The Awakening of Mahāvairocana 1: Bam po 1

1.1

༄༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་བཻ་རོ་ཙ་ན་ཨ་བྷི་སཾ་བོ་དྷི་བི་ཀུརྦྦ་ཏི་ཨ་དྷིཥྛཱ་ན་བཻ་པུལྱ་སཱུ་ཏྲ་ཨིནྡྲ་རཱ་ཛཱ་ནཱ་མ་དྷརྨྨ་པརྱཱ་ཡ། བོད་སྐད་དུ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་མདོ་སྡེའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས། བམ་པོ་དང་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་རྒྱ་ཆེ་བ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་འདུ་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མོས་པས་རྣམ་པར་རོལ་པ། མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཅིང་རྩེ་མོ་མཐོ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་པོས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་འབྱུང་བའི་ཁང་བཟངས་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་པོའི་ནང་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་ཀྱི་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་རྣམ་པར་འགྲོ་བ་དང་། ནམ་མཁའ་འབྱུང་བ་དང་། གོས་སྣ་ཚོགས་གྱོན་པ་དང་། སྣ་ཚོགས་སུ་རྒྱུ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུའི་སྟོབས་ཅན་དང་། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཅན་དང་། རྡོ་རྗེ་བཟང་དང་། རྡོ་རྗེ་མཆོག་གི་ཤུགས་འཆང་བ་དང་། དྲི་མ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་། རྡོ་རྗེ་མཆོག་འཆང་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་ཆ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་དུ་འབྱུང་བ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པའི་མིག་དང་། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། དེ་དག་ལ་སོགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་

Chapter I

The Stations of the Mind When

Entering the Mantra Gateway

Thus have I heard. At one time the Bhagavān (Lord) was residing in the vast adamantine palace of the Dharma realm empowered by Tathāgatas, in which all the vajradharas had all assembled; the great pavilion [comparable to] the king of jewels, born of the Tathāgata’s faith-and-understanding, play, and supernatural transformations, was lofty, without a center or perimeter, and variously adorned with great and wondrous jewel-kings, and the body of a bodhisattva formed a lion throne.

Those vajra[dhara]s were called the vajradhara Gaganāmala, the vajradhara Gaganavikrama, the vajradhara Gaganasaṃbhava, the vajradhara Vicitrāmbaradhara, the vajradhara Vicitracārin, the vajradhara Sarvadharmasamatāvihārin, the vajradhara Anantasattvadhātuparitrāṇa, the vajradhara Nārāyaṇabalin, the vajradhara Mahānārāyaṇabalin, Suvajradhara, the vajradhara Paramavega, the vajradhara Vimala[vajra], the vajradhara Vajrāgra, the vajradhara Tathāgatavarman, the vajradhara Tathāgatapadodbhava, the vajradhara Aprapañcavihārin, the vajradhara Tathāgatadaśabalasaṃbhava, the vajradhara Vimalanetra, and Vajrapāṇi, Lord of Mysteries.

Accompanied by a multitude of vajradharas equal in number to the dust motes of ten buddha fields with these at their head, and surrounded in front and behind by great bodhisattvas such as the bodhisattva Samantabhadra, the bodhisattva Maitreya, the bodhisattva Mañjuśrī, and the bodhisattva Sarvanīvaraṇaviṣkambhin, [the Bhagavān] expounded the Dharma, namely, the Dharma gateway of the state of the equality of body, speech, and mind,

through the empowerment of the Tathāgata’s sun which transcends the three

periods [of past, present, and future].

Then, with the bodhisattvas headed by Samantabhadra and the vajra-

dharas headed by the Lord of Mysteries, through the empowerment of the

Tathāgata Vairocana there was swiftly made manifest the inexhaustible treas-

ury of adornments [of the equality] of the body; likewise, there were swiftly

made manifest the inexhaustible treasuries of adornments of the equality of

speech and mind. These were not produced by the body or speech or mind

of the Buddha Vairocana, and the limits of their arising and disappearing in

all places cannot be apprehended. Yet all the actions of Vairocana’s body,

Translated by the Indian Tripiṭaka Master Śubhakarasiṃha together with the monk Yixing of the Great Tang.

In the language of India: Mahāvairocanābhisambodhivikurvatī adhiṣṭhānavaipulya sūtra indrarājā nāma dharmaparyāya. In the language of Tibet: The Discourse of the Dharma entitled The Extensive Sūtra, the King of Indras: The Complete Awakening, Miraculous Transformation, and Empowerment of Mahāvairocana. [Bampo 1] Homage to the Bhagavān Vāgīśvara! Thus have I heard at one time: The Bhagavān, who empowers all Tathāgatas, was seated upon a bodhisattva-form lion throne within a great palatial mansion of sovereign jewels that arose exquisitely adorned with sovereign jewels, elevated in height, devoid of edge or center, displaying through the inclinations of the Tathāgatas, gathering together all Vajradharas, the great and vast vajra palace of the dharmadhātu. [He sat] together with Vajradharas as many as the atoms of ten buddha-fields, such as: the Vajradharas Gaganāmala, Gaganagati, Gaganodbhava, Citravastrābharaṇa, Citracārin, Sarvadharmasamatāpratiṣṭhita, Anantasattvadhātu-paritrāṇavajra, Nārāyaṇabala, Mahānārāyaṇabala, Vajrasādhu, Vajravaravegadhara, Vimalavajra, Vajravaradhara, Tathāgatavarmacakra, Tathāgatapadodbhava, Niṣprapañcapratiṣṭhita, Tathāgatadaśabalasaṃbhava, Vimalanetra, and the Lord of Secrets Vajrapāṇi.

