ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 1.19

1.19

འདས་གང་ན་བ་དེར་ལྷགས་ནས། མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱས། བསྟོད་པ་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡོངས་སུ་བསྟོད་དོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟོད་ནས་ཀྱང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་ཏེ། རི་ཁྲད་ཁྲོད་དང་། རི་ཆེན་པོ་དང་། ཆུང་ངུ་དང་། གཙང་པོ་དང་། ཆུ་ཀླུང་དང་། མཚེའུ་དང་། རྫིང་དང་། ལྟེང་ཀ་དང་། ཤང་ཤོང་དང་། ངམ་གྲོག་དག་མེད་ཅིང་། དེ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་གང་ན་བ་དེར་ལྷགས་ཏེ། དགའ་ཞིང་མགུ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མིག་མི་འཛུམས་པར་ཆགས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ལྟ་ཞིང་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་ཟེར་ཕྱིར་འདུས་པར་མཛད་དེ། འོད་ཟེར་དེ་དག་གིས་སྐུ་ལ་ལན་བདུན་བསྐོར་ནས་དབུའི་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ནུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཀུན་དགའ་བོས་མཐོང་ནས་འཁོར་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་པར་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཤེས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་ཐབས་མཁས་པ་མངོན་པར་བསྟན་པ་དང་། ཕྱིས་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་སྐྱེ་བ་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྲེད་པའི་ཆུ་ཀླུང་ལས་རྒལ་ཞིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་བདེ་བ་ལ་དགོད་པ་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ལ་ཕ་མ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་། བླ་མའི་དྲིན་ལྕི་བ་དྲན་ཞིང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟན་ལས་ལངས་ནས། གོས་ཚགས་སུ་བཅོས་ནས་བླ་གོས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་འབྲིང་ན་མཆིས་ནས་འཛུམ་པ་མཛད་པ་མཐོང་སྟེ་འདི་ལ་ངེས་པར་དགོངས་པ་ནི་མངའ་ན་འཁོར་མང་པོའི་ཐེ་ཙོམ་གྱི་དྲ་བ་བཅད་པའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་དུ་གསོལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་དུ་གསོལ། ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་དྲིན་ལན་བསབ་པའི་མདོ་ལས་གླེང་གཞིའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་འཁོར་མང་པོ་

made offerings, paid homage, praised him, and all with one voice praised the Bhagavān extensively in hundreds of thousands of verses. Having praised the Buddha in this way, they also sat to one side. At that time, the Sahā world also became utterly pure, free of rugged crags, large and small mountains, rivers, streams, lakes, ponds, pools, ravines, and chasms. Illumined by that light, the sentient beings dwelling there also approached where the Buddha was, bowed with their palms joined in joy and delight, prostrated with their heads, and sat gazing upon him with passionate devotion without blinking. Then the Bhagavān drew back the rays of light; those rays circled his body seven times and dissolved into his uṣṇīṣa. Seeing this happen, and knowing in his mind that the vast assembly was overcome with doubt, Ānanda rose from his seat, adjusted his robes, draped his upper mantle over one shoulder, placed his right knee on the ground, bowed with his palms joined, and addressed the Bhagavān: "Venerable Bhagavān, as I, Ānanda, attended at the feet of the Buddha, I saw you smile. As there must certainly be an intention behind this, in order to sever the net of doubt of the vast assembly, I pray that the Bhagavān reveal it! I pray that the Buddha explain it!" This completes the first chapter, on the nidāna, from the Sūtra of Repaying the Kindness of the Buddha Who Has Great Skill in Means. At that time, in that great assembly that had gathered,