The Awakening of Mahāvairocana 1.5

1.5

མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་བྱང་ཆུབ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་སེམས་ལས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནང་ན་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀའི་བར་ན་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་སེམས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་གཟིགས། གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོར་མ་ཡིན། སེར་པོར་མ་ཡིན་དམར་པོར་མ་ཡིན། དཀར་པོར་མ་ཡིན། ཁ་དོག་ལེ་བརྒན་དུ་མ་ཡིན། ཤེལ་གྱི་ཁ་དོག་ཏུ་མ་ཡིན། ཐུང་ངུར་མ་ཡིན། རིང་པོར་མ་ཡིན། ཟླུམ་པོར་མ་ཡིན། གྲུ་བཞིར་མ་ཡིན། སྣང་བར་མ་ཡིན། མུན་པར་མ་ཡིན། སྐྱེས་པར་མ་ཡིན། བུད་མེད་དུ་མ་ཡིན། མ་ནིང་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་སེམས་དེ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། མི་དང་། མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་རིས་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་སེམས་དེ་ནི་མིག་ལ་མི་གནས། རྣ་བ་མ་ཡིན། སྣ་ལ་མ་ཡིན། ལྕེ་ལ་མ་ཡིན། ལུས་ལ་མ་ཡིན། ཡིད་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལྟར་ན་སེམས་དང་། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་། བྱང་ཆུབ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །དེ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན། ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་སྟེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་ང་

all the actions of his speech, and all the actions of his mind proclaim every-

where and always in the realms of sentient beings the Dharma of the words

of the mantra path. Moreover, he assumed the appearance of vajradharas

and the bodhisattvas Samantabhadra, Padmapāṇi, and so on, and proclaimed

everywhere in the ten directions the Dharma of the pure words of the mantra

path so that [all the steps from] the initial generation of the [bodhi-]mind up

to the ten stages may be progressively satisfied in this lifetime, the seeds of

the karmic[ally determined] lives of the varieties of sentient beings who have

been born and nurtured by karma may be eradicated, and there may also

occur the sprouting of [wholesome] seeds.

Then the vajradhara Lord of Mysteries, who was seated in this assem-

bly, said to the Buddha, “World-honored One, how did the Tathāgata, wor-

thy of worship (arhat) and perfectly all-knowing (samyaksaṃbuddha), obtain

the knowledge of an omniscient one (sarvajñajñāna)? Having obtained the

knowledge of an omniscient one, he expounds it extensively and dissemi-

nates it for the sake of immeasurable beings, proclaiming the knowledge of

an omniscient one in accordance with various destinies, various inclinations,

and various means and ways, [teaching] either the path of the śrāvaka vehi-

cle, or the path of the pratyekabuddha vehicle, or the path of the Great Vehi-

cle (Mahayana), or the path of knowledge of the five [supernatural] facul-

ties, or [the method for] aspiring to birth among gods (devas), or [the methods

for] birth among humans or as a nāga, yakṣa, or gandharva through to teach-

ing the method for birth as a mahoraga. Should there be any being who ought

to be delivered by a buddha, then [the Tathāgata] assumes the form of a

buddha; alternatively, he may assume the form of a śrāvaka, or he may assume

the form of a pratyekabuddha or the form of a bodhisattva or the form of the god Brahmā or the form of Nārāyaṇa or Vaiśravaṇa, through to the form of a mahoraga, a human, a non-human, and so on, conforming with the speech of each and abiding in various modes of conduct. And yet this path of the knowledge of an omniscient one is of one taste, namely, the taste of the Tathāgata’s liberation.

“World-honored One, just as, for example, the element of empty space is free from all differentiation, without differentiation and without nondifferentiation, so too is the knowledge of an omniscient one free from all differentiation, without differentiation and without nondifferentiation. Worldhonored One, just as, for example, the great earth is the support of all beings, so too is the knowledge of an omniscient one the support of gods, humans, and asuras. World-honored One, just as, for example, the element of fire insatiably burns all fuel, so too does the knowledge of an omniscient one insatiably burn all the fuel of ignorance. World-honored One, just as, for example, the element of wind removes all dust, so too does the knowledge of an omniscient one clear away all the dust of mental afflictions. Worldhonored One, just as, for example, the element of water is a delight for the support (i.e., bodies) of all beings, so too is the knowledge of an omniscient one a benefit and joy for gods and worldlings. World-honored One, what is the cause, what is the root, and what is the culmination of this knowledge?”

When the vajradhara Lord of Mysteries had finished speaking thus, the Buddha Vairocana addressed him, saying, “Excellent, excellent, vajradhara! It is excellent, Vajrapāṇi, that you have asked me about this matter. You should listen attentively and pay very careful attention as I now explain it.”

Vajrapāṇi said, “So be it, World-honored One. I am eager to listen.”