1.2

ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། བྱམས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་ཀྱང་བསྐོར་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་པ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉི་མ་དུས་གསུམ་ལས་འདས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དང་། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ལ་སྩོགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་སྐུ་མཉམ་པ་ཉིད་བཀོད་པ་མི་ཟད་པའི་མཛོད་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུང་དང་ཐུགས་མཉམ་པ་ཉིད་བཀོད་པ་མི་ཟད་པའི་མཛོད་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། འོན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐུའམ་གསུང་ངམ་ཐུགས་ལ་ནི་འཇུག་པའམ་ལྡོག་པ་མི་དམིགས་སོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་དང་། གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་དང་། ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ཚིག་འདི་དག་གིས་ཆོས་སྟོན་པར་མཐོང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལས་ཀྱི་ཚེ་རྣམ་པར་བསྐྱེད་པ་རྣམས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ས་བཅུའི་བར་ལ་གནས་པ་འདི་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། ལས་ཀྱི་ཚེ་བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་སྲིད་པའི་མྱུ་གུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ལུས་འདྲ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། ཕྱག་ན་པདྨའི་ལུས་འདྲ་བ་ཕྱོགས་བཅུ་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ཚིག་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚིག་དག་གིས་ཆོས་སྟོན་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་འཁོར་འདུས་པ་དེ་ཉིད་ན་འདུག་པ་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་

Chapter 1: Entering the Mantra-Naya and Abiding of the Mind

Surrounded and gazed upon by the great bodhisattvas such as Samantabhadra, Maitreya, Mañjuśrī, and Sarvanīvaraṇaviṣkambhin, having empowered the sun of the Tathāgatas to transcend the three times, he taught the dharma door called "The Basis of Equality of Body, Speech, and Mind." Then those bodhisattvas such as Samantabhadra and those Vajradharas such as the Lord of Secrets, through the empowerment of the Bhagavān Mahāvairocana, entered into the majestic display of the inexhaustible treasury of arrayed equality of the body. Likewise, they entered into the majestic display of the inexhaustible treasury of arrayed equality of speech and mind. Yet within the body, speech, or mind of the Bhagavān Mahāvairocana, neither entering nor withdrawing was perceived. Everywhere, all activities of the body, all activities of the speech, and all activities of the mind of the Bhagavān Mahāvairocana were seen teaching the dharma throughout the entire realm of sentient beings by these words of the secret mantra system. That is to say, in order to bring to fulfillment right here—beginning from the initial generation of the mind of awakening up to the ten bhūmis—those sentient beings who cultivate karmic lifespan, and also to bring to manifestation the sprout of existence even for those whose karmic lifespan has ceased, they saw [forms] resembling the bodies of Vajradharas, and resembling the bodies of the bodhisattva Samantabhadra and Padmapāṇi, teaching the dharma in the ten directions with words of the utterly pure words of the secret mantra system. Then again, the Lord of Secrets Vajrapāṇi, who was sitting in that very assembly, addressed the Bhagavān with these words: "Bhagavān, how is it that when the Tathāgatas, the Arhats, the Perfectly Complete Buddhas have attained omniscient gnosis,

1.3

པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ། ཚུལ་སྣ་ཚོགས་དང་། བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། ཐབས་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་སྟོན་ཅིང་། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཚུལ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཚུལ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ཚུལ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ལྷར་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མིར་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་ནས་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅིར་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་བར་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་ལགས། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བདག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་མཐོང་། ལ་ལས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཟུགས་སུ། ལ་ལས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ། ལ་ལས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་སུ། ལ་ལས་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གཟུགས་སུ། ལ་ལས་ནི་ཚངས་པའི་གཟུགས་སུ། ལ་ལས་ནི་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུའི་གཟུགས་སུ། ལ་ལས་ནི་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་གཟུགས་སུ་ནས། ལ་ལས་ནི་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་བར་དུ་མཐོང་སྟེ། རང་རང་གི་ཚིག་བརྗོད་པའི་ཚུལ་དག་དང་། སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་སུ་མཐོང་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རོར་རོ་གཅིག་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་བགྱི་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ས་ཆེན་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསོས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གསོས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་བགྱི་ན། མེའི་ཁམས་ནི་བུད་ཤིང་ཐམས་ཅད་སྲེག་པས་

Thus have I heard:

having attained that omniscient gnosis, they differentiate it for sentient beings and teach it through various approaches, various dispositions, and various upāyas, teaching the dharma to some through the approach of the śrāvaka vehicle, to some through the approach of the pratyekabuddha vehicle, to some through the approach of the Mahāyāna, to some through the approach of the five superknowledges, to some so that they may take birth as gods, and to some so that they may take birth as humans, up to birth as mahoragas, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, and kiṃnaras? Among them, those sentient beings who are to be tamed by a buddha see him in the form of a buddha; some see him in the form of a śrāvaka, some in the form of a pratyekabuddha, some in the form of a bodhisattva, some in the form of Maheśvara, some in the form of Brahmā, some in the form of Nārāyaṇa, some in the form of Vaiśravaṇa, up to some seeing him in the form of mahoragas, humans, and non-humans, seeing their respective manners of speech and various postures. And yet, this omniscient gnosis is of a single taste, like the taste of the Tathāgata's liberation. Bhagavān, it is just as, for example, the realm of space is devoid of all conceptual thought and discursive analysis, neither conceptualizing nor discursively analyzing. Bhagavān, likewise, omniscient gnosis is also devoid of all conceptual thought, neither conceptualizing nor discursively analyzing. Bhagavān, it is just as, for example, this great earth serves as the sustenance for all sentient beings. Bhagavān, likewise, omniscient gnosis also serves as the sustenance for the world together with its gods, humans, and asuras. Bhagavān, it is just as, for example, the fire element, by burning all firewood,

1.4

ནམ་ཡང་ཡོངས་སུ་བས་པར་མི་འགྱུར་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་བུད་ཤིང་ཐམས་ཅད་སྲེག་པས་ནམ་ཡང་ཡོངས་སུ་བས་པར་མི་འགྱུར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་བགྱི་ན། རླུང་གི་ཁམས་ནི་རྡུལ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་རྡུལ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་མཛད་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་བགྱི་ན། ཆུའི་ཁམས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་སིམ་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་རབ་ཏུ་སིམ་པར་བགྱིད་པ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་འདིའི་རྒྱུ་ནི་གང་ལགས། རྩ་བ་ནི་གང་ལགས། མཐར་ཐུག་པ་ནི་གང་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གང་ཁྱོད་ང་ལ་དོན་འདི་འདྲི་བ་ནི་ཡང་ལེགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་ལ་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་དོ། །རྒྱུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །རྩ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཐབས་སོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་གང་ཞེ་ན། རང་གི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ།།གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལ་ནི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ལ། བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའང་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་མེད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་གང་ནས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བགྱི། གང་གིས་ནི་བྱང་ཆུབ་

