ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 2.11

2.11

གཟིར་བ་མཐོང་ནས་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་འདི་སྐད་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ས་དབང་གིས་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དབང་སྒྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་དགེ་བ་བཅུའི་ལམ་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་བཏུལ་ཏེ། འབྲས་བུ་འདོད་པ་ལྔ་མཆོག་དམ་པ་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མི་རྟག་པས་འཇིགས་པ་ལས་ཐར་བར་མ་གྱུར་ན། བདག་གིས་དྲང་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་སྲིད་བཙས་ཀྱང་ཕན་པའི་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཀྱང་ཇི་སྐད་བྱ། བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཕ་ཞེའམ། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞེའམ། འདྲེན་པའི་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་གདགས། འདྲེན་པའི་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འདྲེན་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྟོན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་པའི་རབ་ཏུ་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཅག་ནི་མིང་དང་སྤྱོད་པར་མི་འཐུན་ཏེ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་སྐོམ་པས་གདུངས་ནས་སྲོག་ལ་བབ་པ་ལས་ཆུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བརྒྱུགས་ཏེ། ཁྲོན་པ་སྐམ་པོ་ཞིག་དང་ཕྲད་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ད་ནི་བདག་གི་ལུས་འདི་འཆི་བ་ལས་ཕྱིར་སོས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཆུ་དང་མ་ཕྲད་ན་སྲོག་འདི་འཆི་བ་ལས་ཡུན་མི་རིང་བ་ལས་ད་ཁྲོན་པ་བཟང་པོ་དང་ཕྲད་ནས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཆུ་དོང་གྲང་མོ་གཙང་མ་དང་ཕྲད་དེ་ངོམས་ཤིང་ཚིམ་པར་འགྱུར་བས་སྲོག་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་བསམས་ནས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཁྲོན་པའི་དྲུང་དུ་བསྙེན་ཏོ། །ཁྲོན་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་ལུས་ལ་གྱོན་པའི་གོས་ཕུད་དེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྦས་ནས་ཆུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྲོན་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་སོ། །ཁྲོན་པའི་གཏིང་དུ་ཕྱིན་ནས་ཆུ་ནི་མེད་ཀྱི་སྦྲུལ་གདུག་པ་དང་། སྨིགས་པ་དང་། སྡིག་པ་དང་། རྩངས་པ་དང་། སྦལ་པ་དང་། གྱོ་མོ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པ་གསེག་མ་དང་། ཤིང་དང་། རྩྭ་ཉལ་ཉིལ་འབའ་ཞིག་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་སྐོམ་པས་ཉམ་ཐག་པར་གྱུར་པ་དེ་ཐོག་མ་རེ་བ་བཞིན་དུ་ཆུ་ཡང་མ་རྙེད་ལ་གདུག་པ་མང་པོས་གཟས་ནས་ཁྲོན་པ་དེ་ལས་ཕྱིར་བྱུང་བར་གཟས་ཀྱང་ཁྲོན་པ་

a mind of tender pity arises in him, and he says: 'One called a king exercises dominion over many beings through control of the land. Although I have tamed beings through the path of the ten virtues so that they obtain the supreme and exquisite fruits of the five desires, if they are not liberated from birth, old age, sickness, death, and the terror of impermanence, then even though I have guarded the governance of the realm with upright Dharma, there is no real benefit. If there is no real benefit to beings in this way, why call me a great wheel-turning king? Why designate me as a father of great love, a great king of physicians, or a great guiding teacher? One called a great guiding teacher guides onto the authentic path, shows the path to nirvāṇa, and causes the attainment of unconditioned supreme bliss. Our names and our conduct do not match. For example, when a man tormented by thirst is on the verge of death and runs here and there in search of water, upon coming across a dry well, great joy arises in his mind, and he thinks: "Now this body of mine will be revived from death! Why is that? If I had not found water, this life would not have lasted long before death; but now that I have found a fine well, I will undoubtedly find cool, clean water in the pit, and being satisfied and refreshed, my life will be saved!" Thinking thus, he quickly approaches the well. Arriving beside the well, he takes off the clothes he is wearing, hides them to one side, and enters the well seeking water. Having reached the bottom of the well, there is no water; instead, he sees only venomous serpents, vipers, scorpions, lizards, frogs, potsherds, as well as gravel, wood, and dry grass. At that time, that person afflicted by thirst does not find water as originally hoped, and beset by many venomous creatures, when he attempts to climb out of the well, the well's [...]'