ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.28

4.28

ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་དང་དགྲོལ་ཞིང་བཤད་པར་བྱའོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ངང་པའི་ཤ་ལ་དགའ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། རྒྱུན་དུ་རྔོན་པ་ཞིག་བྱ་ངང་པ་ཤོར་དུ་བཅུག་གོ། །དེའི་ཚེ་བྱ་ངང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་བྱང་ཕྱོགས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་འཕུར་བ་ལས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་རྔོན་པའི་བྱ་རྒྱ་ལ་ཟིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྔོན་པ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ནས་སྤྱིལ་བུ་ནས་བྱུང་སྟེ། གསད་པར་གཟས་པ་ལས། ངང་པ་མོ་ཞིག་འཕུར་ཏེ་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ཟེར་བའི་སྒྲ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྔོན་པ་དེས་གཞུ་བདུངས། མདའ་ལྟོང་དུ་བཅུག་སྟེ་གསད་པར་གཟས་ན་ཡང་མདས་མ་སྐྲག་སྟེ། འདབ་མ་གཉིས་བརྡབས་ནས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོའི་སྟེང་དུ་མཆོངས་སོ། །ངང་པ་ཕལ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་དེའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཁོར་ཞིང་ལྡིང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་རྔོན་པ་དེས་ངང་མོ་དེ་སྙིང་རྗེ་བའི་སྐད་ཕྱུང་སྟེ། ཁ་ནས་ཁྲག་སྐྱུག་ཅིང་སྲོག་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བར་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཆགས་པ་མཐོང་ནས་རྔོན་པ་དེ་འདི་སྙམ་དུ། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པའི་བྱ་ཡང་འདི་ལྟར་གཅིག་ལ་གཅིག་ཆགས་ཏེ་ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་འདོར་ན། བདག་ཇི་ལྟ་བུའི་སྙིང་ཞིག་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་འདི་གསད་སྙམ་བསམས་ནས་བྱ་རྒྱ་བཏེག་སྟེ་བཏང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ངང་མོ་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་ཕྱི་བཞིན་འཕུར་ཏེ། ངང་པ་ལྔ་བརྒྱས་བསྐོར་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྔོན་པ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་གིས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་ཟིན་ཏེ་དབུལ་བར་བགྱིས་པ་ལས་ངང་པ་མོ་ཞིག་ཁ་ནས་ཁྲག་སྐྱུག་ཅིང་མདའ་གཞུ་ལ་ཡང་མི་འཛེམ་པར་ངང་པའི་རྒྱལ་པོའི་སྟེང་དུ་མཆོངས་པས་བདག་སྙིང་གིས་མ་བཟོད་ནས་བཏང་བ་ལས་ངང་པ་ལྔ་བརྒྱས་བསྐོར་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་སེམས་མི་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ནས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཆུ་གང་བྱེད་དེ། ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་མི་ཕངས་སོ་སྙམ་བསམས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡང་ངང་པའི་ཤ་མི་ཟ་བར་ཡི་དམ་བཅས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ནི། ད་ལྟར་

replied: "Listen well, and I will explain and clarify it! In the past, beyond countless eons ago, there lived a great king who was fond of the meat of wild geese. He constantly dispatched a hunter to hunt wild geese. At that time, as five hundred wild geese were flying south through the sky from the northern direction, their king of geese was caught in the hunter's snare. At that moment, the hunter became joyful in his heart, came out from his hut, and was about to kill him, when a female goose flew up, approached him, and uttered piteous cries. The hunter then drew his bow, fitted an arrow to the notch, and was about to shoot, yet she was not frightened by the arrow; beating both wings, she threw herself over the king of geese. The other five hundred ordinary geese also circled and hovered in the sky above. At that time, the hunter saw that the female goose uttered a piteous cry, vomited blood from her mouth, and, disregarding her very life, was devoted to the king of geese. The hunter thought: 'When even birds born in the animal realm are devoted to one another like this and surrender their bodies and lives, what kind of heart do I have to kill this king of geese?' Thinking this, he lifted the snare and let him go. At that time, the female goose was also overjoyed, and flying behind him, surrounded by the five hundred geese, they flew into the sky and departed. At that time, the hunter reported to the king: 'I captured a king of geese to present to you, but a female goose, vomiting blood from her mouth and paying no heed to bow and arrow, threw herself over the king of geese. Because my heart could not bear it, I let him go, and surrounded by five hundred geese, they flew into the sky and departed.' At that time, the king heard those words and became saddened. Developing a compassionate mind, he thought: 'Even those born in the animal realm act with love toward one another, not even sparing body and life.' Thinking thus, the king made a vow never again to eat the meat of wild geese. At that time, at that juncture, that great king was none other than