ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 3.20

3.20

བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་སྐྱེ། རང་འཆི་བ་ནི་དར་གྱི་སྲིན་བུའམ། ཕྱེ་མ་ལེབ་མེར་སོང་བ་དང་འདྲ་སྟེ་སུས་ཀྱང་བཞེན་མ་བཏབ་བོ། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་བདེན་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། བཙུན་མོའི་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བས་ན་བདག་ནི་ཤེས་པ་མེད་པ་འམ། ཕལ་དང་རྩོད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་བཙུན་མོ་རི་དགས་མ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། རང་གི་ཉེས་པ་མཐོལ་བཤགས་ནས་བཙུན་མོ་རི་དགས་མའི་གཡོག་དང་རིམ་གྲོ་བྱེད་ཅིང་མའམ། བུ་མོ་ལྟར་སེམས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་ལ་ཡང་བདག་གི་བུ་དང་འདྲ་བར་གསོ་ཞིང་རིམ་གྲོ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་བགས་ཀྱིས་ཆེར་སྐྱེས་ནས། རྒྱལ་བུ་གཅིག་ཅིག་གིས་མཐུ་སྟོབས་ནི་མི་སྟོང་ཐུབ་པས། མཐའི་རྒྱལ་ཕྲན་དག་ལྡོག་ཅིང་བཀའ་མི་ཉན་པ་ཡོད་ན། དམག་རྣམ་བཞི་མི་དགོས་པར་རྒྱལ་བུ་ཉིད་འབེབས་ཤིང་རྒོལ་དུ་འགྲོ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་ཡང་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་ལ་སྲུངས་མའི་ལྷ་ཡང་དགའ་བས། རླུང་དང་ཆར་ཆུ་ཡང་དུས་བཞིན་དུ་ལྡང་ཞིང་འབེབས་སོ། །མི་རྣམས་ཀྱང་དལ་ལ་བདེ་སྐྱིད་དོ། །རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་བལ་གྱི་གླང་པོ་དམ་པ་ལ་ཞོན་ཞིང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཡིད་བཞིན་དུ་རྩེ་དགའ་ཞིང་འཁོད་པ་ལ་ཕ་མ་ཡང་རྒྱལ་བུ་དེ་དག་ལ་མིག་གིས་འབྲས་བུ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཏེ་བྱམས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ཆེར་སྐྱེས་ཏེ། ཤེད་རྫོགས་ནས་ཕྱིས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཐམས་ཅད་པད་མོའི་རྫིང་དེའི་འགྲམ་དུ་འདུས་ཏེ་འདུག་འདུག་པ་ལས་སོ་སོའི་གཟུགས་བརྙན་རྫིང་གི་ཆུ་ལ་སྣང་བར་གྱུར་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མའམ། སྤྲུལ་པའམ། རྨི་ལམ་འམ། ཆུའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། བདེན་པའམ། ཡང་དག་པ་མེད་དོ། །བདག་ཅག་ཀྱང་ད་ལྟར་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། རིགས་ཆེ་ཞིང་བཙུན་ལ་ཕོ་བྲང་གི་ནང་ན་གནས་ནས་འདོད་པ་ལྔ་ལ་བག་མེད་པར་སྤྱོད་པས་ལོངས་སྤྱོད་མོད་ཀྱི། དར་བའི་ཚེ་ལོ་དང་གཟུགས་བཟང་པོ་ནི་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་སྟེ། གྲུབ་པ་ཡོད་ན་འཇིག་པར་འགྱུར། སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། གཞོན་ཞིང་དར་བ་

"Likewise, all sentient beings are born on their own and die on their own, like a silkworm or a moth flying into a flame; no one drove them to it. All faults arise from false perceptions. The queens are just like that; therefore, I harbor no dispute whatsoever with the ignorant or common folk." / The five hundred queens prostrated before Queen Mṛgī, confessed their wrongs, and served and attended to Queen Mṛgī, regarding her as a mother or a daughter. They also reared and cared for the princes as if they were their own sons. / Then, as the five hundred princes gradually grew older, the prowess of each single prince was capable of overcoming a thousand men. Whenever border vassal kings rebelled and disobeyed royal orders, without need for the fourfold army, the princes themselves would march out to subdue them. At that time, the land was peaceful and happy, the guardian deities were pleased, and winds and rains arose and fell in due season. The people also enjoyed leisure and happiness. / The five hundred princes mounted supreme Nepalese elephants and disported themselves in the pleasure groves according to their wishes, while their parents regarded those princes like the pupils of their eyes and loved them dearly. / At that time, when the five hundred princes had grown up and their strength was fully mature, on a later occasion they all gathered and sat by the edge of that lotus pond. As each of their reflections appeared in the water of the pond, they said to one another: / "Consider this: all phenomena are like an illusion, an emanation, a dream, or a reflection in water; they have no truth or reality. We too at present are just like that: though of noble and high birth, dwelling in the palace, and enjoying the five sense pleasures heedlessly, the prime of life and good looks cannot be relied upon. Whatever is formed will be destroyed; whatever is born will die. Youth and vigor