ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 3.15

3.15

དང་ལྡན་ཞིང་རྐང་པའི་འོག་ནས་པད་མོ་སྐྱེས་པ་མཐོང་ནས་བུ་མོ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་མེ་འདོད་ན་ཁོ་བོའི་སྤྱིལ་པོ་འདི་ལན་བདུན་སྐོར་ལ་གོམ་པའི་བར་མཉམ་པ་དང་། ཉེ་རིང་ཐག་རན་པར་གོམ་པའི་འོག་ནས་པད་མོ་སྐྱེས་པར་བྱོས་ཤིག །དེ་ལྟར་ལན་བདུན་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཀྱང་བུ་མོ་ལ་ཁྱོད་མེ་འདོད་ན་ཕྱིར་ཡང་གཡས་ཕྱོགས་ནས་བསྐོར་ཏེ་སོང་ཤིག་དང་མེ་སྦྱིན་ནོ་བར་བསྒོའོ། །དེའི་ཚེ་ན་བུ་མོ་དེ་མེ་འདོད་པའི་ཕྱིར་དྲང་སྲོང་གིས་བསྒོ་བ་བཞིན་བྱས་ཏེ་མེ་བླངས་ནས་ཕྱིར་སོང་ངོ་། །བུ་མོ་དེ་ཕྱིར་སོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ཆེན་པོ་དང་། འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་དང་བཅས་སུ་རི་དེ་ལ་འཆག་ཅིང་རི་དགས་ལ་ལིངས་འདེབས་སུ་འོངས་པ་དང་། དེ་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོ་བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་ནས་རི་བྱང་ཕྱོགས་ལོགས་ཀྱི་དྲང་སྲོང་ག་ལ་བ་དེར་འོངས་ནས་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། དྲང་སྲོང་དེའི་སྤྱིལ་པོ་ལ་པད་མོས་འཁོར་བར་བསྐོར་བ་དེ་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་རངས་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་དྲང་སྲོང་སྟོན་ཅིང་འདྲེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དགེའོ་ཞེས་བསྟོད་དོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མཁྱེན་ཏམ། པད་མོ་འདི་དག་ནི་བདག་གི་ནུས་པ་མ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འོ་ན་འདི་སུས་བྱས། དྲང་སྲོང་གིས་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རི་ལྷོ་ཕྱོགས་ལོགས་ན་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་ལ་རི་དགས་ཀྱིས་བཙས་པའི་བུ་མོ་བྱད་བཞིན་བཟང་ཞིང་སྡུག་པ། མིའི་མཚན་དང་ལྡན་པ། འཇིག་རྟེན་ན་དཀོན་པ་འགྲོ་བའི་རྗེས་བཞིན་རྐང་པའི་འོག་ནས་པད་མོ་སྐྱེ་བ་ཅིག་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་སེམས་རབ་ཏུ་དགའ་རངས་ཏེ། རིའི་ལྷོ་ཕྱོགས་ལོགས་ཀྱི་དྲང་སྲོང་ག་ལ་བ་ལོགས་སུ་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། དྲང་སྲོང་དེའི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་སྒོར་བྱུང་ནས་བསུས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཤུལ་རིང་པོ་ནས་གཤེགས་ན་རབ་ཏུ་ངལ་བར་མ་གྱུར་ཏམ་ཞེས་བྲོ་དྲིས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་འདི་སྐད་

and that lotuses sprang up beneath her feet, and he said to the girl: 'If you want fire, circumambulate this hut of mine seven times, making your steps evenly spaced and of moderate distance, so that lotuses sprout from beneath your steps!' After she had circumambulated it seven times in that manner, he commanded the girl: 'If you want fire, circumambulate it again toward the right as you go, and I will give you fire.' At that time, wanting fire, the girl did just as the ṛṣi instructed, received the fire, and departed. Not long after the girl left, the king of Vārāṇasī together with his chief ministers and a retinue of hundreds of thousands came wandering on that mountain to hunt wild game. Then the king of Vārāṇasī, mounted on a white elephant, came to where the ṛṣi on the northern side of the mountain was, and upon arriving there, he saw that the ṛṣi's hut was encircled by lotuses. A feeling of great joy arose in him, and he praised the great ṛṣi, saying: 'Excellent, excellent! Virtuous is the great ṛṣi endowed with great qualities, who possesses the qualities of a teacher and guide!' Then the ṛṣi addressed the king: 'Great King, you should know: these lotuses are not of my making.' The king asked: 'If so, who made them?' The ṛṣi replied: 'Great King, the ṛṣi who lives on the southern side of the mountain has a daughter born of a wild beast, who is handsome, lovely, endowed with human marks, rare in the world, and beneath whose feet lotuses spring up with every step she takes.' When the king heard those words, his heart was filled with delight, and he went toward where the ṛṣi on the southern side of the mountain was. Arriving there, he bowed his head to the ṛṣi's feet. The ṛṣi came out the door to welcome him, and inquired after his health: 'Great King, having traveled from so far away, are you not deeply fatigued?' Then the great king said this to the ṛṣi: