ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 5.23

5.23

ཡང་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཡང་རྒྱལ་པོས་ཟིན་ནས་ཁྲིམས་དང་སྦྱར་ནས་བསད་དོ། །ཡུལ་ཆོས་ཀྱིས་རྐུན་པོའི་ཆུང་མ་ཡང་གསོན་པོར་རོ་དང་དུར་དུ་བཅུག་གོ། །དེ་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་སྤྱང་ཀི་ལྟོགས་པས་རོ་ཟོས་ནས་ཕྱིར་བྱུང་ནས་བདག་ཀྱང་དེ་ནས་ཐར་ཏེ་མྱོས་བཞིན་དུ་འཐོམ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་མི་མང་པོ་ཞིག་དང་ཕྲད་དེ། མི་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་ཡོངས་སུ་གཟིར་བར་གྱུར་པས་ད་མྱ་ངན་མེད་པའི་བདེ་བའི་གནས་ཤིག་འདོད་དོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་བྲམ་ཟེ་ཞིག་བདག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རྐྱེན་མེད་དེ་རབ་ཏུ་བདེའོ། །ཞེས་ཐོས་སོ། །བདག་གིས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་མ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་གྲགས་འཛིན་མ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་མཐར་གྱིས་བསྒོམས་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། རིག་པ་གསུམ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོ་མོ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་ངོ་། །མྱོང་ནས་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་འབྲས་བུ་ཡང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཤཱག་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་རྣམས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཆོས་ཉན་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་དགའ་བས་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་སྲུ་དགེ་སློང་མ་གཽ་ཏ་མཱིས་དགེ་སློང་མ་དང་། བར་ཁྲིམས་མ་དང་། དགེ་སྦྱོང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ལ་སོགས་ཏེ་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཏེ། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི་བདག་ཅག་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མ་གནང་ངོ་། །དེ་ཡང་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་

Before long, he was captured by the king, sentenced according to the law, and executed. By the local custom, the thief's wife was also buried alive in the tomb along with his corpse. Then, before long, hungry wolves devoured the corpse and came out. I too escaped from there, and wandering about stunned and mad, I met with many people. I spoke to those people thus: 'Having been completely afflicted by many extreme sufferings, I now seek a peaceful place free from sorrow.' Then a brāhmaṇa householder, out of love and pity for me, spoke to me thus: 'I have heard that if one enters the Dharma of the Buddha Śākyamuni, there are no conditions for affliction and one becomes completely happy.' When I heard those words, a mind of supreme joy arose in me. I went to where the great nun Mahāprajāpatī Yaśodharā was, and upon arriving, I went forth. Having gone forth and gradually meditated, I attained the fruit, becoming endowed with the three knowledges, the six higher knowledges, and the eight liberations. Due to that cause and those conditions, when I had not gone forth, I experienced such great suffering; having experienced it, by that condition I went forth and also attained the fruit.' At that time, when the daughters of the Śākya clan heard those words, minds of supreme joy arose in them, and they attained the pure Dharma-eye regarding phenomena. The assembly listening to the Dharma also made aspirations for awakening and departed with joy. At that time, the Buddha's maternal aunt, the bhikṣuṇī Gautamī, spoke thus to all the women, including the bhikṣuṇīs, the śikṣamāṇās, the śramaṇerīs, and the upāsikās: 'The Buddha's Dharma possesses the qualities of benefiting and bringing happiness to all. Although all sentient beings have the fortune to attain entry into the ocean of the Tathāgata's Dharma in order to achieve the three kinds of fruits, we women have not been granted permission. That is because for all women