ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.25

4.25

བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ངའི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བཙུན་མོ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བཙུན་མོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ངའི་ཡུམ་ལྷ་མཛེས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་བུ་ངན་དོན་དེ་ནི་ད་ལྟར་ལྷ་སྦྱིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལྷ་སྦྱིན་འདི་ནི་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ང་ལ་རྒྱུན་དུ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་ངས་ནི་བཟོད་པ་རྟག་ཏུ་དང་དུ་བླངས་ནས་རྟག་ཏུ་དེ་ལ་དྲིན་བྱིན་པས་རྒྱུན་དུ་བདེ་བར་བྱས་ན། ད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ་ན་ལྷ་དང་མི་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཡང་ལྷ་དང་མི་ཚད་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མདོ་སྡེ་འདིའི་མིང་ཅི་ཞེས་བགྱི། ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མདོ་སྡེ་འདིའི་མིང་ཐབས་མཁས་པ་སངས་རྒྱས་དྲིན་ལན་བསབ་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཚིམ་པར་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཁོར་མང་པོ་རྣམས་མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །གཞན་ཡང་ལྷ་སྦྱིན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་མོད་ཀྱི། ཁེ་བཀུར་དང་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཕྲག་དོག་བྱེད་དེ། ལྷ་སྦྱིན་མདོ་སྡེ་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེའི་ཁལ་དྲུག་ཁྲི་སྙེད་ཁ་དོན་དུ་འདོན་ཤེས་ཀྱང་མཚམས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལས་མ་ཐར་རོ། །དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་སྦྱིན་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་རབ་ཏུ་མཛའ་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་དགའ་ཞིང་ཉེ་བར་སེམས་ཏེ། གཅིག་གི་ཚིག་ལ་གཅིག་ཡིད་ཆེས་སོ། །དེ་ནས་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་པོ་སར་

was someone else, you should not view it so. At that time and on that occasion, that great king was none other than my royal father Śuddhodana. If you think that at that time and on that occasion the queen was someone else, you should not view it so. At that time and on that occasion, she who was the queen was none other than my mother Māyāvatī. At that time and on that occasion, Prince Pāpakārin was none other than Devadatta. At that time and on that occasion, Prince Kalyāṇakārin was none other than myself. Even in the past, though Devadatta constantly harmed me with an evil mind, I always embraced patience and repaid him with kindness, constantly bringing him happiness; what need is there to mention how it is now that I have awakened to buddhahood?" When the Bhagavān spoke these words, hundreds of thousands of gods and humans attained the fruits ranging from the fruit of stream-entry up to the fruit of arhatship. Furthermore, hundreds of thousands of immeasurable gods and humans aroused the mind set on unsurpassed, perfectly complete awakening, and hundreds of thousands of immeasurable beings aroused the mind toward the levels of śrāvakas and pratyekabuddhas. Ānanda asked the Buddha, "Bhagavān, what is the name of this sūtra, and how should it be retained?" The Bhagavān replied, "The name of this sūtra is 'The Skill in Means of Repaying the Kindness of the Buddha: Completely Satisfying All Sentient Beings.'" The great gathering of the retinue rejoiced at the proclamation of this sūtra, bowed down, and departed. Furthermore, although Devadatta had gone forth in accordance with the Buddha's teaching, he was constantly jealous for the sake of profit and honor. Even though Devadatta was able to recite sixty thousand elephant-loads of sūtras, he did not escape from the hell of unceasing torment. At that time, Devadatta became close friends with King Ajātaśatru, loving and cherishing one another, and trusting each other's words. Then Devadatta said to King Ajātaśatru: "You are a new king,