ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 5.21

5.21

ནས་ཕྱིས་བུ་ཞིག་བཙའ་བའི་ཚེ་ཁྱིམ་ཐབ་དང་འགྲོགས་ཏེ་བཞོན་པ་རྟ་དང་ཐེག་པར་བཅས་ཏེ་ཕ་མའི་ཡུལ་དུ་སོང་བ་ལས། ལམ་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཆུ་ཀླུང་ཡོད་པ་ཆུ་བྲུག་སྟེ་མ་ཐར་ནས་དེའི་ནུབ་མོ་འབྲོག་དགོན་པའི་ཆུ་འགྲམ་དེར་ཉལ་ལོ། །དེའི་ནུབ་མོ་བུ་བཙས་པ་དང་རྩྭའི་ནང་ནས་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཡོད་པ་ཁྲག་གི་དྲི་ཚོར་ནས་བདག་བུ་བཙས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འོངས་སོ། །བདག་གི་དྲུང་དུ་མ་ཕྱིན་པར་བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་དང་བྲན་ཉལ་བའི་སྟེང་དུ་འོངས་ནས་བཙུགས་ཏེ་སྔར་བྲན་བསད་དོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་འོངས་ནས་བདག་གིས་སྦྲུལ་འོངས་སོ། །སྦྲུལ་འོངས་སོ་ཞེས་ཁྱིམ་ཐབ་ལ་བོས་ན་མ་ཚོར་ཏེ་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱང་བསད་དོ། །དེ་ནས་རྟ་དང་། བ་ལང་དང་། བཞོན་པ་ཀུན་བསད་དོ། །ཁོ་མོ་འབའ་ཞིག་ཐར་ཏེ་ཕྱི་དེ་ཉིན་ནམ་ནངས་ནས་བལྟས་ན་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱི་རོ་ཡང་བམ་ཞིང་། ས་ལ་ཁྲག་བཙོག་བཙོག་ལྟར་འདུག་པ་མཐོང་ནས་ཁོ་མོ་སྐྲག་འཁམས་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་སྐད་ཆེན་པོ་ཕྱུང་སྟེ་ངུས་ནས་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བྲང་བརྡུངས། སྐྲ་ཡང་བལ་ནས་རོའི་སྟེང་དུ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞག་དུ་མར་ཆུ་ལས་མ་ཐར་ཏེ། ཆུ་འགྲམ་ན་འདུག་འདུག་པ་ལས་ཕྱིས་ཆུ་བྲུག་པ་བྲི་ནས་བུ་ཆེན་པོ་ཚུ་རོལ་དུ་བཞག །བུ་འབྲིང་པོ་ཁུར་དུ་ཁྱེར། བུ་ཆུང་ངུ་ཐུ་བའི་ནང་དུ་བཅུག །ཐུ་བ་སོས་བཟུང་སྟེ་ཆུ་འབོགས་པ་ལས་ཆུ་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཕྱིར་བུ་ལ་བལྟས་ན་བུ་ཆེན་པོ་སྟག་གཅིག་འོངས་ནས་བཟུང་བ་མཐོང་བ་དང་། ཁ་གདངས་ཏེ་ཁུས་བཏབ་པ་ལས་ཐུ་བ་ཤོར་བ་དང་བུ་ཆུང་ངུ་ཆུར་ལྷུང་ངོ་། །བུ་ཆུང་ངུ་བསྙབས་པ་ལས་རྒྱབ་ན་མོའི་བུ་ཡང་ཤོར་ནས་བུ་ཀུན་ཤིའོ། །དེ་ལྟར་བུ་གཅིག་སྟག་གིས་ཟོས། གཞན་ཆུར་ཤི་བས་བདག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ་སྙིང་གས་པ་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་ནས་ཁ་ནས་ཁྲག་སྐྱུགས་ཏེ། ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་ཧུད་ཅེས་ཆོ་ངེས་བཏབ་ནས་ནང་གཅིག་ཏུ་འདི་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བར་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ངུ་ཞིང་འདུག་འདུག་པ་ལས། རིང་པོ་མ་ཐོགས་པར་འདྲོན་པོ་མང་པོ་ཞིག་དེར་ལྷགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་འདྲོན་པོ་དེ་དག་གི་ནང་ན་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་ཅིག་ཁོ་མོའི་ཕ་མ་དང་མཛའ་ཞིང་བཤེས་པ་ཞིག་སྟེ། ཁོ་མོ་དེའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་ཕ་

Then, later, when I was about to give birth to another child, accompanied by my husband, together with mounts, horses, and carriages, we set out for my parents’ country. When we had travelled halfway, there was a river whose waters were in flood, so that we could not cross over. That night, we slept on the bank of the river in that desolate wilderness. That night, just as I gave birth to the child, a venomous snake emerged from the grass, having caught the scent of blood, and came toward the place where I had given birth. Before reaching me, it approached where my husband and servant were sleeping, struck them, and first killed the servant. Then it came upon my husband. Although I called out to my husband, ‘A snake is coming! A snake is coming!’, he did not notice, and the snake killed my husband as well. Then it killed all the horses, cattle, and mounts. I alone escaped. When the next day dawned and I looked, seeing my husband’s corpse swollen and bloody messes scattered on the ground, I fell to the ground, terrified and fainting. Then, crying out loudly, I wept, beat my chest with my fists, tore my hair, and collapsed upon the corpse. In this manner, unable to cross the river for many days, I remained on the riverbank. Later, when the floodwaters subsided, I left the eldest son on this bank, carried the middle son on my back, and placed the youngest child in the fold of my robe. Holding the fold with my teeth, I waded across the river. When I reached the middle of the river and looked back at my children, I saw a tiger arrive and seize the eldest son. Startled, I opened my mouth and screamed, whereupon the fold slipped and the youngest child fell into the river. As I reached out for the youngest child, the child on my back also slipped away, and all my children died. Thus one child was eaten by a tiger, and the others died in the water. Having reached the other shore, afflicted with suffering that seemed to tear my heart apart, vomiting blood from my mouth, I wailed ‘Alas! Alas!’, weeping and lamenting, ‘To think that in a single morning I should witness and experience such suffering!’ While I remained there weeping, before long a great caravan of travelers arrived. Among those travelers was a householder who was a dear friend of my parents. I went before him and asked about my parents.