ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.26

4.26

པ་བྱོས་ཤིག །བདག་ནི་སངས་རྒྱས་སར་པ་བགྱིའོ། །རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་སྨྲས་པ། ད་ལྟར་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཡང་བཞུགས་པས་དེ་ལྟར་མི་རུང་ངོ་། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། དེ་མེད་པར་བྱར་རུང་ངོ་། །བདག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མེད་པར་བྱས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་སར་པ་དང་། སངས་རྒྱས་སར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་པ་མི་སྐྱིད་དམ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ་བཞིན་ཡབ་རྒྱལ་པོ་བཀྲོངས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་གཟུང་ངོ་། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་པར་བྱའོ། །མ་སྐྱེས་དགྲས་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་མཐུ་མངའ་བས་གཞན་གྱིས་བསམ་པའི་སེམས་ཤེས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མེད་པར་བྱ་བར་ནུས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཞན་ཡང་ཉེ་གནས་ཆེན་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་དང་། ན་བུན་དང་། མ་འགགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་མི་ནུས་སོ། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་གྲོགས་གྱིས་ཤིག །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལས་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་སེམས། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་བཀར་བཏགས་ཏེ། སུ་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གོས་དང་། བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་བྱིན་དུ་མ་སྩལ་ཅིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཀྱང་བཀར་བཏགས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སུ་ཡང་གོས་དང་། ཟས་དང་། བསོད་སྙོམས་སྦྱིན་པར་གྱུར་ན་རྐང་ལག་བཅད་དོ་ཞེས་བཀར་བཏགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོའི་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ། བྱ་རྒོད་སྤུངས་པའི་རི་ནས་བསོད་སྙོམས་སློང་དུ་སོང་བ་ལས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞག་གཅིག་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་སློབ་མ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུས་ཡུལ་ཁམས་གཞན་དུ་གོས་དང་། ཟས་དང་། བསོད་སྙོམས་སློང་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་མ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་པུ་བཞུགས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྱན་འདྲེན་

[…] become [king]! I will become the new Buddha!" King Ajātaśatru said, "Presently my father the king is still living, so that is not right." Devadatta said, "It is right to do away with him! I too shall do away with the Buddha, and after that, when a new king and a new Buddha bring benefit to sentient beings, will it not be delightful?" Then King Ajātaśatru, just as Devadatta had said, murdered his father the king and took possession of the realm of Rājagṛha and Vārāṇasī. Devadatta said to King Ajātaśatru, "I too shall do away with the Tathāgata." Ajātaśatru said, "The Tathāgata possesses the power of great miracles and knows the thoughts in the minds of others; how could you do away with him? Moreover, the Tathāgata has great attendants such as Śāriputra, Mahāmaudgalyāyana, Aniruddha, and the others, so it is impossible." Devadatta said to King Ajātaśatru, "King, you must assist me!" The king asked, "What do you intend to do?" Devadatta replied, "Great King, issue an edict throughout the country that no one whomsoever is to give robes, food, drink, or alms to the bhikṣus!" Then King Ajātaśatru also issued an edict: "If anyone gives robes, food, or alms to the bhikṣus, their limbs will be cut off!" At that time, the Bhagavān, accompanied by his great assembly of the bhikṣu saṅgha, went out from Gṛdhrakūṭa to beg for alms, but found nothing at all. In that way, from one day up to seven days, they found nothing at all, so great disciples such as Śāriputra went to other regions by the power of miracles to seek robes, food, and alms. At that time, Devadatta spoke as follows to King Ajātaśatru: "Presently not even one great disciple of the Buddha is here; the Tathāgata dwells alone. Therefore, King, send an invitation to the Tathāgata