The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 5.9

5.9

མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནང་ཁྲིམས་སུ་བཅའ་བ་དག་བྱས་ནས་དོང་ངོ་། །གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་རྣ་བ་བྱེ་བ་རི་བའི་ཕ་མས་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་རྣ་བ་བྱེ་བ་རི་འོངས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེ་གཉིས་བསུར་དོང་ནས། དེད་དཔོན་ག་རེ་སྔར་སོང་ངོ་། །དེ་གཉིས་སྔོན་དུ་སོང་ནས་དེད་དཔོན་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་མཇུག་ནས་འོང་ངོ་། །མཇུག་ཏུ་དོང་ནས་དེད་དཔོན་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་བར་ནས་སོང་ངོ་ཞེས་རྫས་རྣམས་བྲུབས་ཀྱི་བར་དུ་མགོ་རྨོངས་སུ་བཅུག་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་བདག་ཅག་གིས་དེད་དཔོན་བརྗེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དྲུང་དུ་གཅིག་ཅིག་འོངས་ནས་ཡབ་ཡུམ་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་རྣ་བ་བྱེ་བ་རི་མཆིས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་དེ་ལ་རྔན་པ་བྱིན་ནས་བསུར་དོང་ནས་མ་མཐོང་ངོ་། །ཡང་གཞན་ཞིག་འོངས་ནས་ཡབ་ཡུམ་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་རྣ་བ་བྱེ་བ་རི་མཆིས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་དེ་ལ་རྔན་པ་བྱིན་ནས་བསུར་དོང་ན་ཅང་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་སུ་ལ་ཡང་ཡིད་མི་ཆེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། ལྷ་ཁང་དང་། འདུན་ཁང་རྣམས་སུ་གདུགས་དང་། དྲིལ་བུ་དང་། རྔ་ཡབ་རྣམས་ཕུལ་ནས་གལ་ཏེ་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་རྣ་བ་བྱེ་བ་རི་གསོན་པར་གྱུར་ན་མྱུར་དུ་འོང་བ་དང་། ལ་གོར་འོང་བར་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་དུས་ལས་འདས་ཏེ་ཤི་འཕོས་པར་གྱུར་ན་འགྲོ་བའི་གནས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡི་གེར་བྲིས་སོ། །དེ་གཉིས་ནི་མྱ་ངན་དང་ངུད་མོས་ལོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་ཉི་མ་འཆར་ཀའི་ཚེ་ཉི་མའི་ཟེར་གྱིས་ཕོག་ནས་སང་ན་དེ་ན་བོང་བུ་གཉིས་འདུག་པ་མ་གཏོགས་པར་ཚོང་པ་གང་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། །དེས་དེ་གཉིས་སྦྲེལ་ཏེ་དེད་དེ་སོང་བ་ན་རླུང་ལངས་པས་ལམ་བྱེ་མས་ཡོག་པ་བོང་བུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་ལམ་སྣས་སྣོམ་ཞིང་དལ་གྱིས་སོང་བ་དང་། དེས་ལྕག་གཟེར་བུ་ཅན་གྱིས་གཞུས་ཤིང་དེད་པ་ལས་དེ་གཉིས་ཀྱི་དྲན་པ་འཁྲུགས་ནས་ཤིང་སཱ་ལའི་དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་གཉིས་སྐོམ་པས་སྲོ་ཤི་ཞིང་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཕན་ཚུན་འཐོམ་པ་དེས་མཐོང་ནས་

Having made such an agreement among themselves, they departed. When Śroṇa Koṭīkarṇa's parents heard that Śroṇa Koṭīkarṇa had arrived, they went out to meet him. 'Where is the caravan leader?' 'He went ahead.' Going ahead, they asked, 'Where is the caravan leader?' and [were told,] 'He is coming from the rear.' Going to the rear, they asked, 'Where is the caravan leader?' and [were told,] 'He went in the middle.' Thus they kept them confused until their goods were stored away, after which they said, 'Father and Mother, we forgot the caravan leader.' Someone came up to them and said, 'Father and Mother, Śroṇa Koṭīkarṇa has arrived,' and when they gave him a reward and went out to meet him, they did not see him. Then another came and said, 'Father and Mother, Śroṇa Koṭīkarṇa has arrived,' and when they gave him a reward and went out to meet him, they saw nothing at all; in this way, they came to trust no one. Offering parasols, bells, and chowries in pleasure groves, temples, and assembly halls, they inscribed in writing: 'If Śroṇa Koṭīkarṇa is alive, may he return soon, may he return swiftly! If he has passed away and died, may he be reborn in a distinguished state of existence!' The two became blind through grief and weeping. Meanwhile, struck by the rays of the rising sun, he woke up the next morning and saw no merchants at all, except for two donkeys that were there. Yoking them together, he drove them along; but as the wind arose and the road was covered with sand, the mindful donkeys sniffed the road with their snouts and moved slowly. When he struck and drove them with a spiked whip, their wits were confused, and they entered a grove of śāla trees. Seeing that the two had lost their vitality through thirst, sticking out their tongues and staggering about,