At one time, the Bhagavat was dwelling in the vast vajra dharmadhātu palace through the adhiṣṭhāna of the Tathāgata, where all vajradharas had assembled. Through the adhimukti-sport and supernatural transformations of the Tathāgata, a great jewel-king tower had been produced, boundless in height and breadth, decorated with all kinds of great wonderful jewel-kings, with the bodies of bodhisattvas serving as lion thrones. The names of those vajradharas were: the vajradhara Space-Immaculate, the vajradhara Space-Stride, the vajradhara Space-Born, the vajradhara Clothed in Variegated Colors, the vajradhara Well-Stepping, the vajradhara Abiding in the Equality of All Dharmas, the vajradhara Compassionate to the Boundless Realm of Sentient Beings, the vajradhara Nārāyaṇa-Strength, the vajradhara Great Nārāyaṇa-Strength, the vajradhara Wonderful, the vajradhara Exalted-Swift, the vajradhara Immaculate, the vajradhara Blade-Swift, the vajradhara Tathāgata-Armor, the vajradhara Born from the Words of the Tathāgata, the vajradhara Abiding in the Non-Conceptual, the vajradhara Born from the Ten Powers of the Tathāgata, the vajradhara Immaculate-Eye, and the vajradhara Guhyakādhipati Vajrapāṇi. With these as their leaders, there gathered a host of vajradharas equal in number to the dust motes of ten Buddha-fields, together with great bodhisattvas such as Samantabhadra Bodhisattva, Maitreya Bodhisattva, Mañjuśrī Bodhisattva, and Sarvanīvaraṇaviṣkambhin Bodhisattva, who surrounded him before and behind as he expounded the Dharma—namely, through the adhiṣṭhāna of the sun of the Tathāgata transcending the three times, the Dharma gate of the equality of kāyavākcitta. At that time, among those bodhisattvas Samantabhadra was the leader; among the vajradharas, Guhyakādhipati was the leader. Through the adhiṣṭhāna of Vairocana Tathāgata, he displayed with swift vigor the inexhaustible adornment treasury of body; likewise, he displayed with swift vigor the inexhaustible adornment treasury of equality of voice and mind. They were not produced from the body, voice, or mind of the Buddha Vairocana, and in all places the limits of their arising and ceasing could not be found. Yet Vairocana's every bodily action, every verbal action, and every mental action, in all places and at all times, proclaimed the words and phrases of the path of mantra in the realm of sentient beings. Moreover, he manifested the bodily forms of the vajradharas, Samantabhadra, Padmapāṇi Bodhisattva, and others, universally expounding the pure words and phrases of the path of mantra throughout the ten directions—namely, fulfillment in this lifetime in progressive stages from the first aspiration to the tenth stage, wherein the karma and lifespan seeds of sentient beings born and increased through karma are eliminated, and fresh seed-sprouts arise.

is never satiated. Likewise, omniscient gnosis, by burning all the firewood of ignorance, is never satiated. Bhagavān, it is just as, for example, the wind element dispels all dust. Bhagavān, likewise, omniscient gnosis also dispels all the dust of ignorance. Bhagavān, it is just as, for example, the water element refreshes the bodies of all sentient beings. Likewise, omniscient gnosis also thoroughly refreshes the world together with its gods. Such being the case, Bhagavān, what is the cause of this gnosis? What is its root? What is its culmination?" When he had spoken thus, the Bhagavān Mahāvairocana addressed Vajrapāṇi with these words: "Vajrapāṇi, excellent, excellent! Vajrapāṇi, it is further excellent that you ask me about this matter. Therefore, listen and keep it well and truly in mind, and I will explain it to you: The cause is the mind of awakening. The root is great compassion. The culmination is upāya. Lord of Secrets, regarding that, what is awakening? It is knowing one's own mind exactly as it is, and that is unexcelled, perfectly complete awakening. Lord of Secrets, in that, there is not even an atom of phenomena, nor is anything perceived. Why is that? That awakening has the lakṣaṇa of space; in it, there is neither one who awakens nor is there anything to be awakened. Why is that? Because awakening is without lakṣaṇa. Lord of Secrets, all phenomena are likewise without lakṣaṇa, having the lakṣaṇa of space." Then again, Vajrapāṇi addressed the Bhagavān with these words: "Bhagavān, from where should omniscience be sought? By what is awakening

1.5

མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་བྱང་ཆུབ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་སེམས་ལས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནང་ན་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀའི་བར་ན་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་སེམས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་གཟིགས། གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོར་མ་ཡིན། སེར་པོར་མ་ཡིན་དམར་པོར་མ་ཡིན། དཀར་པོར་མ་ཡིན། ཁ་དོག་ལེ་བརྒན་དུ་མ་ཡིན། ཤེལ་གྱི་ཁ་དོག་ཏུ་མ་ཡིན། ཐུང་ངུར་མ་ཡིན། རིང་པོར་མ་ཡིན། ཟླུམ་པོར་མ་ཡིན། གྲུ་བཞིར་མ་ཡིན། སྣང་བར་མ་ཡིན། མུན་པར་མ་ཡིན། སྐྱེས་པར་མ་ཡིན། བུད་མེད་དུ་མ་ཡིན། མ་ནིང་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་སེམས་དེ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། མི་དང་། མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་རིས་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་སེམས་དེ་ནི་མིག་ལ་མི་གནས། རྣ་བ་མ་ཡིན། སྣ་ལ་མ་ཡིན། ལྕེ་ལ་མ་ཡིན། ལུས་ལ་མ་ཡིན། ཡིད་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལྟར་ན་སེམས་དང་། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་། བྱང་ཆུབ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །དེ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན། ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་སྟེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་ང་

all the actions of his speech, and all the actions of his mind proclaim every-

where and always in the realms of sentient beings the Dharma of the words

of the mantra path. Moreover, he assumed the appearance of vajradharas

and the bodhisattvas Samantabhadra, Padmapāṇi, and so on, and proclaimed

everywhere in the ten directions the Dharma of the pure words of the mantra

path so that [all the steps from] the initial generation of the [bodhi-]mind up

to the ten stages may be progressively satisfied in this lifetime, the seeds of

the karmic[ally determined] lives of the varieties of sentient beings who have

been born and nurtured by karma may be eradicated, and there may also

occur the sprouting of [wholesome] seeds.

