ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 3.26

3.26

ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་དང་འཁོར་མང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱོད་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ཁྱོད་ལ་ལེགས་པར་དགྲོལ་བར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་སྟོང་འདས་པའི་སྔོན་རོལ་ན། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཆོས་སྤྱོད་པ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ཁང་བྱས་ཏེ་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཡོན་བདག་ཞིག་གིས་དགེ་འདུན་ལ་མར་དང་། འབྲུ་མར་དག་ཕུལ་ཏེ་དེ་ན་དགེ་སློང་འདྲོན་པོ་དག་ཅིག་ཀྱང་ལྷགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གང་ཟག་གི་ལས་གཙང་སྦྱོར་བྱེད་པ་ཞིག །དགེ་སློང་འདྲོན་པོ་འོངས་པ་མཐོང་ནས་འཁྲེན་ཏེ་མར་དང་། འབྲུ་མར་བཅབས་ཤིང་བསྲེས་ནས་དགེ་འདུན་འདྲོན་པོ་ལ་མ་བྱིན་ནོ། །དགེ་འདུན་འདྲོན་པོས་གཙང་སྦྱོར་ལ་མར་དང་། འབྲུ་མར་དང་། སྦྲང་རྩི་འོངས་པ་ངེད་ལ་མི་སྦྱིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། གཙང་སྦྱོར་གྱིས་ཁྱེད་ནི་འདྲོན་པོ། ངེད་ནི་གཟའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་འདྲོན་པོས་ཡོན་བདག་གིས་མངོན་སུམ་གྱི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ན་གཙང་སྦྱོར་གྱི་ལས་བྱེད་པ་དེ་ཁྲོས་ཤིང་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་པས། དགེ་སློང་འདྲོན་པོ་ལ་ཁྱེད་བཤང་གཅི་མི་ཟ་བར་ང་ལ་མར་དང་། འབྲུ་མར་འདོད་དམ་ཞེས་ཚིག་ངན་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚིག་ངན་པ་སྨྲས་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དགུ་བཅུའི་བར་དུ་རྒྱུན་དུ་ཆུ་བཙོག་པ་འདིར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་གཙང་སྦྱོར་གྱི་ལས་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེ་ཅི་ཆུ་བཙོག་པའི་ནང་ན་འདུག་པའི་སྲིན་བུ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཚིག་ངན་པ་གཅིག་དགེ་འདུན་ལ་སྨྲས་པས། ཚེ་རབས་བགྲངས་པ་བརྒྱ་སྟོང་གི་བར་དུ་གནས་དེར་སྐྱེས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་རྣམས་ངག་གི་ལས་སྡོམ་ཞིང་སྲུངས་ཤིག །ངག་གི་ཉེས་པ་ནི་མེ་འབར་བ་ལས་ལྷག་གོ། །ཕ་མ་དང་

Bhagavān said to Ānanda and the great assembly: 'Listen well, and I will explain and clarify it for you. Ānanda, in the distant past, prior to a thousand incalculable eons ago, at that time, an era when a Buddha had appeared in the world, benefited sentient beings, and entered parinirvāṇa, after his parinirvāṇa, when [people] engaged in the Dharma [practice] before images, a brāhmaṇa built a monastic residence for the saṅgha and offered it to the saṅgha. At that time, a patron offered butter and vegetable oil to the saṅgha, and some guest bhikṣus also arrived there. At that time, a person serving as the steward saw the guest bhikṣus arrive, and out of stinginess concealed and mixed the butter and vegetable oil, not giving them to the guest saṅgha. The guest saṅgha asked the steward, "Has butter, vegetable oil, and honey not arrived for us to be given?" The steward replied, "You are guests, whereas we are residents." The guest bhikṣus asked, "Did the patron not offer it to the saṅgha of the present?" At that time, the steward became enraged and terrifying, and reviled the guest bhikṣus, saying, "Instead of eating feces and urine, do you want my butter and vegetable oil?" Due to the karma of speaking such evil words, he has been continuously reborn in this filthy water for ninety koṭis of eons. The steward of that time was none other than that insect dwelling earlier in the filthy water. Thus, having spoken a single evil word to the saṅgha in the past, he was born in that place for hundreds of thousands of lifetimes. The Bhagavān addressed his attendants: 'You must restrain and guard your speech actions! The fault of speech is greater than a blazing fire. Parents and