ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 5.17

5.17

ཁྲེལ་དང་ངོ་ཚ་མི་ཤེས་པ་ད་ཡང་བདག་ཅག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་དུ་འོངས་པས་བདག་ཅག་ཤཱག་རིགས་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་དམ་བཅའོ། །དགྲ་དེ་དག་ལ་བདག་གིས་ཅིག་ཅར་མདའ་འཕངས་ལ་དེ་དག་གི་ལུས་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བར་དེའི་ཡ་ལད་ཀྱི་རྒྱུན་ཀུན་བཅད་དེ། ཁྲབ་ཀྱིས་ལ་ལྷགས་པར་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅས་ནས་ཤཱག་རིགས་ཀུན་གྱིས་མདའ་འཕངས་ནས་ཁྲབ་ཀྱི་རྒྱུན་ཀུན་བཅད་དེ་སྒྲེན་མོར་བཞག་གོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་སྐྲག་ནས་དེ་ནི་བདག་ཅག་གི་སྲོག་ལ་བབ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་བགྲོས་པ་ལས་བློན་པོ་གཅིག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་གྲོས་མ་བཏབ་བམ། ཤཱག་རིགས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་མ་ཡིན་པས་སྲོག་མི་གཅོད་པའི་ཁྲིམས་བསྲུངས་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བས་བདག་ཅག་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་ཀྱི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བདག་ཅག་གི་ལུས་དང་སྲོག་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་ལྟར་བདེན་ན་ད་དུང་དུ་བརྒལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་ཤཱག་རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་ནི་ལག་པ་མི་འགུལ་བར་སྡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་བཻ་དཱུརྱའི་དམག་རྣམ་བཞི་དྲུང་དུ་བསྙེན་ཀྱང་ཤཱག་རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་མི་རྒོལ་བར་སྡོད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་འདུག་པས་ཤཱག་རིགས་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ད་མི་བདེ་བ་བྱུང་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྒོལ་བར་སྡོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཤཱག་རིགས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་ཅི་ལ་ཡང་བརྟོད་པ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་འདི་དང་བརྟོད་པར་གྱུར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་མར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་ལ་མ་རངས་ཏེ། གཅིག་པུ་ཤཱག་རིགས་ཀྱི་མདུན་དུ་འཕགས་ནས་རྒྱལ་པོ་བཻ་དཱུརྱའི་དམག་ལ་བརྒལ་ཏེ་མདའ་གཅིག་འཕངས་པས་མི་བདུན་བདུན་རྨས་པར་བྱས་པས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་རྨས་པ་དང་ཤི་བ་མང་བར་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་དམག་རྣམ་བཞི་དང་ཕྱིར་མ་ལོག་གམ། དམག་ཕྱིར་ལོག་པའི་འོག་ཏུ་ཤཱག་རིགས་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །བདག་ཅག་རྣམས་བྲམ་ཟེ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་ཅིང་འགྲོགས་པའི་མི་རིགས་སོ་སྙམ་བསམས་ནས་ཤཱག་རིགས་རྣམས་འདུས་ནས་བྲམ་ཟེ་ཡུལ་དེ་ནས་བསྐྲད་དོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་བསྐྲད་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་རྒྱལ་པོས་དམག་རྣམ་བཞི་དྲངས་ནས་ཡུལ་སེར་སྐྱ་ཕབ་ནས་རྒྱལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་

shameless and without conscience, has come again to harm us. Therefore, let us Śākyas make this resolution: We will release our arrows simultaneously against these enemies, but without harming their bodies, we will sever every strap of their armor and expose them to the chill, leaving only their mail!" Having so resolved, all the Śākyas released their arrows, cutting away all the armor straps and leaving them stripped. Then, O prince, were you not terrified and wondered, "If our lives are at stake, what shall we do?" Did not one of your ministers advise: "Since the Śākyas are disciples of the Buddha, they observe the precept of non-killing and have great compassion, so they have not harmed us; were it not so, our bodies and lives would be lost!" To this you said, "If that is true, let us advance again!" At that time, the Śākya youths remained motionless without raising a hand. Even when King Vaiḍūrya's fourfold army drew near, the Śākya youths remained without fighting back. Then a certain brāhmaṇa who was present said to the Śākyas: "Now that misfortune is upon you, why do you stand without resisting?" The Śākyas replied: "We harbor no malice toward anyone. If we were to fight him, we would not be fit to be disciples of the Buddha." The brāhmaṇa was displeased with their reply. Stepping out alone in front of the Śākyas, he attacked King Vaiḍūrya’s army, and with a single arrow struck seven men at a time, so that before long many were wounded and killed. Did you not then retreat with your fourfold army? After the army retreated, the Śākyas thought to themselves: "It is improper for us to dwell together and associate with this brāhmaṇa." So the Śākyas gathered and expelled the brāhmaṇa from their country. Only after that brāhmaṇa was expelled did the king march with his fourfold army, conquer Kapilavastu, and claim victory. That