Then the vajradhara Lord of Mysteries, who was seated in this assem-

bly, said to the Buddha, “World-honored One, how did the Tathāgata, wor-

thy of worship (arhat) and perfectly all-knowing (samyaksaṃbuddha), obtain

the knowledge of an omniscient one (sarvajñajñāna)? Having obtained the

knowledge of an omniscient one, he expounds it extensively and dissemi-

nates it for the sake of immeasurable beings, proclaiming the knowledge of

an omniscient one in accordance with various destinies, various inclinations,

and various means and ways, [teaching] either the path of the śrāvaka vehi-

cle, or the path of the pratyekabuddha vehicle, or the path of the Great Vehi-

cle (Mahayana), or the path of knowledge of the five [supernatural] facul-

ties, or [the method for] aspiring to birth among gods (devas), or [the methods

for] birth among humans or as a nāga, yakṣa, or gandharva through to teach-

ing the method for birth as a mahoraga. Should there be any being who ought

to be delivered by a buddha, then [the Tathāgata] assumes the form of a

buddha; alternatively, he may assume the form of a śrāvaka, or he may assume

the form of a pratyekabuddha or the form of a bodhisattva or the form of the god Brahmā or the form of Nārāyaṇa or Vaiśravaṇa, through to the form of a mahoraga, a human, a non-human, and so on, conforming with the speech of each and abiding in various modes of conduct. And yet this path of the knowledge of an omniscient one is of one taste, namely, the taste of the Tathāgata’s liberation.

“World-honored One, just as, for example, the element of empty space is free from all differentiation, without differentiation and without nondifferentiation, so too is the knowledge of an omniscient one free from all differentiation, without differentiation and without nondifferentiation. Worldhonored One, just as, for example, the great earth is the support of all beings, so too is the knowledge of an omniscient one the support of gods, humans, and asuras. World-honored One, just as, for example, the element of fire insatiably burns all fuel, so too does the knowledge of an omniscient one insatiably burn all the fuel of ignorance. World-honored One, just as, for example, the element of wind removes all dust, so too does the knowledge of an omniscient one clear away all the dust of mental afflictions. Worldhonored One, just as, for example, the element of water is a delight for the support (i.e., bodies) of all beings, so too is the knowledge of an omniscient one a benefit and joy for gods and worldlings. World-honored One, what is the cause, what is the root, and what is the culmination of this knowledge?”

When the vajradhara Lord of Mysteries had finished speaking thus, the Buddha Vairocana addressed him, saying, “Excellent, excellent, vajradhara! It is excellent, Vajrapāṇi, that you have asked me about this matter. You should listen attentively and pay very careful attention as I now explain it.”

Vajrapāṇi said, “So be it, World-honored One. I am eager to listen.”

At that time, the vajradhara Guhyakādhipati, seated among that assembly, said to the Buddha: "Lord! How does the Tathāgata, Arhat, Samyaksambuddha attain sarvajñajñāna? Having attained sarvajñajñāna, how does he expound and distribute it extensively for boundless sentient beings, proclaiming sarvajñajñāna in accordance with their various destinies, various dispositions and desires, and various paths of upāya—whether as the path of the Śrāvaka Vehicle, or the path of the Pratyekabuddha Vehicle, or the path of the Great Vehicle, or the path of the five superknowledges; or wishing to be born in heaven, or born among humans, or among nāgas, yakṣas, gandharvas, up to expounding the method to be born as mahoragas? If there are sentient beings who should be saved by a Buddha, he manifests the body of a Buddha; or manifests the body of a śrāvaka; or manifests the body of a pratyekabuddha; or the body of a bodhisattva; or the body of Brahmā; or the body of Nārāyaṇa or Vaiśravaṇa; up to the bodies of mahoragas, humans, non-humans, and so forth, speaking respectively in their languages and abiding in various deportments. Yet this path of sarvajñajñāna is of one taste, namely, the taste of the Tathāgata's liberation. Lord! Just as the realm of space is free from all conceptual differentiation, being neither conceptual nor non-conceptual, so is sarvajñajñāna free from all conceptual differentiation, being neither conceptual nor non-conceptual. Lord! Just as the great earth is that upon which all sentient beings rely, so is sarvajñajñāna that upon which devas, humans, and asuras rely. Lord! Just as the fire element burns all firewood without satiety, so does sarvajñajñāna burn all firewood of ignorance without satiety. Lord! Just as the wind element removes all dust, so does sarvajñajñāna remove all the dust of the defilements. Lord! Just as the water element is relied upon by all sentient beings for joy, so does sarvajñajñāna bring benefit and joy to devas and humans. Lord, what is the cause of such wisdom? What is its root? What is its culmination?" When this had been said, Vairocana Buddha said to the vajradhara Guhyakādhipati: "Good, good, vajradhara! Good, Vajrapāṇi! You have questioned me on such a meaning. Listen attentively and consider it extremely well; I shall now explain it." Vajrapāṇi said: "It is so, Lord. I wish with joy to hear it." The Buddha said: "Bodhicitta is the cause, karuṇā is the root, and upāya is the culmination. Guhyakādhipati! What is bodhi? It is yathābhūtaṃ svacitta-parijñāna. Guhyakādhipati, as for this anuttarasamyaksaṃbodhi, even the slightest part of that dharma cannot be apprehended. Why is this? The characteristic of space is bodhi; there is neither one who understands it nor one who discloses it. Why is this? Because bodhi has no characteristics. Guhyakādhipati! All dharmas are without characteristics, which is to say, they have the characteristic of space."

