ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 1.8

1.8

སྤུངས་པའི་རི་ག་ལ་བ་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་ལྷགས་ནས་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ལྷོ་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱད་ཅུ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡོན་ཏན་འོད་ཅེས་བྱ་བ་སྣང་བར་བྱས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ན་སངས་རྒྱས་མཚན་མར་དགོངས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། སྟོན་པ་རྒྱལ་བ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ན་བཞུགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་ཞིང་གཞི་བཻ་དཱུརྱ་ལས་བྱས་པ། གསེར་བཙོ་མས་ཐིག་རེའུར་བྲེས་པ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་བསྐྱེད་པ། ཤིང་དེ་དག་ཀྱང་མདའ་རྒྱང་གང་ཙམ་དུ་མཐོ་བ། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ཡལ་ག་དང་། འདབ་མས་བརྒྱན་པ། རླུང་མི་དྲག་པས་བསྐྱོད་ན་སྒྲ་སྙན་པ་འབྱུང་བ། སྒྲ་དེ་དག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཐོས་པས་མི་ངོམས་པ། སྐབས་སྐབས་ན་ཆུ་མིག་དང་། མཚེའུ་དང་། ཁྲུས་ཀྱི་རྫིང་བུ་ཡོད་ལ། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆུས་ཡོངས་སུ་གང་ཞིང་། རྫིང་གི་ཞབས་ཀྱང་གསེར་གྱི་བྱེ་མས་བདལ་བ། རྫིང་གི་ངོས་བཞི་ན་བསུང་དམ་པ་དང་ལྡན་པའི་མེ་ཏོག་པད་མ་དང་། པུཎྜ་རཱི་ཀ་དང་། པཱ་རུ་ཥ་ཀ་དང་། དེ་མ་ཡིན་པའི་མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་ཤིང་རྟའི་ཕང་ལོ་ཙམ་ཆུའི་སྟེང་ཡོངས་སུ་ཁེབས་ཏེ། ཆུ་དེའི་ནང་ན་བྱ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྒྲ་སྙན་པ་འབྱིན་ཏོ། །རྫིང་དེའི་ནང་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་གྲུ་ཡོད་དེ། དེ་ན་སེམས་ཅན་མང་པོ་འདོད་དགུར་རྩེ་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་དེ་དག་གི་བར་བར་ན་སེང་གེའི་ཁྲི་མཐོ་ཁྱད་དཔག་ཚད་གཅིག་བཤམས་ནས། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བརྒྱན་ཏེ། ལྷ་རྫས་ཀྱི་ན་བཟའ་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་རིམ་པར་བཏིང་བ་ལྷ་རྫས་ཀྱི་སྤོས་ཀྱི་དྲི་འཐུལ་བ།

Hill, where they approached the presence of the Tathāgata, bowed their heads at his feet, circumambulated the Buddha three times, and sat to one side. At that time, the Tathāgata's rays of light illuminated a world realm called Guṇaprabha, eighty kotis of nayutas of buddhafields away to the south. In that world realm, the Buddha named Lakṣaṇābhisaṃcaya, a Tathāgata, Arhat, Samyaksambuddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, knower of the world, unsurpassable charioteer of persons to be tamed, teacher, victor, the Buddha, the Bhagavān, was dwelling in a buddhafield called Utterly Pure. That buddhafield was also exceedingly level, its ground made of lapis lazuli and marked into squares by lines of refined gold. Trees of the seven kinds of precious substances grew there, and those trees were as high as an arrow-shot, adorned with flowers, fruits, branches, and leaves. When stirred by gentle breezes, they emitted melodious sounds, hearing which ordinary beings never grew weary. Here and there were springs, ponds, and bathing pools, completely filled with water possessing the eight qualities, and the bottoms of the pools were spread with golden sand. On the four sides of the pools, the surface of the water was completely covered with delightfully fragrant lotuses, puṇḍarīkas, pāruṣakas, and other blue, yellow, red, and white flowers as large as chariot wheels. Upon those waters, flocks of diverse birds uttered exceedingly pleasing, sweet notes. Within those pools were boats made of the seven precious substances, in which many beings enjoyed themselves and made merry at will. Between those precious trees were arranged lion thrones one yojana in height, adorned with the seven precious substances, over which layers of divine robes were spread, pervaded by the fragrance of divine incense