ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 1.32

1.32

བསླུས་པར་གྱུར་ན་བདག་གི་ལུས་ཀྱི་རྨ་འདི་ནམ་དུ་ཡང་འཚོ་བར་མ་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་སྨྲས་པའི་ཚིག་བདེན་ན། བདག་གི་ལུས་ཀྱང་སོར་ཆུད་ཅིང་ཁྲག་ཀྱང་འོ་མར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ལུས་ཀྱི་རྨ་ཡང་སྔ་མཁོ་བཞིན་སོར་ཆུད་དེ། ཁྲག་ཀྱང་འོ་མར་གྱུར་ནས་རྒྱལ་བུའི་བྱད་གཟུགས་ཀྱང་སྔ་མ་བས་ལྷག་པར་བཟང་ཞིང་སྡུག་པ་དང་མཛེས་པར་གྱུར་ཏེ་ལངས་ནས་ལྷའི་དབང་པོའི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་ལེགས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །ཤིན་ཏུ་དཔའ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ། །རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན། ཐོག་མར་བདག་གི་དོན་མཛད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ཡང་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཕ་རོལ་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་རྒྱང་མ་ནས་བསུ་ནས་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་དེས་རྒྱལ་བུའི་ལུས་ཀྱི་ཤ་ཁྲག་གིས་ཕ་མ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟབས་པ་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཞིབ་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐོས་ནས་རྒྱལ་བུ་དེས་ལུས་ཀྱི་ཤ་ཁྲག་གིས་ཕ་མ་ལ་བསྟབས་པས་སྲི་ཞུ་ཆེར་བྱས་པའི་དྲིན་ལན་བསབས་ནས། དམག་རྣམ་བཞི་བཤམས་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་དང་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དམག་དྲངས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེ་དམག་རྣམ་བཞི་དང་ཆས་ནས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པ་དང་། འདི་སྙམ་དུ་བདག་གི་བུ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ཉིད་དུ་ཤི་ན་བུའི་རུས་པ་ཙམ་བསྡུས་ཏེ་ཕྱིར་བདག་གི་ཡུལ་དུ་བཀུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྐད་ཕྱུང་ནས་ངུ་ཞིང་བུའི་རུས་བུ་སྡུད་དུ་སོང་སོང་བ་ལས་རྒྱང་མ་ནས་བདག་གི་བུ་ལུས་ཀྱི་རྨ་ཡང་སོས་ནས་སྔ་བས་ཀྱང་བཟང་ཞིང་མཛེས་ཏེ་དྲུང་དུ་འོངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་པང་དུ་བླངས་ཏེ་ཁྱོད་ད་དུང་གསོན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་ལ་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། ཐམས་

may these wounds upon my body never heal! If the words I have spoken are true, may my body be restored and my blood become milk!" No sooner had he said this than the wounds upon his body were restored just as before, his blood turned into milk, and the prince's complexion and form became even more handsome, lovely, and beautiful than before. He arose and bowed with his head at the feet of the lord of the devas. Then Śakra, the lord of the devas, said: "Excellent, O Prince, excellent! By means of such exceptionally courageous diligence, you will without a doubt attain unsurpassed, perfect awakening. When in the near future you attain unsurpassed, perfect awakening, please benefit me first!" Having spoken thus, Śakra, the lord of the devas, vanished right there into the sky. At that time, the king and queen arrived before that other king, and that king welcomed them from afar and provided all their needed provisions just as they wished. At that time, the king and queen recounted in detail to that king how the prince had sustained his parents with the flesh and blood of his body. Having heard about everything that had happened, that king, moved to repay the prince for the great filial piety he had shown in sustaining his parents with the flesh and blood of his body, assembled a fourfold army and led the troops with that king toward the land of Vārāṇasī. At that time, that king set out on the road equipped with the fourfold army. When they reached the place where they had parted from the prince, thinking, "If my son has undoubtedly died right here, I shall collect just his bones and convey them back to my country," he wept aloud and went searching to collect his son's bones, when from afar his son, whose bodily wounds had healed and who was even handsomer and more beautiful than before, approached him. Then the king embraced him in his lap and said, "Are you still alive?", and the prince related to his father the king and the queen all that had taken place. The king and queen were filled with joy, and all