[How does one] attain complete awakening?"
The Bhagavān replied, "Lord of Secrets, awakening and omniscience are to be sought in one's own mind. Why is that? Because the mind is pure by nature: it is not within, nor is it without, nor can it be apprehended between the two. Lord of Secrets, this mind has not been seen by the Tathāgatas, the arhats, the fully enlightened buddhas, nor will it be seen. It is not blue, not yellow, not red, not white, not madder-colored, not the color of crystal; it is not short, not long, not round, not square; it is not light, not darkness; it is not male, not female, and not neuter.

Lord of Secrets, this mind is not of the nature of the desire realm, not of the nature of the form realm, and not of the nature of the formless realm. It is not of the nature of the species of sentient beings such as gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kiṃnaras, mahoragas, humans, and non-humans. Lord of Secrets, this mind does not abide in the eye, nor in the ear, nor in the nose, nor in the tongue, nor in the body, nor does it abide in the intellect (manas). Why is that? Because this mind has the characteristic of space, and therefore it is free from all conceptual construction and discursive thought. Why is that? Whatever is the nature of space is the nature of mind; whatever is the nature of mind is the nature of awakening. Thus, Lord of Secrets, mind, the element of space, and awakening are non-dual and cannot be made dual. Moreover, it is rooted in compassion and embraced by the perfection of upāya. Therefore, Lord of Secrets, by this exposition, in this manner I...

1.6

བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཆོས་གང་དང་གང་སྟོན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལྟ་བས་ན་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འདོད་པས་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཅི་ལྟར་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་རམ། ཁ་དོག་ཏུའམ། དབྱིབས་སུའམ། ཡུལ་དུའམ། གཟུགས་སུའམ། ཚོར་བར་རམ། འདུ་ཤེས་སུའམ། འདུ་བྱེད་དུའམ། རྣམ་པར་ཤེས་པར་རམ། བདག་ཏུའམ། བདག་གིར་རམ། གཟུང་བར་རམ། འཛིན་པར་རམ། དག་པར་རམ། མ་དག་པར་རམ། ཁམས་སུའམ། སྐྱེ་མཆེད་དུའམ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་བཙལ་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ་ཆོས་སྣང་བའི་ཚུལ་དང་པོ་སྟེ། གང་ལ་གནས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཚེགས་ཆུང་ངུས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་ཅིང་། དེ་ཐོབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར། སྐད་དང་སྒྲ་དང་དབྱངས་མཐའ་ཡས་པའི་གཟུངས་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་འཁོར་བ་ན་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར་འགྱུར། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་རྟོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། མོས་པའི་སྟོབས་སྐྱེས་པས་ཚེགས་ཆུང་དུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་

The Buddha said, “The bodhi-mind is its cause, compassion is its root, and expedient means is its culmination. Lord of Mysteries, what is bodhi? It means to know one’s mind as it really is. Lord of Mysteries, this is anuttarā samyaksaṃbodhi (unsurpassed, perfect, and full awakening), and there is not the slightest part of it that can be apprehended. Why? [Because] bodhi has the characteristic of empty space, and there is no one to comprehend it, nor is there any understanding of it. Why? Because bodhi has no [differentiating] characteristics. Lord of Mysteries, all dharmas are without characteristics. That is to say, they have the characteristic of empty space.”

Then Vajrapāṇi again said to the Buddha, “World-honored One, who is it that seeks omniscience? Who is it that accomplishes perfect awakening on account of bodhi? Who is it that generates the knowledge of an omniscient one?”

The Buddha said, “Lord of Mysteries, it is in one’s own mind that one seeks bodhi and omniscience. Why? Because its original nature is pure. The mind is neither within nor without, nor can the mind be apprehended between the two. Lord of Mysteries, the Tathāgata, worthy [of worship] and perfectly and fully awakened, is neither blue nor yellow nor red nor white nor crimson nor the color of crystal, neither long nor short nor round nor square, neither bright nor dark, and neither male nor female nor neuter. Lord of Mysteries, the mind is not of the same nature as the realm of desire, nor is it of the same nature as the realm of form, nor is it of the same nature as the realm of non-form, nor is it of the same nature as the destinies of gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kiṃnaras, mahoragas, humans, or non-humans. Lord of Mysteries, the mind does not reside in the realm of the eyes, nor does it reside in the realms of the ears, nose, tongue, body, or mind, and neither is it visible, nor does it manifest itself.

“Why? [Because] the mind, which has the characteristic of empty space, is free from all differentiation and nondifferentiation. Why is that? That whose nature is the same as empty space is identical to the mind, and that whose nature is the same as the mind is identical to bodhi. In this manner, Lord of Mysteries, the three entities of mind, the realm of empty space, and bodhi are without duality. They have compassion as their root and are fulfilled by the pāramitā of expedient means. For this reason, Lord of Mysteries, I teach the dharmas in this manner so as to make the multitudes of bodhisattvas purify the bodhi-mind and know their mind.

“Lord of Mysteries, if a man of [good] family or a woman of [good] family wishes to know bodhi, they should know their own mind in this manner. Lord of Mysteries, how is one to know one’s own mind? It cannot, namely, be apprehended by seeking it in distinctions, or colors, or shapes, or external objects; or in form or sensation, ideation, volition, or consciousness; or in ‘I’ or ‘mine’; or in the grasper (i.e., subject) or the grasped (i.e., object); or in the pure; or in the [eighteen] elements [of existence] or [the twelve] sense fields; or in any other distinctions.

