ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 3.5

3.5

བླངས་པ་ལས་ཆུང་མའི་ཚུལ་དུ་མ་བྱས་ཏེ། བཙུན་མོ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་བྱས་པས་དྲིན་མི་ཤེས་ཤིང་དྲིན་མི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་འཁོར་ནི་བཟང་ངན་མེད་དེ་སློབ་མ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཡང་སོ་སོ་ནས་ང་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ། མཁན་པོ་ལ་ཡང་ཆོས་ལུགས་མེད་པས་སློབ་མ་ལ་ཡང་ཆོས་ལུགས་སམ་སྤྱོད་པའི་ལས་མེད་དོ། །ཆུང་ངུ་ན་སྟན་འདིངས་པའི་མི་དགེ་སློང་ཐ་བྱེའུ་ལྟ་བུ་ཡང་ང་ནི་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། ཡིད་གཞུངས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཆེ་བ་བློ་རྣོ་བའི་མཆོག་ཤཱ་རིའི་བུ་ལྟ་བུ་ཡང་དེ་ན་ཡོད། ཤེས་རབ་རྟུལ་བ་ཤེས་པ་མེད་པ་དགེ་སློང་ཕན་ཐིག་དེ་ཡང་དེ་ལ་འཇུག །ཆུང་ངུ་ན་འདོད་ཆགས་ཆུང་བ་དགེ་སློང་མ་གྲགས་འཛིན་ཡང་དེ་ལ་འཇུག །མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྦྲུལ་འཚོང་མ་མ་རུང་མ་ཨུད་པ་ལའི་མདོག་ཀྱང་དེ་ལ་འཇུག །ཆུང་ངུ་ན་ཤེད་མ་བྱེ་བ་ཤེས་པ་མེད་པ་བུས་པ་ཙུན་ད་ཡང་དེ་ལ་འཇུག །ནང་གི་རྒས་འཁོགས་པ་དེ་སུ་བར་ཏ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་དེ་ཡང་དེ་ལ་འཇུག །རིགས་བཙུན་པ་ཆེ་བ་ཤཱཀ་རིགས་ཀྱང་དེ་ལ་འཇུག །མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ནང་གི་རིགས་ངན་ཕྱག་དར་ལུང་སྐྱེད་པ་ཡང་དེ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་བས་ན་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཆོས་ནི་གོ་འདུན་བསྡུས་པ་བཟང་ངན་མེད་པ་སྟེ། མཆོད་པར་འོས་པའམ། བཀུར་སྟིར་བྱ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རླུང་ཆེན་པོ་ལངས་ན་ཤིང་ལོ་མ་འམ་འདབ་མ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་འཕུངས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །དཔེར་ན་བྱ་མང་པོ་ནི་མིས་བོར་བའི་ཁ་ཟས་སམ་བར་བུར་ལ་འདུ་བ་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་འཁོར་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། རྙེད་རྙེད་ལེན་ཅིང་ཟའོ། །དེ་བས་ན་ཁྱེད་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བར་སེམས་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་མི་མང་པོས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ཀྱང་། དཔེར་ན་ས་ཆེན་པོ་བསྐྱོད་དུ་མེད་པ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་པ་ཙམ་དུ་མོས་ཤིང་འདུད་པའི་སེམས་མ་ནུར་ཏོ། །འཁོར་མང་པོ་རྣམས་སུ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་དྲུག་གིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་གིས་སེམས་ཕྱིར་མ་ནུར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་

he took her, he did not treat her as a wife; causing queen Mahāprajāpatī to experience great suffering, he is ungrateful and does not remember kindness. The retinue of the ascetic Gautama has no distinction between good and bad, and each of the five hundred disciples also says, 'I am the foremost!' Because the preceptor has no proper religious conduct, the disciples also lack religious conduct or proper deeds. Even the lowest, like the monk Thabye'u who spreads the seats, says, 'I am the foremost of all!' Śāriputra, the foremost in sharp intellect, great in insight and intelligent, is there, yet the dull-witted and ignorant monk Panthika also enters among them. Even the nun Yaśodharā, who had few desires in her youth, enters among them; and in Śrāvastī, even the wicked snake-selling woman Utpalavarṇā enters among them. Even the youth Cunda, who lacks intellect and discernment in his childhood, enters among them; and even that inner decrepit elder called Devasuvrata, who is one hundred and twenty years old, enters among them. The noble and great Śākyan clan enters among them, and even the low-caste sweeper from inside Śrāvastī enters among them. Therefore, the dharma of the ascetic Gautama is a gathered throng without distinction of good or bad, and is not a worthy object of offerings or reverence! For instance, just as when a great wind arises, all tree leaves and foliage are heaped together, the Dharma of the Buddha is just like that. For instance, just as many birds gather around food cast away by humans or scraps, the retinue of the ascetic Gautama is also just like that: they take and eat whatever they find. Therefore, why do you think of making offerings to the ascetic Gautama?' Thus they proclaimed. At that time, although many people heard them speak thus, just as the great earth is immovable, their devoted and reverent minds toward the Tathāgata, like those tormented by thirst, did not waver. That their minds did not waver at the words spoken in the midst of the multitudes by the six non-Buddhist teachers was just as