ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.11

4.11

འདི་སྐད་དུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་དག་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་ངོ་མཚར་དུ་རིན་ཆེ་བ་ཡིན་གྱིས། ཧ་ཅང་ཡང་མ་ལྕི་ཞིག །ལྕིས་ན་གྲུ་འབྱིང་བར་འགྱུར་རོ། །ཧ་ཅང་ཡང་ན་ལམ་རིང་པོར་ཉོན་མོངས་པའི་དོན་མེད་པས་རན་པར་བྱོས་ལ་དེང་ཤིག་ཅེས་མི་དེ་དག་ལ་ཁྱེད་རྣམས་ཡུལ་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཚོལ་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་བསྒོ་ནས་མཆི་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སོ་སོར་དོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ནི་ལམ་མཁན་དང་གཉིས་ཆས་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཆུ་པུས་མོ་ལས་མི་ནུབ་པའི་ནང་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་གཉའ་བར་ཕྱིན་པ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཞག་བདུན་ནི་རྐྱལ་ཏེ་ཕ་རོལ་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །རྒྱ་མཚོའི་གླིང་དེ་ས་གཞི་དངུལ་གྱི་བྱེ་མ་བདལ་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས་ལམ་མཁན་གྱིས་ས་གཞི་འདི་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན་རྒྱལ་བུས་ས་གཞི་འདི་ནི་དངུལ་གྱི་བྱེ་མ་འབའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ལམ་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཕྱོགས་བཞིར་ལྟོས་ཤིག་དང་། རི་དཀར་པོ་ཞིག་སྣང་བའི་རིགས་ན་ཁྱོད་མཐོང་ངམ། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཤར་ལྷོའི་མཚམས་ན་རི་དཀར་པོ་ཞིག་སྣང་ངོ་། །ལམ་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཕར་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་རི་དེའི་དྲུང་ན་ཡོད་དེ། དེའི་འགྲམ་ཕ་ཟད་ཅིག་ན་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་བདལ་བའི་ས་གཞི་ཞིག་ཡོད་པའི་རིགས་ཞེས་སྨྲས་ནས། ངལ་ཆད་དེ་ཉམ་ཐག་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ནི་ཉམ་ཐག་ནས་མ་ནུས་པར་འདིར་འཆིའོ། །རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་འདི་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་སོང་ཤིག་དང་། གསེར་གྱི་རི་དང་ཕྲད་པའི་རིགས་སོ། །དེ་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་སོང་ཤིག་དང་། ས་གཞི་པད་མོ་སྔོན་པོ་འབའ་ཞིག་ཡོད་པར་ཕྱིན་པའི་རིགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞག་བདུན་སོང་ཤིག་དང་། ས་གཞི་པད་མ་ལེ་བརྒན་འབའ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་ཕྲད་པའི་རིགས་སོ། །པད་མོ་དེའི་ཕ་རོལ་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཁར་ཞིག་ཡོད་དེ། མཁར་དེའི་ཉེན་ནི་གསེར་ལས་བྱས། ཅོག་པར་དངུལ་ལས་བྱས། མདའ་ཡབ་ཀེ་ཀེ་རུ་དམར་པོ་ལས་བྱས། མན་ཤེལ་དང་། སྤུག་ལ་སོགས་པ་རིན་

he addressed them: 'These jewels are wondrous and very precious in Jambudvīpa, yet do not make your load excessively heavy! If it is too heavy, the ship will sink. If it is too light, you will have endured the troubles of a long journey in vain. Therefore take an appropriate measure and depart!' He then told those men: 'May you return safely to your homeland. I, however, will go in search of the wish-fulfilling gem!' Having bidden them farewell, they went their separate ways. At that time, Prince Kalyāṇakārin set out together with the guide, walking for seven days through water that did not rise above their knees. Then for seven days they walked through water reaching up to their necks. Then for seven days they swam, until they reached an island in the ocean on the farther shore. When they arrived on that ocean island, where the ground was covered with spread silver sand, the guide asked: 'What kind of ground is this?' The prince replied: 'This ground consists entirely of silver sand.' The guide said: 'Look in the four directions; do you see what appears to be a white mountain?' The prince said: 'In the southeast direction, a white mountain is visible.' The guide said: 'The path leading forward lies near that mountain, and just beyond its flank there should be ground spread with golden sand.' Having said this, utterly exhausted and worn out, he collapsed to the ground and addressed the prince: 'I am so exhausted and powerless that I will die here. O Prince, go east from here for seven days, and you will come upon a golden mountain. From there, go for seven days, and you will arrive at a ground consisting entirely of blue lotuses. Then go again for seven days, and you will encounter ground consisting entirely of red lotuses. Beyond those lotuses stands a citadel made of the seven precious substances. That citadel has ramparts made of gold, watchtowers made of silver, battlements made of red karketana gem, and is adorned with various jewels such as crystal and emerald. It is covered above with nets of red pearls,