ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 1.31

1.31

སུ་སྤྲུལ་ནས་མིག་བགྲད་ཁ་གདངས། སྤུ་བསྒྲེངས་ནས་སྐད་ཆེན་པོའི་ང་རོ་ཕྱུང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་ལ་མཆོང་བ་བཞིན་བསྡིགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་གཅན་གཟན་ཁྲོ་བོ་དེ་དག་མཐོང་ནས་ཀྱང་སྐད་མི་ཆེ་བས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱེད་རྣམས་ཁོ་བོ་ཟ་འདོད་ན་ཅི་བདེར་ཟོ་ཞིག །འདི་འདྲ་བའི་མཐུ་རྩལ་གྱིས་བསྡིགས་ཅི་དགོས་ཞེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་སེང་གེའམ་གཅན་གཟན་མ་ཡིན་གྱི། བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་བགམ་ཞིང་སད་དུ་འོངས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་མཐོང་ནས་ཤིན་ཏུ་དགའ་མགུ་རངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རྒྱལ་བུ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གཏོང་དཀའ་བ་བཏང་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ཤ་ཁྲག་གིས་ཕ་མ་ལ་བསྟབས་པ་འདིའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཁྱོད་བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདོད་དམ། འོན་ཏེ་ཚངས་པའི་རྒྱལ་པོ་འདོད་དམ། ལྷའི་དབང་པོའམ། མིའི་རྒྱལ་པོའམ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འདོད། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའམ། ཚངས་པའམ། ལྷའི་རྒྱལ་པོའམ། མིའི་རྒྱལ་པོའམ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་གང་ཡང་མི་འདོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་གཏི་མུག་ཅན་ཞིག་ཡིན་པ་འདྲ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་བསྒྲུབས་པས་གདོད་འགྲུབ་ཅེའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་བཟོད་དམ། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ལྕགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་འབར་བ་བདག་གི་སྤྱི་བོའི་སྟེང་ནས་རྒྱུན་དུ་འཁོར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཙམ་གྱིས་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་སྟོང་པ་འདི་ལ་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར། དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་དམ་བཅས་ནས་སྨོན་ལམ་འདི་སྐད་ཅེས་བཏབ་བོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་བརྫུན་ཏེ། ལྷའི་དབང་པོ་

bristling fur, and letting out loud roars, they threatened the prince as if to pounce upon him. At that time, even upon seeing those ferocious beasts, Prince Kalyāṇakārin said in a calm voice: "If you wish to eat me, eat as you please! What need is there to threaten me with such power?" Then Śakra, the lord of the devas, said: "We are not lions or ferocious beasts; I am Śakra, the lord of the devas, and have come to test and examine you." Then, seeing Śakra, the lord of the devas, the prince was exceedingly glad, delighted, and overjoyed. Then Śakra said to the prince: "You have given up what is extremely difficult to give up, offering your own bodily flesh and blood to your parents. Through this merit, do you desire to be a Māra king? Or do you desire to be the king Brahmā? Or a lord of devas? Or a king of men? Or a wheel-turning king?" The prince said: "I do not desire to be a Māra king, nor a Brahmā, nor a king of devas, nor a king of men, nor a wheel-turning king. In order to liberate all sentient beings, I desire unsurpassed, perfect awakening." Śakra said: "You seem to be exceedingly foolish. Unsurpassed, perfect awakening is accomplished only after performing extremely difficult deeds for a very long time. Can you endure such extreme suffering?" The prince said: "Even if a blazing iron wheel were to spin constantly upon my head, I would not turn back from unsurpassed, perfect awakening on account of such suffering." Śakra said: "Who will believe these empty words you speak?" Then the prince made a vow and pronounced this solemn declaration: "If the words I have spoken are false and I have deceived the lord of the devas,