The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 2: གསོ་སྦྱོང་གི་གཞི (Poṣadhavastu)

2.1

གསོ་སྦྱོང་གི་གཞིའི་སྡོམ་ལ། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཀ་བི་ན། །གནས་དང་རྒྱལ་པོ་སྦྱར་བ་མང་། །སྡོམ་ལ། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་གསོལ་བ་དང་། །གནང་བ་དང་ནི་འདུག་པ་དང་། །བབ་ཅོལ་སྤོང་དང་ཞལ་ཏ་དང་། །བྱ་དང་གསོ་སྦྱོང་གནས་རྣམས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ནང་པར་ནང་པར་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ད་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་མཛད་ལ། དགེ་སློང་ཡིད་དུ་འཐད་པ་རྣམས་ཀྱང་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པར་བྱེད་པས་བདག་ཅག་རེ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོང་བ་སྔས་ཀྱིས། བདག་ཅག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་གི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ངོ་སྙམ་མོ་དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གཞན་

set out for the park of another group of wandering mendicant tīrthikas. They were delighted to see the wandering mendicant tīrthikas together and, after various expressions of esteem, sat off to one side. One wandering mendicant then said to the other wandering mendicants, “Friends, are we the only ones with a seated practice, a protocol, and a restoration rite? Or do the ascetic sons of the Śākyan have them, too?”

Another wandering mendicant replied, saying to the other wandering mendicants, “Friends, we alone have a seated practice, a protocol, and a restoration rite. The ascetic sons of the Śākyan do not have them.”

The Motion

The great number of lay vow holders from Rājagṛha neither praised what the other group of wandering mendicant tīrthikas had said nor did they repudiate it. Having neither praised nor repudiated it, they then rose from their seats and went to the Blessed One. On reaching him, they bowed at his feet and sat off to one side. Having sat off to one side, these lay vow holders from Rājagṛha related at length everything that had happened while among the other group of wandering mendicant tīrthikas and then appealed to the Blessed One: “O Blessed One! Out of compassion, please establish a seated practice, a protocol, and a restoration rite of our own.”

Consent

By remaining silent, the Blessed One consented to the appeal made by the great number of lay vow holders from Rājagṛha. Understanding the Blessed One’s silence to be consent, the great number of lay vow holders from Rājagṛha praised and rejoiced in the Blessed One’s proclamation before taking their leave from his presence.

2.2

མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་གི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་མངོན་དུ་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཡང་དག་པར་མགུ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞིག་གིས་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་འབའ་ཞིག་ལ་འདུག་པ་དང་བྱ་བ་དང་གསོ་སྦྱོང་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་དག་ལ་ཡང་ཡོད། དེ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞིག་གིས་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་འབའ་ཞིག་ལ་འདུག་པ་དང་བྱ་བ་དང་གསོ་སྦྱོང་ཡོད་ཀྱི། ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་དག་ལ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་གིས་སྨྲས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་པར་ཡང་མི་བྱེད། ཕྱིར་ལྡོག་པར་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་མངོན་པར་བསྟོད་པ་ཡང་མ་བྱས། ཕྱིར་བཟློག་པར་ཡང་མ་བྱས་པར་སྟན་དག་ལས་ལངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གིས་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་བར་སྐབས་སུ་གཏམ་ཅི་བརྗོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་གསོལ་ཏོ། །ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བདག་ཅག་གི་ལ་ཡང་མཆིས་པ་དང་། བགྱི་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་བཅའ་བར་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་དོང་ངོ་། །

2.3

དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེང་ཕྱིན་ཆད་འདུག་པ་དང་། བྱ་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་ལ་ཏྲོན་བྱ་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེང་ཕྱིན་ཆད་འདུག་པ་དང་། བྱ་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་ལ་ཏྲོན་བྱ་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་འདུག་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། བྱ་བ་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། གསོ་སྦྱོང་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཚུར་ཤོག །འདུག་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། ལུས་འདི་ཉིད་རྐང་པའི་མཐིལ་ཡན་ཆད་ཀླད་པའི་སྐྲ་མན་ཆད་པགས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དང་། ཅི་ལྟར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་མི་གཙང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་སྟེ། ལུས་འདི་ལ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་དང་། སེན་མོ་དང་སོ་དང་། རྡུལ་དང་། དྲི་མ་དང་། པགས་པ་དང་། ཤ་དང་། རུས་པ་དང་། རྒྱུས་པ་དང་། རྩ་དང་། མཁལ་མ་དང་། སྙིང་དང་། མཆིན་པ་དང་། གློ་བ་དང་། རྒྱུ་མ་དང་། གཉེ་མ་དང་། ཕོ་བ་དང་། ལོང་ཀ་དང་། ལྒང་པ་དང་། མཚེར་པ་དང་། ཕྱི་ས་དང་། མཆི་མ་དང་། སྣབས་དང་། ཞག་དང་། ཆུ་སེར་དང་། རྐང་དང་། ཚིལ་དང་། མཁྲིས་པ་དང་། བད་ཀན་དང་། རྣག་དང་། ཁྲག་དང་། ཀླད་པ་དང་། ཀླད་རྒྱས་དང་། གཅིན་དག་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་ཤིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དག་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་ན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་དེ་དག་གླང་པོ་ཆེ་འཁྲུལ་པ་དང་། རྟ་འཁྲུལ་པ་དང་། རྐང་ཐང་པ་འཁྲུལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་ནས་འགྱེལ་བ་དང་བུབ་པར་གྱུར་ནས་མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་མི་མཐོང་ངམ་ཅི་ཞེས་ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་དག་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་མོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་

Seated Practice

The Blessed One then said to the monks, “I hereby declare that henceforth monks should attend to a seated practice, a protocol, and a restoration rite.”

Not knowing what a seated practice, a protocol, or a restoration rite ought to be, the monks appealed to the Blessed One, who replied, “Come, monks. The seated practice is called yoga.⁸⁷ Reflect on this: no matter how you sit or what you do, the whole of this body, from the soles of the feet up to the hair on the crown and all the skin in between, is filled with all sorts of impurities—the hair on the head and face,⁸⁸ the nails and teeth, the dirt, the grime, and the skin, flesh, bones, sinews, veins, kidneys, heart, spleen, lungs, intestines, colon, stomach, guts, bladder, liver, feces, tears, mucus, oils,⁸⁹ lymph, marrow, fat, bile, phlegm, pus, blood, brains, meninges, and urine.”