“Lord of Mysteries, this gateway to the bodhisattva’s pure bodhi-mind is called the path whereby the Dharma becomes clear for the first time. If a bodhisattva trains while dwelling therein, he will then without prolonged hardship attain the samādhi that removes all obscurations. If he attains this [samādhi], then he will dwell on a par with buddhas and bodhisattvas: he will generate the five supernatural faculties; obtain the dhāraṇī (retention)

At that time, Vajrapāṇi again said to the Buddha: "Lord! Who seeks sarvajña? Who is the one who realizes perfect awakening for the sake of bodhi? Who gives rise to that sarvajñajñāna?" The Buddha said: "Guhyakādhipati! Svacitta seeks bodhi and sarvajña. Why is this? Because its original nature is pure. Mind is not within, not without, nor in between both; mind cannot be apprehended. Guhyakādhipati! The Tathāgata, Arhat, Samyaksambuddha is neither blue nor yellow, neither red nor white, neither crimson nor purple, nor the color of crystal; neither long nor short, neither round nor square; neither bright nor dark; neither male nor female, nor neither-male-nor-female. Guhyakādhipati! Mind is not of the same nature as the desire realm, nor of the same nature as the form realm, nor of the same nature as the formless realm; nor is it of the same nature as the destinies of devas, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kiṃnaras, mahoragas, humans, or non-humans. Guhyakādhipati! Mind does not abide in the visual realm, nor in the realms of ear, nose, tongue, body, or mind; it is neither seen nor manifested. Why is this? The space-characteristic mind is free from all conceptual differentiation; it is without conceptual differentiation. Why is that? What is of the same nature as space is of the same nature as the mind; what is of the same nature as the mind is of the same nature as bodhi. Thus, Guhyakādhipati! Mind, the realm of space, and bodhi—these three are non-dual. They have karuṇā as their root and are perfected through the upāya-pāramitā. Therefore, Guhyakādhipati! I explain the dharmas in this way so that the hosts of bodhisattvas may purify their bodhicitta and know their own minds. Guhyakādhipati! If a son or daughter of good family wishes to know bodhi, they should know their own minds in this way. Guhyakādhipati! How does one know one's own mind? That is to say, whether in distinct sections, or manifest colors, or shapes, or sense spheres; whether in form, feeling, perception, volitional formations, or consciousness; whether in self or belonging to a self; whether in grasper or grasped; whether in purity, elements, or sense fields—up to seeking it in all distinct sections, it cannot be apprehended. Guhyakādhipati! This gateway of the bodhisattva's pure bodhicitta is called the first path of Dharma illumination. When a bodhisattva abides in this training, without toiling for long, he immediately attains the Sarvanīvaraṇaviṣkambhin samādhi. If one attains this, one abides as equal to the Buddhas and bodhisattvas; one will give rise to the five superknowledges, obtain the dhāraṇī of boundless speech and sound, know the mental conduct of sentient beings, and be protected by all Buddhas. Although residing in birth-and-death, one is free from defilement; one does not shrink from weariness for the sake of sentient beings of the dharmadhātu; one accomplishes and abides in unconditioned morality; and, freed from wrong views, one thoroughly penetrates right view. Furthermore, Guhyakādhipati! A bodhisattva who abides in this Sarvanīvaraṇaviṣkambhin [samādhi], through the power of adhimukti, without practicing arduously for long, fulfills all Buddha-dharmas. Guhyakādhipati! In brief, this good man or good woman will accomplish boundless meritorious qualities."

...whatever Dharma is taught amidst the retinue of bodhisattvas should all be known as meant for purifying the mind of awakening and for fully comprehending the mind. Therefore, Lord of Secrets, a son of good family or a daughter of good family who wishes to fully comprehend awakening should fully comprehend their own mind. Lord of Secrets, how is one's own mind to be fully comprehended? It is like this: even if one searches comprehensively in terms of aspect, color, shape, object, form, feeling, perception, karmic formations, consciousness, self, what belongs to self, grasped, grasper, pure, impure, dhātu, āyatana, up to all aspects, it is not apprehended. Lord of Secrets, this is the first approach to the radiance of the Dharma, the doorway to the radiance of the Dharma called 'the entrance to the purity of the bodhisattva's mind of awakening.' Abiding in this, bodhisattvas attain with little difficulty the samādhi that abandons all obscurations. Having attained that, bodhisattvas will attain fellowship with all buddhas, will also attain the five higher knowledges, and will also attain dhāraṇīs of limitless languages, sounds, and melodies. They will know the thoughts of sentient beings, be empowered by all Tathāgatas, and become endowed with the quality of never declining in saṃsāra. They will never tire of accomplishing the welfare of sentient beings, will firmly abide in unconditioned discipline, will completely abandon wrong views, and will understand and comprehend right view.

Furthermore, Lord of Secrets, a bodhisattva who abides in this samādhi that abandons all obscurations, through the arising of the power of aspiration, completes all the qualities of a buddha with little difficulty...

1.7

རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་མདོར་ན་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ལགས། བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བའི་སེམས་སྐྱེས་པའི། །མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་འཚལ་བར་བགྱི། །སེམས་མཁྱེན་པ་ནི་རྣམས་ཀྱི་མཆོག །དཔའ་ཆེན་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ། །ཇི་སྙེད་ཅིག་ལས་འདས་ནས་ནི། །སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་བསྟན་དུ་གསོལ། །མགོན་པོ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། །དུས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་དག་བསོད་ནམས་ཅི་འདྲ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཅི་འདྲར་འགྱུར་བ་དང་། །སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་བསྟན་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་གསོལ་ནས་དེ་ཡི་ཚེ། །བཅོམ་ལྡན་རྣམ་པར་སྣང་ཆེན་གྱིས། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཆེར་འབྱུང་ལ། །ལེགས་སོ་བུ་ཞེས་འདི་སྐད་གསུངས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་མཆོག །སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསང་བའི་མཆོག །རྟོག་གེ་ཀུན་གྱིས་མི་ཤེས་པ། །ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱ། །ཡིད་གཅིག་བསྡུས་ལ་མཉན་པར་གྱིས། །སེམས་ནི་བརྒྱ་རྩ་དྲུག་ཅུ་ལས། །འདས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །བསོད་ནམས་ཆེས་འབྱུང་སྙིང་པོ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དཔག་མེད་ཅིང་། །གོས་པ་མེད་དེ་ཅི་བཞིན་གནས། །ཆོས་ཀུན་གྱིས་ནི་མི་སྒུལ་ཏེ། །གཟོད་ནས་ཞི་ཞིང་མཚན་ཉིད་མེད། །དཔག་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ། །ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་སྟོན་པ། །མཆོད་དང་སྤྱོད་པས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ནི་དང་པོར་འདོད། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བདག་གི་ཁྱད་པར་གྲངས་མེད་པ་རབ་ཏུ་བརྟགས་ཏེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལ་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མ་དཔྱད་པར་བདག་གོ་ཞེས་ངར་འཛིན་པ་ཀུན་ནས་བསླང་ངོ་། །གཞན་དག་ནི་དུས་ལས་བྱུང་བ་དང་། འཛིན་པ་པོས་སྤྲུལ་པ་དང་། ངེས་པར་

