shall kill these two dharmabhāṇakas.
I must not leave them alone, for that would be harmful.’⁷⁶⁴ {16}

“The king was attended by a goddess⁷⁶⁵
Who had practiced with him in a previous lifetime.
She was wise and had benefited him for a long time,
And at this time she said to the sovereign king, {17}

“ ‘Kṣatriya,⁷⁶⁶ do not think in this way
Because of what bad associates have said.
Do not kill⁷⁶⁷ those two wise dharmabhāṇakas
Because of what bad associates have said. {18}

“ ‘Lord of men, do you not remember even a little
Of what they said to you in the forest grove?
In this perfectly terrible time of degeneration,
Remain on the side of Dharma, elephant-like king!’ ⁷⁶⁸ {19}

“The king, inspired by those true words,
Did not abandon the teachings of the jinas.⁷⁶⁹
But the king had a cruel brother
Who was persuaded by those around him.⁷⁷⁰ {19b–20a}⁷⁷¹

“They told him, ‘The king, your brother, is wicked;
He has no joy in being alive.⁷⁷²
Those two bhikṣus possess dreadful spells.
With those spells they can fly through the sky.⁷⁷³ {20}

“ ‘Having heard this we have come to you,
To tell you all that has occurred.
Quickly kill those dreadful magicians,
Or afterward you will be filled with regret.’ {21}

“Then the king’s brother⁷⁷⁴ put on his armor,
Under the influence of those bad associates.
The king’s brother, encircled by his entire army,
Came to the forest where the two bhikṣus dwelt. {22}

“The nāgas and yakṣas that lived in that forest
Knew the intention of the king’s dreadful, cruel brother