Meditation Residence

After the Blessed One instructed them to engage in yoga, the monks engaged in yoga even when out on their rounds.⁹⁰ And when they did, they collided with wandering elephants, horses, and infantrymen,⁹¹ causing them to trip and fall, prompting those who lacked faith to taunt those noble ones: “Didn’t you see them?”

Told to engage in yoga, the monks appealed to the Blessed One and the Blessed One replied,

2.4

སྩལ་པ། སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཞུགས་པས་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་སྒོ་ཁང་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་ཡུར་ནས་མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་ཅི་ཁྱེད་འདུ་བར་ཉལ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་ཁང་དུ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་ཁྱམས་སུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་ཉེས་དམིགས་དེ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱམས་སུ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་གནས་ཁང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་བསམ་གཏན་དག་གི་ཚེར་མ་ནི་སྒྲ་ཡིན་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་ཐོབ་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནས་ཁང་དུ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་དགོན་པར་དོང་སྟེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་ཆོམ་རྐུན་པ་རྣམས་དང་། གཡོན་ཅན་རྣམས་དང་། སེང་གེ་རྣམས་དང་། སྟག་རྣམས་དང་། གུང་རྣམས་དང་། གཟིག་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོད་པར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགོན་པར་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་གྲོང་དང་ཉེ་བར་ལྷགས་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་ཅི་ཁྱེད་ཅག་འགའ་ཞིག་ཤི་བ་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་ཏམ་ཞེས་ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱོགས་དེ་ཡལ་ག་དག་གམ། སེག་དག་དང་། རེ་ལྡེ་དག་གིས་བསྐོར་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་ཡལ་ག་དག་གམ། སེག་དག་གམ། རེ་ལྡེ་དག་གིས་བསྐོར་བ་དང་མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་ཅི་འདི་རྒྱལ་མོ་ག་གོན་གྱི་ར་བའམ། ལ་ཕུག་གི་ར་བའམ་ཞེས་ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།

“Those who are out on their rounds should not engage in yoga.”

When they engaged in yoga at the monastery gatehouse, they fell asleep, prompting those who lacked faith to taunt those noble ones: “Hey you! Is it your practice to sleep in public?”⁹²

At this the monks appealed to the Blessed One and the Blessed One replied, “You should not engage in yoga at the gatehouse.”

When they engaged in yoga on the terrace⁹³ and those same problems occurred, the Blessed One said, “You should not engage in yoga on the terrace.”

When they practiced in the residence hall,⁹⁴ they failed to achieve single-pointed attention because noise is a thorn to concentration, so the monks appealed to the Blessed One and the Blessed One replied, “You should not engage in yoga in the residence hall.”

When they went into the forest to practice, and bandits, rogues, lions, tigers, panthers,⁹⁵ and leopards crossed their paths, the monks appealed to the Blessed One and the Blessed One replied, “You should not engage in yoga in the forest.”

When they practiced on the outskirts of towns, those who lacked faith taunted those noble ones: “Hey you! Are you dead or what?”⁹⁶

At this the monks appealed to the Blessed One and the Blessed One replied, “You should surround a place with boughs, a lattice, or screens.”

So they surrounded a place with boughs, a lattice, and screens, but those who lacked faith taunted those noble ones: “What is this? A garden for melons and radishes?”

At this the monks appealed to the Blessed One and the Blessed One replied,

2.5

ཕྱོགས་དེ་རྩིག་པ་དག་གམ། འོབས་དག་གིས་བསྐོར་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་དེ་རྩིག་པ་དག་གམ། འོབས་དག་གིས་བསྐོར་བ་དང་། མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་ཅི་འདི་མ་དུ་ལུང་གའི་ར་བའམ། འོན་ཏེ་བལ་པོ་སེའུའི་ར་བ་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པའོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྤོང་ཁང་བརྩིག་པར་གནང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤོང་ཁང་བརྩིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་སྤོང་ཁང་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྤོང་ཁང་ནི་གཉིས་ཏེ། ཆུང་ངུ་དང་། ཆེན་པོའོ། །ཆུང་ངུ་ནི་གནས་ཁང་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྲང་བཏོད་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་གནས་ཁང་བཅུའམ། བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྲང་བཏོད་པའོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་གནས་ཁང་བྱས་ནས་སྦྱང་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་སྒོ་དོད་པར་མི་བྱེད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་གདོད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་སྒོ་གླེགས་མི་འཛུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་གླེགས་གཞུག་པར་བྱའོ། །དབྱེ་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལག་ཟུངས་གདགས་པར་བྱའོ། །ཡང་མིག་སྒྲ་འཁྲོལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འོག་ཏུ་ཀོ་བའི་དུམ་བུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །གཅད་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནམ་གཟེར་དང་། འཁོར་གཏན་དང་། ཕྲེད་གཏན་གཞུག་པར་བྱའོ། །མུན་གནག་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐར་ཁུང་གདོད་པར་བྱའོ། །དམའ་བར་བཏོད་པ་ན་ཆོམ་རྐུན་པ་དང་། གཡོན་ཅན་དང་། སེང་གེ་དང་། སྟག་དང་། གུང་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོད་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དམའ་བར་གདོད་པར་མི་བྱའོ། །མཐོན་པོ་གདོད་པ་ན་སྣང་

“You should surround the place with walls or a ditch.”

So they surrounded the place with walls or ditches, but those who lacked faith taunted those noble ones: “What is this? A garden for lemons and pomegranates?” to which they replied, “We are practicing yoga.”

The monks then appealed to the Blessed One and the Blessed One replied, “I give consent to build a meditation residence.”

Given consent by the Blessed One to build a meditation residence, but not knowing what a meditation residence ought to be like, the monks appealed to the Blessed One and the Blessed One replied, “There are two types of meditation residence: those in small clusters and those in large clusters. The smaller has two dwellings with a passageway in the middle while the larger has ten or twelve dwellings with a passageway in the middle.”⁹⁷

When the monks built meditation residences, they built them like storerooms,⁹⁸ that is, without a doorway, so the Blessed One said, “A doorway should be cut out.”

