ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 1.33

1.33

ཅད་བན་གླང་ལ་ཞོན་ནས་ཕྱིར་བདག་གི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་བདག་གི་ཡུལ་ཡང་ཕྱིར་ཐོབ་ནས་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ཏེ་རྒྱལ་པོར་བཅུག་གོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཡབ་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་ཁྱོད་སེམས་ན་དེ་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཡབ་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ངའི་ཡབ་ཟས་གཙང་མ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཡུམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་གཞན་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་ཁྱོད་སེམས་ན་དེ་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། དེ་ནི་ད་ལྟར་ངའི་ཡུམ་ལྷ་མཛེས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་ཁྱོད་སེམས་ན་དེ་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་བུ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཀཽ་ཌི་ནྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕ་མ་ལ་སྲི་ཞུ་བྱེད་པའི་ལེའུ་འདི་བསྟན་པའི་ཚེ་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྲི་ཕྲག་ཉི་ཤུ་སྙེད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་ལ་མཁས་པའི་ཚིག་གི་སྤོབས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྲི་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། །གཞན་ཡང་ཕྱོགས་བཅུ་ནས་འདུས་པའི་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་ཀྱིས་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་སེམས་སྤངས་ཏེ་ཐེག་པ་གཅིག་གིས་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ནས་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ལྷ་དང་མི་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་མ་ཡིན་པ་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། ཡི་དགས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། མི་དང་མི་མ་ལགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་མང་པོ་རྣམས་ལ་ལ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཉན་

…mounted upon wild oxen, returned to their own land. And through the power of that prince's merit, having also regained their own country, Prince Siddhārtha was consecrated as king and established on the throne. The Bhagavān addressed Ānanda: "Ānanda, if you think that he who was the royal father at that time and in that season was someone else, you should not see it thus. Why is that? The royal father at that time and in that season was none other than my father, the present Śuddhodana. If you think that she who was the mother at that time and in that season was someone else, you should not see it thus: she was none other than my mother, the present Sundarīdevī. If you think that he who was Prince Siddhārtha at that time and in that season was someone else, you should not see it thus. At that time and in that season, that prince was none other than myself, the present Śākyamuni. He who was Śakra, Lord of the Devas, at that time and in that season was none other than the present Ājñātakauṇḍinya." When the Bhagavān taught this chapter on filial piety toward parents, within that assembly twenty times ten thousand bodhisattvas attained the eloquence of expression skilled in the aim of benefiting and bringing happiness to all living beings. Twelve times ten thousand bodhisattvas attained the acceptance of the non-arising of phenomena. Furthermore, as many śrāvakas and pratyekabuddhas as there are subtle dust particles, having gathered from the ten directions, relinquished the mind of the two vehicles and reached culmination in the single vehicle. As many upāsakas and upāsikās as there are subtle dust particles attained from the first fruit up to the fruits of the two vehicles. Hundreds of thousands of devas and humans aroused the mind directed toward unsurpassed, perfect awakening. Other than those, among the great multitudes of devas, nāgas, pretas, asuras, gandharvas, garuḍas, kiṃnaras, mahoragas, humans, non-humans, and so forth, some aroused the mind directed toward unsurpassed awakening, while others [aroused the aspiration] extending up to śrāvakas