ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 3.18

3.18

བ་ལས། པད་མོ་དེ་ལ་འདབ་མ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དེ། འདབ་མ་རེ་རེའི་འོག་ན་ཁྱེའུ་གཞོན་ནུ་བྱད་བཞིན་བཟང་ཞིང་མཛེས་ལ་ཕལ་ལས་འཕགས་པ་རེ་རེ་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་པད་མོ་ལེན་པའི་མི་དེས་པད་མོ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ནས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་པད་མོ་དེ་ལ་འདབ་མ་ལྔ་བརྒྱ་མཆིས་ཏེ། འདབ་མ་རེ་རེའི་འོག་ན་ལྷའི་བུ་རེ་རེ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་བ་སྤུ་ཀུན་ལངས་པ་ཙམ་དུ་དངངས་ནས་མི་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བདེན་ནམ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ཉིད་བཙུན་མོ་རི་དགས་མས་བཙས་པའི་པད་མོ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བཙུན་མོ་ལས་བཙས་པའི་པད་མོ་གར་བོར་ཞེས་དྲིས་ན། བཙུན་མོས་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་པད་མོ་དེ་རྫིང་གི་འགྲམ་ན་ཕ་བོང་ཞིག་མཆིས་པའི་འོག་ཏུ་སྦས་སོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། དེ་ཉིད་མཙུན་མོ་རི་དགས་མས་བཙས་པ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་ཕྱིར་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འོངས་སོ། །ཕྱིར་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིན་ནས་བཙུན་མོ་རི་དགས་མ་ལ་བདག་ནི་གཏི་མུག་ཅན། ཤེས་པ་མེད་པ། མཛངས་ངན་མི་རྟོགས་པས་བཙུན་མོ་བདེན་པར་འོང་ངོ་སྙམ་ནས་བཙུན་མོའི་ཡིད་དང་འགལ་བར་གྱུར་པ་བཤགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཕྱིར་བཙུན་མོ་དམ་པར་དབང་བསྐུར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་དགའ་ནས་བློན་པོ་རྣམས་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། རྒྱལ་ཕྲན་དང་། མཚན་མཁན་ཀུན་བསྡུས་ནས་རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་པང་དུ་བླངས་ནས་མཚན་མཁན་རྣམས་ལ་མཚན་བཟང་ངན་བལྟར་བཅུག་གོ། །མཚན་མཁན་གྱིས་གསོལ་པ། རྒྱལ་བུ་འདི་དག་ནི་རྒྱལ་པོའི་བསོད་ནམས་དང་དབང་ཐང་གིས་གྲུབ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཁྱིམ་ན་གནས་ན་མཐའ་བཞི་རང་འདུ་ཞིང་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་འགོ་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་སྐྱེ་ཤིའི་རྩ་བ་གཅོད་ཅིང་འདོད་པའི་ཆུ་ཀླུང་ལས་ཐར་ཏེ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཅིང་། རིག་པ་གསུམ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ལྡན་ཞིང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་ལྷག་པར་དགའ་བར་གྱུར་ནས། རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་གསོ་བའི་མ་མ་ལྔ་བརྒྱ་བཏུས་པ་དང་།

That lotus had five hundred petals, and beneath each petal appeared a young boy, fair-complexioned, handsome, and surpassing ordinary mortals. Then the man who retrieved the lotus, seeing such wondrous marvels on the lotus, reported, "O Great King! That lotus has five hundred petals, and beneath each petal there is a devaputra!" / When the king heard these words, his hair stood on end with astonishment, and he asked the man, "Is this truly genuine?" Wondering whether this was the very lotus borne by Queen Mṛgī, he asked, "Where was the lotus borne by the queen discarded?" The queen replied, "O Great King, that lotus was concealed beneath a boulder beside the pond." Convinced that it was indeed the one borne by Queen Mṛgī, he returned to the palace. / Having returned to the palace, he said to Queen Mṛgī, "I was ignorant, lacking knowledge, unable to discern virtue from fault. Believing what was said, I wronged the queen; I confess my wrongdoing!" So saying, he reinstated her as the supreme queen. / Then the king was exceedingly delighted. He gathered together the ministers, brāhmaṇas, vassal kings, and diviners, and took the five hundred princes upon his lap, having the diviners examine their good and bad signs. / The diviners declared, "These princes have been accomplished through the king's merit and sovereign fortune. If they remain at home, the four quarters will spontaneously submit, and the gods will watch over them. If they go forth [into homelessness], they will undoubtedly cut the root of birth and death, be liberated from the river of desire, cross to the far shore of the ocean of saṃsāra, be endowed with the three knowledges and the six superknowledges, and attain the four fruits of asceticism." When the king heard these words, he became exceedingly joyful, and gathered five hundred wet nurses to rear the five hundred princes.