When the monks failed to install doors, the Blessed One said, “Doors should be installed.”

When the doors proved difficult to open, the Blessed One said, “Handles should be affixed to them.”

When the rings of the door handles were found to make noise, the Blessed One said, “A piece of leather should be placed under them.”

When the doors proved difficult to close, the Blessed One said, “A cross bolt, lever, or bar should be installed.”⁹⁹

When the meditation residences proved dark, the Blessed One said, “A window should be cut out.”

When the windows were cut out too low, bandits, rogues, lions, tigers, and leopards¹⁰⁰ got in, so the Blessed One said, “They should not be cut out too low.”

When the windows were cut out too high, the light was not bright enough,

2.6

བ་མི་གསལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཐོན་པོར་གདོད་པར་མི་བྱ་བར་སུམ་གཉིས་དོར་བར་བྱ་ཞིང་སུམ་གཉིས་དོར་ནས་སུམ་ཆར་གདོད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གོང་དུ་སུམ་གཉིས་བོར་ཏེ་འོག་གི་སུམ་ཆར་དོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འོག་ཏུ་སུམ་གཉིས་བོར་ཏེ་གོང་དུ་སུམ་ཆ་བོར་བར་གདོད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་ཕྱི་ཡངས་ཤིང་ནང་རུབ་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐར་ཁུང་རྒྱ་མཚོའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་གདོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རུབ་ལ་ནང་ཡངས་པར་བྱའོ། །ཁྭ་དང་། མཆིལ་པ་དང་། ཕུག་རོན་དག་འཇུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐར་ཁུང་དྲ་བ་ཅན་དུ་བྱའོ། །སྦྲང་བུ་ཏྲེ་མ་བུ་ཀ་དང་། ཏྲེ་ལ་ཏ་དག་འཇུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་གླེགས་གཞུག་པར་བྱའོ། །རླུང་གིས་འབྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྲེད་གཏན་གཞུག་པར་བྱའོ། །གཅད་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནམ་གཟེར་དང་འཁོར་གཏན་གཞུག་པར་བྱའོ། །དབྱེ་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དབྱུག་གུ་སྐམ་ཀ་བྱས་ཏེ་ཕྲེད་གཏན་དང་། གནམ་གཟེར་དང་། འཁོར་གཏན་དག་གིས་ནི་གཅད་པར་བྱའོ། །དབྱུག་གུ་སྐམ་ཀས་ནི་དབྱེ་བར་བྱའོ། །དེར་སྟན་དགོས་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སའི་སྟེགས་བུ་དག་བྱའོ། །མཁྲང་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྲིའུ་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྲིའུ་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་ཁྲིའུ་ཅི་འདྲ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཁྲུ་བཞིས་འཁོར་བའི་ཁྲིའུ་བྱ་ཞིང་དེ་ཐགས་མས་བླ་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ཐགས་མ་དུ་ཡོད་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཐགས་མ་ནི་ལྔ་སྟེ། མུན་ཛའི་དང་། ཤ་ནའི་དང་། གྲེས་མའི་དང་། རས་མའི་དང་། སྦ་ཕྲ་མོའིའོ། །དེ་དག་མཁྲང་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།

so the Blessed One said, “They should not be cut out too high. Leave two-thirds and cut them out of the remaining third.”

When the monks left the upper two-thirds and cut out of the lower third, the Blessed One said, “Leave the lower two-thirds and cut the windows out of the remaining third above.”

When the monks cut out wide apertures that tapered in, the Blessed One said, “Windows should be shaped like the sea, with a narrow aperture and broad interior.”¹⁰¹

When crows, sparrows, and pigeons flew in, the Blessed One said, “The windows should be latticed.”

When house- and horseflies flew in, the Blessed One said, “The windows should have shutters.”¹⁰²

When wind blew the shutters open, the Blessed One said, “A bar should be installed.”¹⁰³

When the shutters proved difficult to close, the Blessed One said, “Cross bolts and levers should be installed.”¹⁰⁴

When the shutters proved difficult to open, the Blessed One said, “Fashion a key lever¹⁰⁵ from wood and use it to open the window, and a bar, a cross bolt, or a lever to close it.”

Since seats were needed in the meditation residence, the Blessed One said, “Fashion a cushion of earth.”

When these proved too hard, the Blessed One said, “Use a stool.”

The Blessed One told the monks to use a stool, but they did not know what such a stool ought to be like, so the Blessed One said, “Make a stool with a frame one cubit long on each side and a woven seat for comfort.”¹⁰⁶

Since the monks did not know what weave to use, the Blessed One said, “There are five weaves: sedge, hemp,¹⁰⁷ vālvaja grass, paṭa straw, and reed.”¹⁰⁸

When the monks found these too hard, the Blessed One said,

2.7

སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་གདིང་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་དག་གདིང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་ཅི་འདྲ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྲིད་དུ་ཁྲུ་བཞི་པ་ཞེང་དུ་ཁྲུ་དོ་ཡོད་པ་ཉིས་ལྟབ་ཏུ་བྱས་ཏེ་དྲུབ་པར་བྱའོ། །དེའི་ནང་དུ་ཤིང་བལ་གྱིས་དགང་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ཤིང་བལ་དུ་ཡོད་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤིང་བལ་དག་ནི་ལྔ་སྟེ། ཨརྒའི་ཤིང་བལ་དང་། ཀ་ཤི་ཀའི་ཤིང་བལ་དང་། ཨེར་ཀའི་ཤིང་བལ་དང་། སྤྲ་བའི་ཤིང་བལ་དང་། ཤལ་མ་ལིའི་ཤིང་བལ་དག་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལྔ་སྟེ། བལ་དང་། ཤ་ནའི་ཤིང་བལ་དང་། རས་བལ་དང་། རས་མ་དང་། ལོ་མའི་ཚོགས་དག་གིས་བཀང་བ་དག་ཡིན་ནོ། །ཤིང་བལ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཆུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མདོ་མདོར་སྐུད་པས་བྱ་རོག་རྐང་གི་གཟུངས་གདབ་པར་བྱའོ། །འཁོད་པ་ན་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གདོས་བུ་གདགས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་གདགས་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐུད་པ་བཏགས་ཏེ་རྣ་བ་ལ་གདགས་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དབྱུག་གུ་གཟུགས་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་དབྱུག་གུ་སྨྱིག་གུའི་བཅད་འཕྲོ་ལྟ་བུས་འཛུགས་པ་ན་རྨ་བྱུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྲེའི་བཅད་འཕྲོ་ལྟ་བུར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་སྣད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རས་མ་དག་གིས་དཀྲིས་ནས་དལ་བུས་ཁད་ཀྱིས་ཁད་ཀྱིས་གཟུགས་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕོ་ལོང་འཕང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་མུན་ཁུང་དུ་འཕངས་པ་ན་དེ་འཁྱམས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཐག་གུས་བཏགས་ཏེ་འཕང་བར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་ཡང་ཕྱིར་དྲང་བར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མདུན་དུ་

“Place a cushion over the seat.”

Since the monks did not know what a seat cushion ought to be like, the Blessed One said, “Sew together two pieces with a perimeter of four cubits, each side one cubit wide, and fill them with fibers.”

Since the monks did not know what fibers to use, the Blessed One said, “There are five types of fiber: arga fiber, kaśika fiber, erakā fiber, baka fiber, and śalmalī fiber.¹⁰⁹ Alternatively, the cushion may be filled with one of the following five: wool, hemp, cotton, cloth shreds, or pāmṣu plant fibers.”

When the cushions were filled, all of the fibers shifted to one side, so the Blessed One said, “Using thread, partition it into pockets with crow’s feet seams.”¹¹⁰

When the monks fell asleep while seated, the Blessed One said, “A jar should be tied.” ¹¹¹

Since the monks did not know how to tie such a jar,¹¹² the Blessed One said, “Tie it to the ear with string.”

When the monks still fell asleep, the Blessed One said, “Prod [the meditator] with a rod.”¹¹³

When the monks prodded them with a stylus-shaped rod, it left wounds, so the Blessed One said, “Use one shaped like a weighing pan.”¹¹⁴

When that still hurt the monks, the Blessed One said, “Once it has been wrapped in a piece of cloth, gently prod with it.”

When the monks still fell asleep, the Blessed One said, “Throw a ball of yarn [at the meditator].”¹¹⁵

When the monks threw balls of yarn in the dark, they went astray, so the Blessed One said, “Attach it to a string and throw it. Then you may draw it back.”

When the monks still fell asleep, the Blessed One said,

2.8

མར་མེ་གཞག་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྐང་པ་གཅིག་བརྐྱང་བར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྐང་པ་ཡ་གཅིག་ཀྱང་བརྐྱང་བར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལངས་ཏེ་བཅག་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་འཆག་པ་ན་འཐོམ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྲེད་དག་ལ་འཇུ་བར་བྱའོ། །ལག་པས་ཆང་རྒྱུད་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྦུ་བུ་བསྐོན་ལ་སྐུད་པས་བཏགས་པ་ལ་འཇུས་ཏེ་བཅག་པར་བྱའོ། །མཆིལ་ལྷམ་དང་བཅས་པས་འཆག་པར་བྱེད་པ་ན་སྒྲ་བྱུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཆིལ་ལྷམ་ཅན་གྱིས་བཅག་པར་མི་བྱའོ། །རྡུལ་གྱིས་རྐང་པ་གཉིས་མ་རུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། པར་ཐང་གདིང་བར་བྱའོ། །སྣུམས་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དགོངས་སྤོང་བ་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་དག་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་སྤོང་བ་པས་ཞག་གསུམ་ཞིང་གསུམ་ཞིང་རྐང་པ་གཉིས་བསྐུ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་སྤོང་བ་པས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་དག་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་དེར་མི་ཤོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྟེང་དུ་རིམ་ཁང་གཉིས་པ་བྱའོ། །འཛེག་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཐེམ་སྐས་བྱའོ། །ལྷུང་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁ་ཁྱེར་གྱིས་བསྐོར་བར་བྱའོ། །དེ་འཁྲུལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལྕགས་ཀྱི་གཟེར་བུ་དག་གིས་གདབ་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་མི་ཤོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱི་རོལ་དུ་སྤོང་ཁང་ཆེན་པོ་བྱའོ། །དེ་དག་སྒོ་སྤྲོད་དག་ཏུ་བྱེད་པ་ན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་དག་ཏུ་སྣང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་སྣོལ་མར་གདོད་པར་བྱའོ། །སྒོ་ཁང་བྱའོ། །ཕུག་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་དག་དེ་ན་ཡུར་

“Place a lamp in front.”¹¹⁶

When they still fell asleep, the Blessed One said, “Sit with one leg extended.”¹¹⁷

When they still fell asleep, the Blessed One said, “Sit with both legs extended.”¹¹⁸

When they still fell asleep, the Blessed One said, “Stand up and walk a bit.”

When the monks walked, they did so in a disorderly fashion so the Blessed One said, “Grab hold of the rope.”

When they followed the rope with their hands, the Blessed One said, “Punch a hole [in an object], affix it to the string, and hold on to that as you walk.”¹¹⁹

When they walked in sandals, they made noise, so the Blessed One said, “Do not walk in sandals.”

When their feet got dirty, the Blessed One said, “Lay down a mat.”¹²⁰

When the mat became grimy, the Blessed One said, “Monks, I will establish the rules of customary conduct for meditators.¹²¹ Monk meditators should wash their feet every three days. Monk meditators should fully embrace the rules of customary conduct I have thus established. If they do not, they will commit a transgression.”

When the monks could no longer fit in the meditation residence, the Blessed One said, “Erect a second story above.”¹²²

When it proved difficult to climb up, the Blessed One said, “Build a staircase.”

When the monks fell down, the Blessed One said, “Build a railing.”

When it proved shaky, the Blessed One said, “Fasten it down with iron nails.”

When the monks could still not fit in the meditation hall, the Blessed One said, “Erect a ring of dwellings around the meditation hall.”

