ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 5.22

5.22

མའི་གཏམ་དྲིས་སོ། །དེ་ལ་ཁྱིམ་བདག་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་མ་དང་ཁྱིམ་དུ་མེ་ཐར་ཏེ་ཁྱིམ་ཡང་ཚིག་གོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་མ་ཡང་ཚིག་གོ། །བདག་གིས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་ཕྱིར་སངས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས་གྲོགས་པོ་རྣམས་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཕྲད་དེ་བཅོམ་མོ། །དེའི་ཚེ་མི་རྒོད་ཀྱི་དཔོན་པོས་བདག་ཆུང་མར་བླངས་ནས་རྟག་ཏུ་སྒོ་སྲུང་དུ་བཅུག་གོ། །སྒོ་སྲུང་དུ་བཅུག་པ་ན་རིངས་དྲག་ཅིག་བྱུང་བ་ན་ཚོར་སང་ཆེར་བྱོས་ལ་ནང་དུ་སྦྲོན་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཁྱིམ་ཐབ་དེ་མི་རྒོད་རྣམས་དང་འཕྲོག་ཅིང་འཇོམས་སུ་སོང་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་བདས་ནས་ཉམ་ཐག་སྟེ་ཕྱིར་གནས་སུ་བྲོས་པ་ལས་དེའི་ཐད་ཀར་ཁོ་མོ་བུ་བཙའ་བའི་ཐད་ཀར་བབ་སྟེ། ཁྱིམ་ཐབ་སྒོ་ན་འབོད་པ་ཐོས་ཀྱང་སྒོ་འབྱེད་མ་ནུས་པས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་ཐབ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །བདག་གི་ཆུང་མ་འདི་ནི་ང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་སེམས་པ་ལྟ། སྒོ་འབྱེད་དུ་ཡང་མ་བཏུབ་བོ་སྙམ་བསམས་ནས་རྩིག་པ་ལ་རྒལ་ནས་ནང་དུ་འོངས་སོ། །དེས་ཆུང་མ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྒོ་མི་འབྱེད་ཅེས་བྱས་སོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། བདག་བུ་བཙའ་ཞིང་འདུག་པས་སྒོ་འབྱེད་མ་ནུས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ཁྲོས་ནས་ཇི་ཙམ་དུ་ལུས་ཡོད་ན་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ང་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས་བུ་དེ་བདོག་ན་ཡང་ཅི་རུ་རུང་མྱུར་དུ་སོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེའི་ཚེ་བདག་བུ་ལ་བྱམས་ཆེས་པས་གསོད་མ་ཕོད་དོ། །དེ་ནས་བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་རལ་གྲི་ཕྱུང་ནས་བུའི་རྐང་ལག་བཅད་དེ་ཤ་འདི་ཟོ་ཤིག །ཤ་མ་ཟོས་ན་མགོ་གཅད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བདག་སྐྲག་ནས་བུའི་ཤ་ཟོས་སོ། །དེ་ལྟར་བུའི་ཤ་ཟོས་ནས་ཁྲོ་བ་ཡང་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྐུ་ཞིང་འཕྲོག་ཏུ་སོང་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོས་ཟིན་ཏེ་ཁྲིམས་དང་སྦྱར་ནས་སྲོག་བཅད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱིས་རྐུན་པོ་བསད་ནས་རྐུན་པོའི་རོ་དང་ཆུང་མ་གསོན་པོར་དུར་དུ་བཅུག་གོ། །ཁོ་མོ་རྒྱན་དང་བཅས་སུ་དུར་དུ་བཅུག་པར་གཞན་གྱིས་མཐོང་ནས་དེ་ནས་མོད་ལ་གཞན་གྱིས་བདག་གི་རྒྱན་འདོད་པའི་ཕྱིར་མཚན་མོ་དུར་བྲུས་ནས་བདག་ཀྱང་ཁྲིད་དེ་ཆུང་མར་བླངས་ནས་དུར་རྐུན་དེ་

The householder said to me: ‘Fire broke out in your parents’ home, and the house burned down; your parents were burned as well.’ Upon hearing those words, I fainted and fell to the ground. After some time had passed, I revived. Traveling on and on, our companions encountered five hundred bandits and were destroyed. At that time, the leader of the bandits took me as his wife and constantly made me guard the door. Having made me guard the door, he instructed me: ‘If an emergency arises, give a loud alert and warn those inside!’ Then, at another time, that husband went off with the bandits to rob and plunder. Pursued by men from the royal city, he was driven to desperation and fled back to his dwelling. Just then, I was in labor giving birth to a child. Although I heard my husband shouting at the door, I was unable to open it. At that time, that husband thought: ‘This wife of mine seems to want to harm me, since she would not even open the door!’ Thinking this, he climbed over the wall and entered. He said to his wife, ‘Why did you not open the door?’ The wife said, ‘I was in the midst of giving birth to a child, so I could not open the door.’ At that, the husband became furious: ‘As long as there is a body, there will be children! Since you have harmed me, what use is having that child? Kill it immediately!’ he commanded. At that time, out of great love for the child, I could not bear to kill it. Then my husband drew his sword, cut off the child’s limbs, and said: ‘Eat this flesh! If you do not eat the flesh, I will cut off your head!’ Terrified, I then ate the flesh of the child. After I had eaten the child’s flesh, his anger was pacified. Then, at another time, while he was out stealing and plundering, he was captured by the king, tried according to the law, and executed. At that time, according to the local custom of that king, after an outlaw was slain, the outlaw’s corpse and his living wife were buried in a tomb. Others saw that I was placed into the tomb together with my ornaments. Immediately thereafter, wanting my ornaments, others dug open the tomb at night, took me out, and took me as a wife. That grave robber...