ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.27

4.27

དུ་ཐོང་ཤིག །ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འོངས་ན་བདག་ཅག་གིས་བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་ནག་པོ་མ་རུངས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ཆང་བླུད་དེ་རབ་ཏུ་མྱོས་པར་བྱས་ལ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འོངས་ནས་བལ་གླང་རྨིས་ཤིང་མྱོས་པ་དེ་དག་གིས་བརྫིས་ཏེ་གསད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་བཏང་ནས། སངས་རྒྱས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་རྒྱལ་པོས་སྤྱན་དྲངས་པར་གཤེགས་པར་གནང་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་བལ་གླང་རྨིས་ཤིང་མྱོས་པ་ལྔ་བརྒྱ་བཀྱེ་ནས་བལ་གླང་རྨིས་པས་ཤིང་བཅག་ར་བ་ཡང་དྲལ། རྩིག་པ་ཡང་བསྒྱེལ་ཏེ་ངར་བའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཕྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱའི་ལོགས་སུ་མཆོངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་སྐྲག་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་དགའ་བོ་འབའ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་མ་བྲལ་ཏེ་འདུག་གོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱག་གཡས་པ་བཏེགས་ནས་ཕྱག་སོར་ལྔ་ལས་སེང་གེ་ཁ་གདངས་ཤིང་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པར་སྤྲུལ་ནས་བལ་གླང་རྨིས་པ་ལྔ་བརྒྱ་འཇིགས་སྐྲག་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཁོར་མང་པོས་བསྐོར་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསུ་ནས་གདན་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །གདན་ལ་བཞུགས་ནས་མཐོལ་ཞིང་འགྱོད་ཚངས་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་བདག་གིས་བགྱིས་པ་ནི་མ་ལགས་སོ། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བགྱིད་དུ་སྩལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ངས་ཤེས་ཏེ་ལྷ་སྦྱིན་འདིས་རྟག་ཏུ་ང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ཏེ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་ང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་ཡང་ངས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཕན་པ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལྷ་སྦྱིན་འདིས་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གནོད་པ་བགྱིས་པ་གང་དང་གང་ལགས། བཅོམ་

to come! When he enters inside the palace, we will ply five hundred vicious, ferocious black rutting elephants with liquor and make them utterly drunk, and then invite the Buddha. When he enters inside the palace, those frenzied, intoxicated rutting elephants will trample and kill him!" Then King Ajātaśatru sent an invitation to the Tathāgata. The Buddha and five hundred arhats consented to go at the king's invitation and went to Rājagṛha. Then King Ajātaśatru released the five hundred frenzied, intoxicated rutting elephants. The frenzied elephants snapped trees, tore down fences, collapsed walls, let out great ferocious roars, and charged toward the Tathāgata and the five hundred arhats. Then the five hundred arhats became terrified and soared up into the sky above, hovering in the sky above the Buddha. At that time, only Ānanda remained without parting from the Tathāgata. At that moment, the Tathāgata, through the force of his love and compassion, raised his right hand, and from the five fingers manifested roaring lions with gaping mouths; the five hundred frenzied elephants became terrified and collapsed to the ground. Then the Tathāgata, surrounded by a great retinue, proceeded to the royal palace. King Ajātaśatru came outside, welcomed the Tathāgata, and invited him to be seated. After he sat down, [the king] confessed and repented, addressing the Buddha as follows: "Bhagavān, this was not done by me; Devadatta instructed me to do it." The Bhagavān replied: "I know that. This Devadatta has constantly harmed me. Not only now, but in the past as well, he constantly harmed me, yet through the force of great compassion, I always brought him benefit." At that time, King Ajātaśatru joined his palms and asked the Bhagavān: "What are the ways in which this Devadatta harmed the Tathāgata in the distant past?" The Bhagavān