When the monks cut out doorways, they could see one another, so the Blessed One said, “The doorways should be offset.¹²³ Build a gatehouse.¹²⁴ Build caves, too.”¹²⁵

When they fell asleep inside,

2.9

ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་དྲུང་དུ་སྣམ་བུའམ་རས་དཔྱངས་ཏེ་ཉལ་བར་བྱ་ཞིང་འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་དེ་ནས་སོང་ཞིང་ཡང་ཕྱིས་འོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་བསྐོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་མི་བྱ་ལ། བསྐོས་པ་ཡང་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདུན་པས་འགྲོ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གིས་འགྲོ་བ་དང་། གཏི་མུག་གིས་འགྲོ་བ་དང་། འཇིགས་པས་འགྲོ་བ་དང་། སྤོང་བ་ལ་ཏྲོན་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་མི་བྱ་ལ། བསྐོས་པ་ཡང་དབྱུང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་བྱ་ལ། བསྐོས་པ་ཡང་དབྱུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདུན་པས་མི་འགྲོ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གིས་མི་འགྲོ་བ་དང་། གཏི་མུག་གིས་མི་འགྲོ་བ་དང་། འཇིགས་པས་མི་འགྲོ་བ་དང་། སྤོང་བ་ལ་ཏྲོན་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་ཤེས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་བྱ་ལ། བསྐོས་པ་ཡང་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། །འདི་ལྟར་བསྐོ་བར་བྱ་སྟེ། ཇེ་དང་པོར་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ། མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་སྤྲོའམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྤྲོ་ན་དེས་སྤྲོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེས་གནས་མལ་བཤམས་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་པ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། །དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་སྤྲོ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བསྐོ་སྟེ།

the Blessed One said, “Hang a blanket or cloth near the door and sleep there. This need not be regretted.”¹²⁶

Manager

They then left, and on their return¹²⁷ the Blessed One said, “A monk meditation manager should be appointed.¹²⁸ For a monk manager, there are five factors that may pertain such that someone not already appointed should not be appointed, and if already appointed should be relieved of that position. What are those five factors? To be driven by desire, driven by aggression, driven by ignorance, driven by fear, and not to know which of the meditators’ needs ought and ought not be attended to.¹²⁹ If those five factors do pertain to someone not already appointed as monk manager, he should not be appointed, and if already appointed should be relieved of that position.

“For a monk manager, there are five other factors that may pertain such that someone not already appointed should be appointed, and if already appointed should be relieved of that position. What are these five factors? Not to be driven by desire, driven by aggression, driven by ignorance, or driven by fear, and to know which of the meditators’ needs ought and ought not be attended to.¹³⁰ If these five factors pertain to someone not already appointed as monk manager, he should be appointed, and if already appointed should not be relieved of that position.

“He should be appointed in the following way. To begin, determine whether he is willing to serve by asking:

“ ‘So-and-so, would you be willing to serve as the saṅgha’s meditation manager?’

“If he is willing, he should reply:

“ ‘Yes, I am willing.’

“Then, set up seats and strike the gaṇḍī beam. After informing the monks of the matter at hand, once the entire saṅgha is seated and assembled, one monk should make a motion and perform the act as follows:

“ ‘Venerable saṅgha, please listen. The monk so-and-so is willing to serve as the saṅgha’s meditation manager. Therefore, if the time is right and the saṅgha can accept it,¹³¹ I ask that the saṅgha give their consent. Once the saṅgha appoints this monk to serve as the saṅgha’s meditation manager,

2.10

དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་དོ། །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་སྤྲོ་སྟེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བསྐོ་ཞིང་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བསྐོ་ཞིང་། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག །གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག །དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས། དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བསྐོས་ཤིང་། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་དེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ངས་དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་སྤོང་ཁང་དུ་ཆག་ཆག་གདབ་པར་བྱའོ། །ཕྱག་དར་བྱའོ། །ལྕི་བ་སར་པའི་བྱུག་པས་བསྐུ་བར་བྱའོ། །སྟན་བཤམ་པར་བྱའོ། །བཤང་བའི་ས་དང་གཅི་བའི་ས་བྱི་དོར་བྱའོ། །ཆག་ཆག་གདབ་པར་བྱའོ། །ཕྱག་དར་བྱའོ། །ལྕི་བ་སར་པའི་བྱུག་པས་བསྐུ་བར་བྱའོ། །ལོ་མའི་ཆང་བུ་གཞག་པར་བྱའོ། །བོང་རྡོག་དང་། ས་དང་། ཆུ་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་དག་རེ་རེའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་འབོད་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རེ་རེ་ནས་བོད་པར་མི་བྱ་བར་གཎྜཱི་བརྡུང་བར་བྱའོ། །དེས་གཎྜཱི་རྒྱ་ཆེར་བརྡུངས་པ་དང་ཇི་ཙམ་ན་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གྲོང་མི་རྣམས་ཆོམ་རྐུན་པ་མ་འོངས་སམ་ཞེས་སྔངས་ནས། དེ་རྣམས་གོ་བགོས་ཏེ་ལྷགས་ནས་འཕགས་པ་དག་ཅི་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་མཆིས་སམ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་མ་ལྷགས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྤོང་བ་ལ་ཏྲོན་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་

this monk will serve in such a capacity.’

“That is the motion. The act is performed in the following way:

“ ‘Venerable saṅgha, please listen. The monk so-and-so is willing to serve as the saṅgha’s meditation manager. May this monk therefore be appointed to serve in that capacity. If this monk would serve as the saṅgha’s meditation manager, then I ask that those venerable ones who would appoint and accept this monk to serve in this capacity remain silent. I ask those who cannot so accept it to speak now.’

“In accepting the candidate and giving their consent, the saṅgha appoint the monk so-and-so to serve as the saṅgha’s meditation manager. The monk so-and-so will then serve as the saṅgha’s meditation manager. By thus remaining silent, they assent to the proposed act.

“Monks, I will establish the rules of customary conduct for the monk meditation manager. The monk meditation manager should sprinkle the meditation hall grounds with water, sweep it, spread a fresh paste of dung over it, lay out the seats,¹³² clean the toilets, sprinkle water over the floor, sweep them out, spread a fresh paste of dung over them, and set out piles of leaves, clods of dirt,¹³³ earth, and water.”¹³⁴

After the monks went around to each monk and summoned them individually, the Blessed One said, “Rather than summon each monk individually, strike the gaṇḍī beam.”