of immeasurable languages, words, and sounds; know the workings of the minds of beings; be protected by buddhas; remain undefiled even in birthand-death (samsara); not shirk fatigue for the sake of beings throughout the Dharma realm; succeed in abiding in the unconditioned precepts; be free from wrong views; and thoroughly understand right views. Furthermore, Lord of Mysteries, a bodhisattva dwelling in this [samādhi] that removes all obscurations will, through the power of his faith-and-understanding and without prolonged exertion, satisfy all the dharmas (attributes) of a buddha. Lord of Mysteries, in short, this man of good [family] or woman of good [family] will fully achieve the accomplishment of immeasurable merits.”

Then the vajradhara Lord of Mysteries again questioned the Buddha in verse:

How, World-honored One, do you explain the arising of bodhi in

this mind?

And by what signs does one know that one has generated the

bodhi-mind?

I beg you to explain the arising of the knowing mind, the mind, and

excellent spontaneous knowledge.

Great Striving Hero (mahāvīra), through how many stages does the

mind successively arise?

I beg you, O Buddha, to explain in full the characteristics of the

mind and the time [necessary to attain bodhi],

As well as the mass of merits and the practice of cultivated practices,

The mind and the distinctions possessed by the mind—please, O

Great Muni, explain them!

When Vajrapāṇi had finished speaking thus, the World-honored One Mahāvairocana addressed him, saying:

Excellent, true son of the Buddha! With your magnanimousness

you benefit [sentient beings].

The characteristics of the successive arising of the mind, the

supreme state of the Great Vehicle,

Are the great secret of the buddhas, unknowable by non-Buddhists.

I shall now reveal it all: with singlemindedness you should listen

attentively.

By transcending the one hundred and sixty [impure states of the]

mind, vast merits are produced,

And their nature forever firm, one knows that bodhi has arisen.

It is immeasurable like empty space, unblemished, and everlasting;

Dharmas cannot move it, and it is originally quiescent and has no

[differentiating] characteristics.

Immeasurable knowledge is accomplished, and perfect and full

awakening manifests;

Cultivating the practices of worship, one thereby generates the

[bodhi-]mind for the first time.

“Lord of Mysteries, ordinary people, foolish and childlike, [who have

been dwelling in] beginningless birth-and-death, cling to the notion of ‘self’

and to the possessions of the self, and differentiate among immeasurable dis-

tinctions of the self. Lord of Mysteries, if they do not discern the own-nature

of the self, then [notions of] ‘I’ and ‘mine’ are born. Others again imagine

that there exists [as the prime cause] time, the transformation of earth and

other [elements], the self of yoga, established purity, unestablished non-

purity, or the god Īśvara, or emanation, or time, or the revered, or the spon-

taneous, or the inner self, or [self in] the measure of man, or the completely

adorned, or life-force, or pudgala (person), or consciousness, or ālaya (store

[-consciousness]), the knower, the seer, the grasper, the grasped, what knows

internally, what knows externally, jñatvam (intelligence), mind-born, young-

ster, what is eternally and determinately born, sound, and non-sound. Lord

of Mysteries, such distinctions of the self have since times of yore been asso-

ciated with [false] differentiation, and [the adherents of these views] hope

for liberation in accordance with reason.

“Lord of Mysteries, ordinary people and their ilk, foolish and childlike,

are just like rams. At times a dharmic thought may arise, namely, [the thought

of] observing abstinence. Reflecting on this small thing, they engender joy and practice it from time to time. Lord of Mysteries, this represents the initial [stage of the] seed from which wholesome actions arise. Then, with this as the cause, on the six days of abstinence they make gifts to their parents, male and female [children], and kinsmen: this represents the second [stage of] sprouting. Then they present these gifts to those who are not kinsmen or acquaintances: this represents the third [stage of] budding. Then they present these gifts to those of competence and eminent virtue: this represents the fourth [stage of] leafing. Then they joyfully present these gifts to musicians and so on and proffer them to venerable elders: this represents the fifth [stage of] flowering. Then with these gifts they engender thoughts of affection and make offerings of them: this represents the sixth [stage of] bearing fruit. Next, Lord of Mysteries, they observe the precepts so as to be born in heaven: this represents the seventh [stage of] taking in seeds.

“Next, Lord of Mysteries, as they transmigrate through birth-and-death with this mind [of the seventh stage], they hear the following words from a good friend: ‘This is a god, a great god, who bestows all happiness. If you worship him with devotion, all your wishes will be fulfilled. [These gods are,] namely, Īśvara, Brahmā, Nārāyaṇa, Śaṃkara, the Black God (= Rudra), the son of Īśvara (= Skanda), Āditya (Sun), Candra (Moon), the honored nāgas, as well as Kubera, Vaiśravaṇa, Śākya, Virūpākṣa, Viśvakarmā, Yama, Yama’s queen consort (Yamī), Brahmā’s queen consort (Brahmāṇī), Lokanātha, Agni, the son of Garuḍa, Īśvara’s queen consort, [the nāga] Padma, the nāga Takṣaka, the nāgas Vāsuki, Śaṅkha, Karkoṭaka, Mahāpadma, Kulika, Mahāphaṇi, Ādideva, and Sadānanta, or celestial seers, and great masters of the Vedas. Each of these should be duly worshiped.’ Upon hearing this, their hearts are filled with blessed joy, and respectfully revering them, they practice accordingly. Lord of Mysteries, this is called the eighth [stage of the] mind of the young child, the basis of fearlessness for common people, foolish and childlike, as they transmigrate through birth-and-death.

