ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.12

4.12

པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་ཏེ། མུ་ཏིག་དམར་པོའི་དྲ་བས་སྟེང་གཡོགས་ལ། མཐའ་མ་བཻ་དཱུརྱ་མཐོན་མཐིང་གི་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་བའི་ནང་ན་ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཡོད་ཀྱིས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དེའི་རྣ་བའི་ནང་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་ཀྱིས་སློངས་ཤིག །དེ་ཐོབ་པར་གྱུར་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཆར་འབེབས་ཤིང་། གོས་དང་། ཟས་དང་། ནད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་དང་། རོལ་མོ་དང་། དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཡིད་བཞིན་དུ་ཆར་འབེབས་སོ། །དེ་བས་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་བུས་ཐོབ་ན་སྨོན་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱི་ལམ་མཁན་དེ་པང་དུ་བླངས་ནས་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་ངུས་སོ། །ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་ཧུད་ཅིའི་ཕྱིར་བདག་གི་ལྷ་ནང་ཅིག་སྟོར་བར་གྱུར་ཅེས་ལམ་མཁན་གྱི་རུས་བུ་གསེར་གྱི་བྱེ་མའི་ནང་དུ་སྦས་ནས་གཡས་ཕྱོགས་ནས་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་སོང་སོང་བ་ལས་གསེར་གྱི་རིའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནོ། །གསེར་གྱི་རིའི་དྲུང་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་ནས་པད་མོ་སྔོན་པོས་ས་གཞི་ཁེབས་པར་འདུག་པ་དེ་ན་པད་མོ་དེ་དག་གི་འོག་ན་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཆེན་པོས་གང་བར་མཐོང་ངོ་། །སྦྲུལ་གདུག་པ་ཅན་དེ་དག་ལ་གདུག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཟིན་པའི་གདུག་པ་དང་། རེག་པའི་གདུག་པ་དང་། ཁ་རླངས་ཀྱི་གདུག་པའོ། །སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་དག་པད་མའི་སྡོང་བུ་ལ་འཁྲི་ཞིང་ཁ་ནི་གདངས། མིག་ནི་བགྲད་དེ། རྒྱལ་བུ་ལ་བལྟའོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཞུགས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་དེ་ནས་ཆས་ཏེ། པད་མོ་དེ་དག་ལ་རྡོག་པས་བརྫིས་ཤིང་སོང་ཡང་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་དག་གིས་གནོད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་སོང་སོང་བ་ལས་ཀླུའི་ཕོ་བྲང་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནོ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་ཕྱི་རོལ་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ཏེ། འོབས་དེ་དག་གི་ནང་ན་ཀླུ་གདུག་པ་

and enclosed on its perimeter by seven tiers of moats made of deep-blue vaiḍūrya. Within it is the palace of the nāga king. In that nāga king's ear is the wish-fulfilling jewel; ask him for it! If it is obtained, it will rain down the seven precious substances upon Jambudvīpa, and it will rain down as wished clothing, food, medicines for treating illnesses, music, and all necessary provisions. Therefore it is called the wish-fulfilling gem. If the prince obtains it, all aspirations will surely be fulfilled!' Having spoken thus, he passed away. At that time, Prince Kalyāṇakārin took the guide in his lap and wept aloud: 'Alas! Alas! Why has my sole deity been lost?' He then buried the guide's remains in the golden sand, circumambulated them three times clockwise, bowed in homage, and departed. Journeying onward, he reached the foot of the golden mountain. Passing beyond the vicinity of the golden mountain, he found the ground covered with blue lotuses, under which he saw that it was filled with venomous serpents. Those venomous serpents possessed three kinds of venom: the venom of seizing, the venom of contact, and the venom of breath. Those venomous serpents coiled around the lotus stems, mouths agape, eyes wide, gazing at the prince. At that time, Prince Kalyāṇakārin entered the samādhi of a mind of loving-kindness. By the power of that samādhi, he proceeded from there, treading on those lotuses, yet the venomous serpents caused him no harm. Moving onward by the force of that samādhi of loving-kindness, he arrived before the palace of the nāga king. The palace of the nāga king was encircled outside by seven tiers of moats, within which venomous nāgas