ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 3.14

3.14

ཡོད་དེ་ཆུ་མིག་དེའི་དྲུང་ན་ཕ་བོང་ཕྱ་ལེབ་བཟང་པོ་གཅིག་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་གཅིག་ན་རིའི་ལྷོ་ཕྱོགས་ལོགས་ན་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་དེ་ཕ་བོང་དེའི་སྟེང་དུ་གོས་དང་རྐང་པ་བཀྲུས་ཏེ་ཕྱིར་གནས་སུ་སོང་བ་དང་། རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཤ་བ་ཡུ་མོ་གཅིག་ཆུ་མིག་ལ་ཆུ་འཐུང་དུ་འོངས་པ་དང་། ཆུ་མིག་ལ་ཆུ་འཐུངས་པའི་འོག་ཏུ་ཕ་བོང་དེའི་སྟེང་ན་དྲང་སྲོང་གིས་གོས་བཀྲུས་པའི་ཁུ་བ་འཐུངས་སོ། །གོས་བཀྲུས་པའི་ཁུ་བ་འཐུངས་པའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་འཕོངས་རོལ་དུ་བལྟས་ཏེ་མོ་མཚན་ལ་བལྡགས་སོ། །དེ་ནས་ཤ་བ་ཡུ་མོ་དེའི་ལྟོར་བུ་ཆགས་ཏེ་ཟླ་བ་ཚང་བ་དང་། རི་དགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་བུ་འབྱུང་བ་ན་ཐོག་མ་གནས་གང་དུ་མངལ་དུ་ཆགས་པ་དེར་བུ་འབྱིན་པས་ཆུ་མིག་གི་དངོར་འོངས་ཏེ་ཕ་བོང་དེའི་སྟེང་དུ་ངུ་ཞིང་འགྲེ་ནས་བུ་མོ་གཅིག་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་ལོགས་ཀྱི་དྲང་སྲོང་དེས་ཤ་བ་ངུ་བའི་སྐད་ཐོས་ནས་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་ཤ་བའི་དྲུང་དུ་ལྟར་སོང་བ་དང་། ཤ་བ་ཡུ་མོ་དེ་ལ་བུ་མོ་གཅིག་བྱུང་སྟེ་ཤ་བ་དེ་ལ་ལྡག་ཅིང་འདུག་པ་ལས་དྲང་སྲོང་དེར་འོངས་པ་དང་ཤ་བ་ཡང་བུ་བོར་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ཤ་བ་ལ་བཙས་པའི་བུ་མོ་དེ་མཛེས་ཤིང་སྡུག་ལ། མཚན་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་རྩྭའི་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་པང་དུ་བླངས་ནས་ཕྱིར་གནས་སུ་འོངས་ནས་ཤིང་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་བརྔས་ནས་གསོས་གསོས་པ་དང་། མཐར་གྱིས་ཆེར་སྐྱེས་ནས་ལོ་བཅུ་བཞི་ལོན་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ཡང་བུ་མོ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་ཏེ་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མེ་གསོར་བཅུག་པ་ལས་ཉི་མ་གཅིག་ལེ་ལོ་བྱས་ནས་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་དང་། དྲང་སྲོང་གིས་ཚིག་གིས་སྤྱོས་ཏེ་བུ་མོ་ཐོག་མ་བསྐྱེད་ནས་ད་ཙམ་གྱི་བར་དུ་མེ་ཤི་མ་མྱོང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མེ་བསད་ཅེས་གཤེས་ཏེ། རི་བྱང་ཕྱོགས་ལོགས་ན་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་གི་ཐད་དུ་མེ་ལེན་དུ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་བུ་མོ་དེས་ཕས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་རི་བྱང་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་སོང་བ་ལས་གོམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་རྐང་པའི་འོག་ནས་པད་མོ་རེ་རེ་སྐྱེས་ཏེ། འགྲོ་བའི་རྗེས་བཞིན་ཁོད་མཉམ་པར་དངར་བ་དང་པད་མོ་སྐྱེས་ནས་རི་བྱང་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་མེ་ལེན་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་དྲང་སྲོང་དེས་བུ་མོ་དེ་ཤིན་ཏུ་བསོད་ནམས་

of water, and beside that spring was a fine flat boulder. At one time, the ṛṣi who lived on the southern side of the mountain washed his clothes and feet on that boulder, and then returned to his dwelling. Not long after, a doe came to the spring to drink water. After drinking water at the spring, she drank the wash water on the boulder where the ṛṣi had washed his clothes. After drinking the wash water, she looked back at her hindquarters and licked her female organ. Then a child was conceived in that doe's belly. When the months were completed, according to the nature of wild beasts that when giving birth they give birth in the place where they initially conceived, she came to the edge of the spring, and crying and rolling upon that boulder, a girl was born. At that time, the ṛṣi of the southern side heard the sound of the deer crying, and out of a mind of compassion, he went to see the deer. When he saw that the doe had given birth to a baby girl and the deer was licking her, upon the ṛṣi's arrival the deer abandoned her child and ran away. Then the ṛṣi saw that the girl born to the deer was beautiful, lovely, and possessed marks [of beauty]; and with a mind of compassion, he wrapped her in grass garments, took her in his lap, and returned to his dwelling. He gathered wild fruits and berries and raised her. In time she grew up, reaching fourteen years of age. The ṛṣi loved the girl exceedingly and had her continually tend the fire. One day she was negligent and the fire went out. The ṛṣi scolded her with words: 'From the time you were raised until now the fire has never gone out; why did you let the fire die?' and rebuking her, he sent her to fetch fire from the ṛṣi residing on the northern side of the mountain. Then, just as her father had instructed, the girl went toward the northern side of the mountain; and with each step, a lotus flower sprang up from beneath her foot. In this way, with lotuses blooming in an even row following her tracks, she went to the northern side of the mountain to fetch fire. At that time, that ṛṣi saw that the girl was exceedingly meritorious