The monk manager struck a gaṇḍī beam too often,¹³⁵ and after a time, the local villagers, fearing that bandits had come, donned armor and arrived, shouting, “Noble ones! Where are the bandits?”

“Friends,” they replied, “no bandits have come. This is how we attend to meditation.”

“But noble ones, you are signaling violence.

2.11

ཏྲོན་མཛད་ཀྱི། འདི་ན་སྤོང་བ་ག་ལ་མཆིས་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཎྜཱི་རྒྱ་ཆེར་བརྡུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཎྜཱི་དེ་ནི་ལྔ་སྟེ། དགེ་འདུན་བསྡུ་བའི་གཎྜཱི་དང་། ལས་ཀྱི་གཎྜཱི་དང་། ཤི་བའི་གཎྜཱི་དང་། སྤོང་བའི་གཎྜཱི་དང་། གནོད་པ་བྱུང་བའི་གཎྜཱི་འོ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་བསྡུ་བའི་གཎྜཱི་དེ་ནི་རྒྱུད་གསུམ་དང་ཏོག་གསུམ་མོ། །ལས་ཀྱི་གཎྜཱི་དེ་ནི་རྒྱུད་གཅིག་དང་ཏོག་གསུམ་མོ། །ཤི་བའི་གཎྜཱི་དེ་ནི་བྱི་བོའོ། །སྤོང་བའི་གཎྜཱི་དེ་ནི་ཁར་སིལ་ལོ། །གནོད་པ་བྱུང་བའི་གཎྜཱི་དེ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པའོ། །དེ་དག་དུས་རྟིང་ལ་ཐུག་པ་ན་ཅི་བདེར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྟིང་ལ་ཐུག་ན་ཅི་བདེར་མི་བྱ་བར་དུས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཅི་བདེར་བྱས་ཏེ། དགེ་འདུན་ལས་འཚལ་མ་ཐོབ་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཁྲུས་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འདུ་ཁོམ་པ་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྐང་ལག་གཉིས་བཀྲུས་ནས་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་ཁོམ་པར་བྱའོ། །དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཅི་བདེར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཅི་བདེར་མི་བྱ་བར་རྒྱུད་ཆགས་གསུམ་པ་གདོན་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཧ་ཅང་མང་དུ་འདོན་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཧ་ཅང་མང་དུ་གདོན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་ཧ་ཅང་ཉུང་ངུར་འདོན་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཧ་ཅང་ཉུང་ངུར་གདོན་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་རན་པར་གདོན་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཡོན་བཤད་པར་མི་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡོན་བཤད་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོན་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་སུས་ཡོན་བཤད་པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཡོན་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཡོན་བཤད་པ་ཧ་ཅང་མང་དུ་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡོན་བཤད་པ་ཧ་ཅང་མང་དུ་མི་བྱའོ། །དེ་དག་ཡོན་བཤད་པ་ཧ་ཅང་

Where is the meditation here?”

After this, the monks appealed to the Blessed One and the Blessed One said, “Do not strike the gaṇḍī beam too often. The gaṇḍī beam can be used in five ways: to summon the saṅgha, for formal acts, for the dead, for meditation, and for danger.

“To summon the saṅgha, strike in three sustained rolls, each punctuated with three sharp raps. For formal acts, strike in one sustained roll punctuated with three sharp raps.¹³⁶ For the dead, the muṇḍikā.¹³⁷ A ringing staff may serve as a gaṇḍī beam for meditation.¹³⁸ For danger, strike as long as needed.”

When the time came to eat, the monks did as they pleased, so the Blessed One said, “The monks should not simply do as they please when the time to eat comes. Only when they have learned the time may they do as they please. Those who receive their meal from the saṅgha should first wash and then join the saṅgha, while those who go out for alms should first wash their hands and feet and then go to the village for alms.”

When they continued to do as they pleased, the Blessed One said, “Do not simply do as you please. Instead, recite the Three Implements.”¹³⁹

When they recited too much, the Blessed One said, “Do not recite too much.”

When they recited too little, the Blessed One said, “Do not recite too little, but rather a moderate amount.”

When they failed to explain patronage, the Blessed One said, “Explain patronage.”¹⁴⁰

Though the Blessed One told them to explain patronage, they did not know who should do so, so the Blessed One replied, “The saṅgha elder should explain patronage.”

When they explained patronage to an excessive degree, the Blessed One said, “Do not explain patronage to an excessive degree.”

When they explained patronage

2.12

ཉུང་ངུར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡོན་བཤད་པ་ཧ་ཅང་ཉུང་ངུར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡོན་བཤད་པར་རན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འདུ་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་དུ་དགྱེས་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་དགྱེས་པར་བྱ་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་དུ་འདུ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྐྱེན་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ན་དེས་ཕྱོགས་དབེན་པར་ལྡེ་མིག་སྦས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོས་ཕྱོགས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་ལྡེ་མིག་སྦས་ཀྱིས་ཕྱེ་ལ་ཞུགས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་དག་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་མི་འཇུག་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འདུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ནི་བྱ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གསོ་སྦྱོང་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་ངས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་དེང་ཕྱིན་ཆད་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་གདོན་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་སུས་གདོན་པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དག་དེའི་གནས་ཁང་དུ་འདུ་བར་བྱེད་པ་ན་དེ་དག་དེར་མི་ཤོང་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནས་ཁང་དུ་གདོན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་ཁྱམས་སུ་གདོན་པར་བྱེད་པ་ན་དེར་ཡང་མི་ཤོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་ལ་བློ་མཐུན་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་

too little, the Blessed One said, “Do not explain patronage to an exceedingly meager degree, but rather in a moderate amount.”

When the monk meditation manager had arrived last and left first, the Blessed One said, “The monk meditation manager should arrive first and leave last. If certain events should transpire,¹⁴¹ he should hide the key in an out-of-the-way place and then announce, ‘Venerable ones, I have hidden the key in such and such a place. Use it to open the hall.’ If the monk meditation manager does not properly observe the rules of customary conduct, he will be guilty of a breach.”

