ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 3.12

3.12

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ངའི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བཙུན་མོ་དེ་ནི་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བཙུན་མོ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ངའི་ཡུམ་ལྷ་མཛེས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་ཕ་མ་ལ་སྲི་ཞུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོས་དང་། ཟས་དང་། བཏུང་བ་དང་། གནས་དང་། མལ་ཆ་དང་། ལུས་ཀྱི་ཤ་དང་། ཁྲག་དང་། རྐང་གི་བར་དུ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་བར་དུའོ། །ད་ལྟར་རིན་པོ་ཆེའི་མཆོད་རྟེན་ས་ལས་བྱུང་བ་འདི་ནི་ངས་སྔོན་ཕ་མའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་རྐང་དང་སྲོག་གི་བར་དུ་ཕུལ་ཏེ་འདི་ཉིད་དུ་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ཏེ་མཆོད་པ་བྱས་པས་ད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ན་ཡང་མངོན་པར་བྱུང་ནས་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་འཁོར་མང་པོ་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། མི་ལ་སོགས་པ་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས་དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བར་འདྲེས་པར་བྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཆི་མ་བླགས་ནས་ས་སྐད་འཐུན་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་སྟོང་བསྔགས་ཤིང་བསྟོད་དེ་དུས་གཅིག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཡང་སྐྱེ་བོ་ཚད་མེད་པ་སྙེད་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཚད་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཕ་མ་ལ་སྲི་ཞུ་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་

the Bhagavān said to the bodhisattva Maitreya: 'Noble sons, all of you should know this! If you think that the great king of Vārāṇasī at that time was someone else, do not view it that way. The king at that time was my present father, King Śuddhodana. If you think that the queen at that time was someone else, do not view it that way; the queen at that time was my present mother, Māyādevī. The Prince Kṣānti at that time was me. A bodhisattva, in order to render filial piety to parents for immeasurable and incalculable eons, gives clothes, food, drink, lodging, bedding, and even the flesh, blood, and marrow of the body; and by that cause and condition, up to fully awakening as a buddha. Now, as for this jewel stūpa emerging from the ground: in the past, for the sake of my parents, I offered up even the marrow of my body and my life, and here a stūpa was constructed and honored; thus, now that I have fully awakened as a buddha, it has emerged and appeared.' At that time, when the great assembly of gods, nāgas, yakṣas, humans, and countless others heard what was said, mingled feelings of joy and sorrow arose in them. They all shed tears and, with one voice, praised and extolled the hundreds of thousands of qualities of the Tathāgata, and simultaneously aroused the mind of unsurpassed, completely perfect awakening. Furthermore, hundreds of thousands of immeasurable beings aroused the mind of a śrāvaka or a pratyekabuddha. Beyond that, other immeasurable beings attained from the fruit of stream-enterer up to the fruit of arhat. In addition, immeasurable hundreds of thousands of myriads of koṭis of bodhisattva mahāsattvas will, before long, fully awaken to unsurpassed, completely perfect awakening. Therefore, the Tathāgata truly renders filial piety to his parents. Furthermore,