ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.24

4.24

པོས་བདུགས་ནས་པུས་མོ་བཙུགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་འདི་སྐད་ཅེས་བཏབ་བོ། །ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ཡང་དག་ན་ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུམ་བཙུན་མོའི་སྤྱན་སྔོན་བཞིན་དུ་ཕྱིར་མཐོང་བར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུམ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱན་སྔོན་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་རངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཟླ་བ་ཉ་བའི་དུས་ཚེས་བཅྭ་ལྔའི་ཉིན་པར་ཁྲུས་བྱས་ནས་གོས་སར་པ་གཙང་མ་གྱོན་ནས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་ཏོག་གི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ། ལག་ན་བདུག་སྤོས་ཀྱི་སྣོད་ཐོགས་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨོན་ལམ་དུ་བཏབ་བོ། །བདག་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བླངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། དེའི་ཚེ་ཤར་ཕྱོགས་ནས་རླུང་ཆེན་པོ་ལངས་ནས་སྤྲིན་དང་ན་བུན་བུས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ན་མི་གཙང་བའི་ཉལ་ཉིལ་དང་། བཤང་གཅི་དང་། ཕྱག་དར་དང་། མི་སྡུག་པ་ཐམས་ཅད་རླུང་གིས་བུས་ཏེ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ནས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་བྱིན་གྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མ་རྨོས་པར་རང་གྲུབ་པའི་འབྲས་ས་ལུ་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་ནས་འབྲས་སཱ་ལུ་དེ་ཡང་འཇམ་ཞིང་ཁ་དོག་དང་རོར་ལྡན་པ། ཤང་ཤོང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གང་ནས་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་དུ་བབ་བོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བགོ་བའི་གོས་དམ་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་རྒྱན་གདུབ་དང་། ནོར་བུ་དང་གདུ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་བོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གསེར་དང་། དངུལ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་། དེ་ལ་སོགས་ཏེ་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་དང་། མདོར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་ཅི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་ནས་ཐམས་ཅད་ཆོག་ཅིང་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་ཆོག་པར་སྦྱིན་པའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཡུལ་

knelt down, and made the following aspiration: "If this is truly the wish-fulfilling jewel, may the eyes of my royal father and queen mother see clearly once again as before!" No sooner had he said this than the eyes of the royal father and mother were restored to clarity as before, and they became completely overjoyed and thrilled. At that time, on the full-moon day of the fifteenth, Prince Kalyāṇakārin bathed, put on clean new clothes, placed the wish-fulfilling jewel on top of a pennant, held an incense censer in his hand, bowed his head to the wish-fulfilling jewel, and made this aspiration: "For the sake of all sentient beings of Jambudvīpa, I underwent great suffering and obtained this precious jewel!" As soon as he said this, a great wind arose from the eastern direction, blowing away the clouds and fog and completely clearing the sky. All the impurities, sweepings, feces, urine, refuse, and unpleasant things throughout Jambudvīpa were blown away by the wind and thoroughly cleansed. Then, by the power of the precious jewel, naturally grown śāli rice fell upon Jambudvīpa like rain. That śāli rice was soft, endowed with color and taste, filling all hollows and depressions up to the knees. After that, excellent clothing to wear, bodily ornaments such as rings, gems, bracelets, and the like fell like rain. After that, gold, silver, the seven precious jewels, diverse musical instruments, and so forth—in brief, whatever necessities and desires of all sentient beings—fell like rain, satisfying and gladdening everyone. Such is the way in which the bodhisattva practices the perfection of generosity through the force of great compassion, completely providing all sentient beings with whatever necessities they require. The Bhagavān said to Ānanda: "If you think that at that time and on that occasion the great king of Vārāṇasī