Here ends the section on the seated practice.¹⁴²

Acts

“What are the acts? The saṅgha motion, the act by motion and resolution, and the act by motion and triple resolution.”¹⁴³

Agreeing on the Restoration Rite Site

“What is the restoration rite? Monks, it is the recitation of The Prātimokṣa Sūtra, which I have taught. From now on, you should recite it every two weeks.”

When the Blessed One told them that The Prātimokṣa Sūtra should be recited every two weeks, they did not know who ought to recite it, so the Blessed One said, “The saṅgha elder should recite The Prātimokṣa Sūtra every two weeks.”

When the Blessed One told them that the saṅgha elder should recite The Prātimokṣa Sūtra every two weeks, the monks gathered in the dwelling. When it did not accommodate them, the monks appealed to the Blessed One and the Blessed One said, “Do not recite it in the dwelling.”

When they recited it in the hall but that too did not accommodate them, the Blessed One said, “The saṅgha should agree on a restoration rite site.”

The Blessed One

2.13

ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་ལ་བློ་མཐུན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་གང་ལ་བློ་མཐུན་པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བྱས་པའམ། ཟིན་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་དགེ་འདུན་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བློ་མཐུན་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་བློ་མཐུན་པར་བྱ་སྟེ། གནས་མལ་བཤམས་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ། དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། །དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བཞེད་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱིས་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་ལ། དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བགྱིའོ། །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བཞེད་དེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བགྱི་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བགྱི་བར་བཟོད་པ་

told them that the saṅgha should agree on a restoration rite site, but they did not know how to reach agreement, so the Blessed One said, “The saṅgha should agree on a restoration rite site, the whole of which is natural, created, or claimed,¹⁴⁴ with one fathom of land between the inner boundary and beyond. Agreement should be reached in the following way: After seats have been arranged, strike the gaṇḍī beam and inform the monks of the matter at hand. Once the saṅgha is seated and assembled, one monk should make a motion and perform the act as follows:

“ ‘Venerable saṅgha, please listen. If the saṅgha should accept this site as a restoration rite site, the whole of which is natural, created, or claimed,¹⁴⁵ with one fathom of land between the inner boundary and beyond, then we agree on it as the restoration rite site.’

“That is the motion. The act is performed as follows:

“Venerable saṅgha, please listen. If, the saṅgha agrees upon this site which has been selected as the restoration rite site—the whole of which is natural, created, or claimed and has one fathom of land between the inner boundary and beyond—as being the restoration rite site—the whole of which is natural, created, or claimed and has one fathom of land between the inner boundary and beyond—then I ask those venerable ones who can accept the agreement that this site—the whole of which is natural, created, or claimed and has one fathom of land between the inner boundary and beyond—should be the restoration rite site,

2.14

དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག །གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག །དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བགྱིས་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། །གང་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བྱས་པ་དེར་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདུག་ལ་གསོ་སྦྱོང་དང་། དགག་དབྱེ་དང་། གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱའོ། །མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ།། །།འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་བཅུ་གཉིས་པ། སྡོམ་ལ། ཀ་པི་ན་དང་ཆོས་གོས་དང་། །དགྲོལ་དང་མཚམས་ཆུང་མཚམས་ཆེན་དང་། །གནང་དང་བསྐྱུང་བསྐྱེད་དགྲོལ་བ་དང་། །གཅད་དང་མི་འབྲལ་མ་གཅད་དང་། །གྲོང་དགོན་ལས་དང་དགོན་པ་ཡི། །སྡེ་ཚན་ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་སྡེ་ཅན་མའི་ཕུག་ན་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་དགེ་འདུན་དང་མཐུན་པར་འཇུག་གོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གསོ་སྦྱོང་བཅྭ་ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་ནས། ཤས་ཆེར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ན་ལ་སྡོད་ཅིང་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་བཅྭ་ལྔ་པ་ཡིན་ལ་བདག་དགེ་སློང་ཀ་པི་ནའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་བཅྭ་ལྔ་པ་ཡིན་ན། ཅི་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ་

please remain silent. I ask those who cannot so accept it to speak now.’

“In accepting and giving their consent, the saṅgha agrees on the site as the saṅgha’s restoration rite site—the whole of which is natural, created, or claimed and has one fathom of land between the inner boundary and beyond. By remaining silent, they assent to the proposed act.

“The monks may then sit down at the site the saṅgha has agreed on as the restoration rite site and perform the restoration rite, the lifting of restrictions,¹⁴⁶ motions, acts by motion and resolution, and acts by motion and triple resolution. If they perform [an official act] while being incomplete, they will be guilty of a breach.”¹⁴⁷

Kapphiṇa

A summary:

; ;
; ; ;
;
; ; and ,
, , and
Are included in this section.¹⁴⁸

Kapphiṇa

The Blessed Buddha was staying at the Kalandakanivāpa in the Bamboo Grove near Rājagṛha.¹⁴⁹ The brahmin Kapphiṇa was staying at Senikā Cave near Rājagṛha, together with the saṅgha with whom he had enclosed a site with a shared restoration rite.¹⁵⁰ On the fifteenth, a great many monks were seated and assembled at the restoration rite site. The majority were seated and waiting for the venerable brahmin Kapphiṇa. Then Kapphiṇa thought, “Today the saṅgha’s restoration rite falls on the fifteenth. If today, the fifteenth, is also my, the monk Kapphiṇa’s, restoration rite, should I or should I not go to the site of the saṅgha’s restoration rite? Should I or should I not participate in the restoration rite with the saṅgha? Should I or should I not attend the saṅgha’s acts and activities?

2.15

བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། རྟག་ཏུ་དག་པ་སྙིང་པོ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་དག་པ་གསོ་སྦྱོང་ཡིན། །གཙང་མའི་ལས་ནི་དག་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་བརྟུལ་ཞུགས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས་བདག་ནི་དག་ཅིང་མཆོག་ཏུ་དག་པ་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ནའི་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་འོད་མའི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་མཛད་དེ་སྡེ་ཅན་མའི་ཕུག་ཏུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ནའི་མདུན་དུ་བཞུགས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀ་པི་ན་ཁྱོད་གཅིག་པུ་དབེན་པར་སོང་སྟེ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་བཅྭ་ལྔ་པ་ཡིན་ལ་བདག་དགེ་སློང་ཀ་པི་ནའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་བཅྭ་ལྔ་པ་ཡིན་ན། ཅི་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། རྟག་ཏུ་དག་པ་སྙིང་པོ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་དག་པ་གསོ་སྦྱོང་ཡིན། །གཙང་མའི་ལས་ནི་དག་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་བརྟུལ་ཞུགས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས་བདག་

Should I or should I not participate with the saṅgha in its acts and activities? The Blessed One has even said:

“ ‘The pure always observe the fast.
The pure always observe the restoration rite.
The pure whose behavior is pure
Indeed fulfill their observance.’

