ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 3.19

3.19

དེ་ནས་བཙུན་མོ་རི་དགས་མས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡུལ་ཁམས་ཀུན་དུ་མ་མ་བཏུ་མི་དགོས་ཏེ། ད་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ན་བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་ལ། བཙུན་མོ་དེ་དག་བདག་ལ་བུ་ཡོད་པས་ཐམས་ཅད་ཕྲག་དོག་བྱེད་དོ། །ད་རྒྱལ་པོས་བཙུན་མོ་རེ་རེ་ཞིང་རྒྱལ་བུ་རེ་རེ་གསོར་བཅུག་ན་རྒྱལ་བུ་རྣམས་ཀྱང་སོས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་བཙུན་མོ་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱ་བཙུན་མོ་ལ་ཕྲག་དོག་བྱེད་པར་གྱུར་ན་གཞུ་བ་དང་། བརྡེག་པ་དང་། སྤང་བ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་། སྲོག་ལ་དབབ་པའི་བར་དུ་བཙུན་མོའི་ཡིད་དང་མི་འགལ་བར་བདག་བྱེད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དགྲར་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་དཀའ་བ་ཉམས་སུ་ལེན་ཅིང་། གནམ་སའི་བར་ན་དྲིན་ཆེ་བ་བདག་གི་བུ་བཙུན་མོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་སེམས། དེའི་ཚེ་བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་བཙུན་མོ་རི་དགས་མས་བདག་ཅག་ལ་བདེ་བ་དང་སྐྱིད་པ་རྒྱུན་དུ་བསྟབས་ལ་ད་ཡང་སྲས་བུ་བདག་ཅག་ལ་བྱིན་པས་རབ་ཏུ་དགའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ཀྱང་ཚིག་དེ་དག་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་བཙུན་མོ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། བདག་ནི་ཁྱོད་ཙམ་མི་ཕོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་སྟེ། ཉེས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་བཟོད་པ་སྒོམ། ཁྲོ་བའི་གཉེན་པོར་ནི་བྱམས་སེམས་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། བདག་ནི་ཐོག་མ་ནས་ཅི་ལ་ཡང་རྩོད་པ་མ་མྱོང་སྟེ། བཙུན་མོ་རྣམས་རང་ལ་འཚེ་ཞིང་གནོད་པ་བྱེད་དུ་ཟད་དོ། །དཔེར་ན་མི་ཞིག་མཚན་མོ་སོང་སོང་བ་ཞིག་ལས་ཤིང་དུམ་ཅིག་མཐོང་བ་ལས། དགྲའམ་ཡི་དགས་སུ་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ཏེ། མོད་ལ་དངངས་སྐྲག་ནས་བྲོས་སོ། །མུན་ཁུང་དུ་བྲོས་པ་ལས་ལ་ལ་ནི་བྲག་མཐོན་པོ་ལས་གཡང་དུ་ལྷུང་། ལ་ལ་ནི་ཆུའམ། མེའམ། ཚེར་ཕུང་ངམ། ནགས་ཚལ་གྱི་ནང་དུ་ལྷུང་ནས་ལུས་རྨས་ཤིང་ཞིག་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་ལོག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་གནོད་པ་དང་ཕྲད་དོ། །དེ་

Then Queen Mṛgī addressed the king, saying, "O Great King, there is no need to gather wet nurses from throughout the realm. At present, there are five hundred queens in the king's palace, and because I have sons, all of them are jealous. If the king now has each queen rear one prince, the princes will be reared successfully." / The king said to the queen, "If the five hundred queens are jealous of the queen, I would even go so far as to strike them, beat them, abandon them, banish them, or take their lives, so as not to go against the queen's wishes. Why then do you take upon yourself such hard endurance toward those who have become your enemies, and consider giving your sons, whose kindness reaches between heaven and earth, to those queens?" / At that time, when the five hundred queens heard those words, they were overjoyed and said, "Queen Mṛgī has constantly bestowed comfort and happiness upon us, and now she has given us sons; we are overjoyed!" / At that time, hundreds of thousands of followers, upon hearing these words, gave rise to great joy and aroused the mind of awakening. / Then the great king was amazed by the queen, saying, "I could never bear to do as much as you!" / The queen said, "Under the sway of jealousy, hatred arises. As an antidote to faults, one should cultivate patience. As an antidote to anger, one must arouse loving-kindness. From the very beginning, I have never quarreled over anything; the queens merely bring harm and injury upon themselves. / For example, when a person walking at night sees a piece of wood, the perception of an enemy or a preta arises, and instantly terrified and afraid, they flee. Fleeing into the dark, some fall over a high cliff into an abyss, while others fall into water, fire, a thorn bush, or a forest, so that their bodies are injured and destroyed. In this way, due to erroneous perception, they encounter such harm.