The Awakening of Mahāvairocana 3.11

3.11

རྒྱས་འགྱུར། །དེ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །སྔགས་ཉིད་རྟག་ཏུ་དྲན་པར་བྱ། །སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་མཐུ་ཆེན་གྱིས། །དེ་ནི་དྲན་པར་བྱ་བའང་བཤད། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་འདུས་པ་ལ་གཟིགས་ནས། རེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ། དུས་གསུམ་མཐའ་ཡས་པའི་སྒོ་ངེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་གསུངས་སོ། །མཁའ་ལྟར་དྲི་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། །རྣམ་མང་ཡེ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་སྦྱིན་པར་བྱེད། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཟབ་ཅིང་བལྟ་བར་དཀའ། །ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་རྟག་པ་རུ། །རྣམ་པར་བསམས་པའི་འབྲས་བུ་མཆོག་སྦྱིན་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཆགས་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི། །སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་འབྱོར་པ་འབྱུང་བར་བྱེད། །མཆོག་སྐྱེས་མཁས་པ་གང་ཞིག་འདིར་སྤྱོད་ན། །རྒྱལ་བ་ཀུན་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག་པར་འགྱུར། །རྒྱལ་བས་ཅི་སྐད་གསུངས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཐམས་ཅད་སྣང་བྱེད་པ། །དེ་ལས་གོ་འཕང་རྙེད་དཀའ་གཞན་མེད་དོ། །ཡངས་པའི་ཆོས་ནི་ཟབ་ལ་འགྲིབ་མེད་ཅིང་། །མཉམ་མེད་འཇིག་རྟེན་ཕན་བྱེད་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་རྟོག་རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ་སྤྱད་པར་གྱིས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་དག་གསུངས་ནས། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ཚོགས་པ་ལ་གཟིགས་ནས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གང་གིས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་མཐོང་བའི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་དགའ་བ་དང་མགུ་བ་ཐོབ་ནས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་བ་རང་རང་གི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐུ་རླབས་སུ་གྱུར་པ། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་རྣམས་སྟོན་ཅིག །དེ་སྐད་ཅེས་

From this, the mind of perfect awakening became all-pervading; immediately, the sound-gates of all dharmadhātus mutually emitted sounds from the sound of the insignia of perfect awakening. Having heard this, the Bodhisattvas attained unprecedented open eyes, uttered subtle and wondrous voices, and before the Omniscient One, the one free from fever, spoke in verse, saying:

The great power of former Buddhas / Has also taught that it must be kept in mind.” / From the Empowerment of the Miraculous Manifestations of the Complete Enlightenment of Mahāvairocana, this is the chapter on the accomplishment of worldly siddhi. / Then again, the Bhagavān Vairocana, beholding the gathered assembly endowed with all [qualities], uttered the words of the Dharma that fulfill all hopes and fully accomplish the gnosis that ascertains the doors of the infinite three times: / “Spotless like space and without intrinsic nature, / It bestows manifold diverse gnosis. / Constantly empty by intrinsic nature, / Dependent on conditions, profound, and difficult to see; / To distinct living beings it constantly / Bestows the supreme fruit that is contemplated. / Just as space, whose sphere is unattached, / Has become the locus of all living beings, / Likewise this pure dharmatā / Produces the riches of the three realms without exception. / If any wise one of supreme birth acts in this, / Their sphere of activity will become one with all the Conquerors. / The dharmatā as taught by the Conqueror / Is utterly pure, illuminating all; / Other than that, there is no state difficult to find. / This vast Dharma is profound, unfailing, / Peerless, and benefits the world; / Having eliminated discursive thoughts, practice it!” / Then the Bhagavān Mahāvairocana, having spoken those verses and looking upon the gathered assembly endowed with all [qualities], addressed Vajrapāṇi and the other Vajradharas: “Sons of noble family, proclaim the words for accomplishing siddhi, which are the waves of power of your own respective dharmadhātu, through which sentient beings will attain joy and delight in this very life and touch happiness!” When this was spoken,