“And I am pure, of the greatest purity.”

Knowing the brahmin Kapphiṇa’s thoughts, the Blessed One disappeared from the Bamboo Grove and reappeared, seated in front of the revered brahmin Kapphiṇa at Senikā Cave. He said, “Kapphiṇa, is it not true that you, when you retreated into solitude and withdrew into meditation, thought, ‘Today the saṅgha’s restoration rite falls on the fifteenth. If today, the fifteenth, is also my, the monk Kapphiṇa’s, restoration rite, should I or should I not go to the site of the saṅgha’s restoration rite? Should I or should I not participate in the restoration rite with the saṅgha? Should I or should I not attend the saṅgha’s acts and activities? Should I or should I not participate with the saṅgha in its acts and activities? The Blessed One has even said:

“ ‘ “The pure always observe the fast.
The pure always observe the restoration rite.
The pure whose behavior is pure
Indeed fulfill their observance.” ’

2.16

ནི་དག་ཅིང་མཆོག་ཏུ་དག་པ་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་མ་བྱུང་ངམ། བཙུན་པ་བྱུང་ངོ་། །ཀ་པི་ན་ཁྱོད་རེ་ཞིག་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་མི་འགྲོ་ན་གཞན་སུ་ཞིག་འགྲོ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱེད་ན། གཞན་སུ་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་མི་འགྲོ་ན་གཞན་སུ་ཞིག་འགྲོ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱེད། ན་གཞན་སུ་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། ཀ་པི་ན་དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་མི་འགྲོ་བར་མ་བྱེད་པར་སོང་ཤིག །ཀ་པི་ན་ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བར་མ་བྱེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱོས་ཤིག །ཀ་པི་ན་ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་མི་འགྲོ་བར་མ་བྱེད་པར་སོང་ཤིག །ཀ་པི་ན་ཁྱོད་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བར་མ་བྱེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ན་ཁྲིད་ནས་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ། །བཞུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པ་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཅད་པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཇེ་དང་པོར་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་

“ ‘And I am pure, of the greatest purity’?”

“I did, venerable one.”

“Kapphiṇa, then, if you do not go to the saṅgha’s restoration rite site, who else will go? If you do not participate with the saṅgha in the restoration rite, who else will participate? If you do not attend the saṅgha’s acts and activities, who else will attend? If you do not participate with the saṅgha in its acts and activities, who else will?

“Therefore, Kapphiṇa, do not fail to go to the saṅgha’s restoration rite site. Kapphiṇa, do not fail to participate with the saṅgha in the restoration rite. Kapphiṇa, do not fail to attend the saṅgha’s acts and activities. Kapphiṇa, do not fail to participate with the saṅgha in the saṅgha’s acts and activities.”

The Blessed One then took the revered brahmin Kapphiṇa to the saṅgha’s restoration rite site and sat down on the mat that had been lain before the saṅgha of monks. After sitting down, the Blessed One said to the monks, “I now allow¹⁵¹ that those monks who have enclosed a site with a shared restoration rite may demarcate a large boundary.”

When the Buddha allowed that monks who have enclosed a site with a shared restoration rite may demarcate a large boundary, they did not know how to demarcate a large boundary, so the Blessed One said, “To begin with, boarding or resident monks¹⁵² should set firm markers in the four directions to demarcate the large boundary. In the east, choose a firm marker such as a boulder, wall, pillar,

2.17

མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གནས་མལ་བཤམ་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། །དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་

tree, fence, rock crevice, road, or well.¹⁵³ In the south, west, and north as well, choose a firm marker such as a boulder, wall, pillar, tree, fence, rock crevice, road, or well.

“Then, after the seats have been arranged, strike the gaṇḍī beam and inform the monks of the matter at hand. Once the whole saṅgha is seated and assembled, a boarding or a resident monk should announce the firm markers in the four directions that demarcate the large boundary: in the east, south, west, and north, the firm marker is a boulder, wall, pillar, tree, fence, rock crevice, road, well, and so on.

“Then, one monk should make a motion and perform the act as follows:

“ ‘Venerable saṅgha, please listen. The boarding and resident monks have announced the firm markers they have set in the four directions to demarcate the large boundary. In the east, the firm markers are a boulder and a wall; in the south, the firm markers are a pillar and a tree; in the west,

2.18

ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅོད་དོ། །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས་ཏེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅོད་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་

the firm markers are a fence and a rock crevice; and in the north, the firm markers are a road and a well.¹⁵⁴ Therefore, if the time is right and the saṅgha can accept it, I ask that the saṅgha give their consent and the saṅgha demarcate the large boundary by enclosing a site with a shared restoration rite within the above markers, including the forest¹⁵⁵ and including the residence¹⁵⁶ but excluding any towns and town outskirts therein, so that monks may gather at the site and be at ease.’ ¹⁵⁷

“That is the motion. The act is performed as follows:

“ ‘Venerable saṅgha, please listen. The boarding and resident monks have announced the firm markers in the four directions they have set to demarcate the large boundary on this site. In the east, the firm markers are a boulder and a wall; in the south, the firm markers are a pillar and a tree; in the west, the firm markers are a fence and a rock crevice; and in the north, the firm markers are a road and a well. If a large boundary is demarcated by the saṅgha who have enclosed a site with a shared restoration rite within the above markers, including the forest and including the residence but excluding any towns and town outskirts therein, so that monks may gather at the site and be at ease remain silent, then I ask that those venerable ones who can accept the large boundary that has been demarcated by the saṅgha who have enclosed a site with a shared restoration rite within the above markers, including the forest and including the residence but excluding any towns and town outskirts therein, so that monks may gather at the site and be at ease remain silent.