“Lord of Mysteries, next there is a special practice. Following their [friend’s] instructions, they dwell in a special state, whereupon there arises the wisdom that seeks liberation. This is, namely, [the teachings of] permanence, impermanence, and emptiness, and they follow these teachings. Lord of Mysteries, it is not that they understand emptiness and non-emptiness, permanence

and annihilation. With regard to both nonexistence and non-nothingness,

they consider what they differentiate to be without differentiation. How is

At that time, the vajradhara Guhyakādhipati questioned the Buddha again in verse:

...Lord of Secrets, in short, that son of good family or daughter of good family will be endowed with immeasurable qualities."

Then Vajrapāṇi again questioned the Bhagavān: "Bhagavān, how is what is called the generation of the mind of awakening?
How is one to know the characteristics
Of the mind that gives rise to awakening when it arises?
Supreme among knowers of mind,
Great hero arisen from gnosis,
Transcending how many [minds]
Does it arise? Please explain!
Protector, please explain extensively
The characteristics of the mind and its occasions,
What their merits are like,
What their conduct will be like,
And the distinctions of mind from mind—
Please explain this, O Great Sage!"

When he had asked thus, at that time
The Bhagavān Mahāvairocana
Addressed Vajrapāṇi the Greatly Arisen,
Saying, "Well done, my son!
The supreme state of the Mahāyāna,
The characteristics of the mental continuum,
The supreme secret of the perfect Buddhas,
Unknown to all dialecticians—
I shall explain all of it to you;
Focus your mind with one point and listen!
Having transcended one hundred and sixty minds,
For the sake of awakening itself,
From which great merit arises as the essence,
The emergence of awakening arises.
Immeasurable like space,
Unstained, abiding as it is,
Unmoved by any phenomena,
Primordially tranquil and without characteristics,
Accomplished by immeasurable gnosis,
Showing the fully completed Buddha:
Because it is accomplished through worship and conduct,
It is held to be the first for awakening."

"Lord of Secrets, in that regard, in beginningless saṃsāra, childish ordinary persons, intensely clinging to the notion of 'I' and 'mine', conceptually construct countless distinctions of a self. Lord of Secrets, there, without examining the svabhāva of the self, they give rise to the clinging to an 'I' that says, 'It is I!' Others conceptualize it as arisen from time, created by a grasper, definitely...

1.8

འབྱུང་བ་དང་འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་དང་། འབྱིན་པ་པོ་དང་། དུས་དང་། གཙོ་བོ་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། ཚད་མ་དང་། དག་པ་དང་། མ་དག་པ་དང་། ནང་གི་བདག་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། ཁྱབ་བདག་དང་། སྲོག་དང་། གང་ཟག་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་གཞི་དང་། ཤེས་པ་པོ་དང་། མཐོང་བ་པོ་དང་། གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་དང་། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། ཤེད་བུ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་སྟེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་བདག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་ཐར་བར་འདོད་པས་སྔོན་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཕྱུགས་དང་མཚུངས་པ་རྣམས་ལས་བརྒྱ་ལམ་ན། རེས་འགའ་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྨྱུང་བར་གནས་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་དེ་ཙམ་ཞིག་སེམས་ལ་བྱས་ཏེ། མགུ་བ་བསྐྱེད་ནས་ཕྱི་ཕྱིར་ཞིང་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱེད་དེ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ནི་དགེ་བའི་ལས་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་ལྟ་བུ་སྟེ་སེམས་དང་པོའོ། །དེ་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ཉི་མ་དེ་དང་དེ་དག་ལ་ཕ་མ་དང་། བུ་དང་། བུ་མོ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། ཉེ་དུ་དག་ལ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་སྟེ་གཉིས་པའོ། །གཞན་ཡང་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དག་ལ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་སྡོང་བུ་ལྟ་བུ་སྟེ་གསུམ་པའོ། །གཞན་ཡང་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ཞིང་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་ལོ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ་བཞི་པའོ། །གཞན་ཡང་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་བླ་མའམ་རོལ་མོ་མཁན་ལ་དགའ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་སྟེ་ལྔ་པའོ། །གཞན་ཡང་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིད་དགའ་བ་དག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུ་སྟེ་དྲུག་པའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་སྟེ། འདི་ནི་གསོས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ་བདུན་པའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་

"How does the Lord say / that bodhi arises from this mind? / By what characteristics / is the generation of bodhicitta known? / Pray explain the mind of minds, the most supreme, / where spontaneous wisdom arises! / How many stages of great effort, / and how does the mental continuum arise in sequence? / The various characteristics and times of the mind— / pray may the Buddha explain them extensively! / So too the heap of meritorious qualities, / and the cultivation of those practices; / the minds have distinctions— / may the Great Muni alone explain them!"

...emergent, such as: the Lord (Īśvara), the Emitter, Time, Pradhāna, the Agent, the Non-agent, Yoga, Pramāṇa, the Pure, the Impure, the Inner Self, the Person (Puruṣa), the All-pervading Lord, the Life-principle (Jīva), the Individual (Pudgala), Consciousness, the Universal Ground (Ālayavijñāna), the Knower, the Seer, the Grasped, the Grasper, Knowledge, the Knowable, the Comprehended, Manu-born, the Offspring of Manu, the Expressible, and the Inexpressible. Lord of Secrets, such distinctions of the self and so forth were conceptually constructed in the past by yogins desiring yoga and seeking liberation.

Furthermore, Lord of Secrets, out of a hundred childish ordinary persons resembling beasts, if on occasion an idea of the Dharma arises in someone such that they form only the intention, 'I should observe fasting,' and having generated delight, they repeatedly accustom themselves to that, Lord of Secrets, that is the first mind, like a seed from which virtuous action arises.

On those very days associated with the marks of that cause, one gives gifts to parents, sons, daughters, friends, and kinsmen; this is the second, like a sprout.

Furthermore, giving those same gifts even to strangers; this is the third, like a stalk.

Furthermore, searching for worthy recipients and giving those same gifts; this is the fourth, like a leaf.

Furthermore, giving those same gifts joyfully to a teacher or to musicians; this is the fifth, like a flower.

Furthermore, giving those same gifts to those who bring joy to one's heart; this is the sixth, like a fruit.

Furthermore, Lord of Secrets, guarding discipline in order to be born in higher realms; this is the seventh, which serves as nurture.

Furthermore, Lord of Secrets, through such a mind...