ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 1.24

1.24

གཤེགས་པ་ལ་སྤྱོད་དཀའ་བ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་དྲི་བ་ལ་སྤོབས་པར་གྱུར། ཁྱོད་ཀྱིས་ཞུས་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་ཤིང་སྙིང་བརྩེ་བ་ཡིན་ཏེ། ངན་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ལམ་བཀག་ནས་ལྷ་དང་མིའི་ལམ་བཏོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ངས་ད་ཁྱོད་ལ་ཕ་མ་ལ་སྲི་ཞུ་བྱ་བའི་སྤྱད་དཀའ་བ་མདོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱས་ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང་། འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྔོན་བྱུང་བ་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པ་མཐའ་ཡས་གྲངས་མེད་པ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། སྟོན་པ་རྒྱལ་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གཙོ་བོ། །ལྷ་དང་མིའི་སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་དེའི་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ཀྱང་བསྐལ་པ་ཆུང་ངུ་ཉི་ཤུར་བཞུགས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་བསྐལ་པ་ཆུང་ངུ་ཉི་ཤུར་གནས་སོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཆོས་ཀྱང་བསྐལ་པ་ཆུང་ངུ་ཉི་ཤུར་གནས་སོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་མིའི་རྒྱལ་པོ་རཱ་ཛ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ལ་དབང་སྒྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བཙུན་མོ་ནི་ཉི་ཁྲི་ཡོད། བློན་པོ་ནི་བཞི་སྟོང་སྙེད་ཡོད། བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་ཡང་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད། རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུ་ལ་དབང་། གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱད་བརྒྱ་ཞིག་ཡོད། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་རྒྱལ་བུ་གསུམ་ཡོད་དེ། གསུམ་ཆར་ཡང་རྒྱལ་ཕྲན་རེ་རེ་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོ་དེ་མཁས་ཤིང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཡང་དྲང་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་སྲིད་འཛིན་པས་གང་ཡང་གཏམས་ལས་ཆད་ཅེས་བྱ་བ་མེད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་བསོད་ནམས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐུས་ཆར་ཆུ་དུས་ལས་མི་ཡོལ་ཏེ། ལོ་ཏོག་རྒྱུན་དུ་ལེགས་པས་དེ་ན་གནས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱང་བདེ་སྐྱིད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོ་

inspired to question the Tathāgata regarding what is difficult to practice and extremely profound. This inquiry of yours is truly born of love and compassion for all sentient beings; blocking the path of the three lower realms, it opens the path of gods and humans. Ānanda, I shall now concisely teach you the arduous practices of showing filial piety to parents. Listen well and keep it in mind!" Then the Bhagavān addressed Ānanda, those bodhisattva mahāsattvas, and the great assembly in these words: "Long ago, beyond countless, boundless, and immeasurable eons in the past, in the realm of Vārāṇasī, there appeared in the world the Tathāgata, Arhat, Samyaksambuddha endowed with knowledge and conduct, the Sugata, the knower of the world, unsurpassed guide of beings to be tamed, the teacher, the victor, the chief of the world, teacher of gods and humans, named Buddha Vipaśyin. The lifespan of that Buddha endured for twenty intermediate eons. His sublime Dharma also endured for twenty intermediate eons. The Dharma of images also remained for twenty intermediate eons. During the era of the Dharma of images, a human king named Rāja appeared in the world and ruled over the country of Vārāṇasī. That king had twenty thousand queens, around four thousand ministers, and five hundred wool-bearing elephants. He reigned over sixty minor kingdoms and had eight hundred cities. That king had three princes, each ruling one of the minor kingdoms. At that time, that king of the realm of Vārāṇasī was wise and endowed with intelligence; constantly governing the domain through upright laws, nothing ever strayed from order. Through the power of the king's merit and virtues, rains fell in due season, and because the harvests were constantly plentiful, the people dwelling there lived in peace and happiness. At that time, the king of Vārāṇasī