ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 6.17

6.17

ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ནི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གསོལ་པ། བདག་གི་ལུས་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའམ། གཞན་གྱི་ལུས་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། བཀའ་སྩལ་པ། བདག་གི་ལུས་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། གཞན་གྱི་ལུས་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གསོལ་པ། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་བ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ངག་གི་འཁོར་ལོ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་སློབ་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གསོལ་པ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའམ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་ན་ནི་སྔོན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ཝི་དང་། པ་རི་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་གསུམ་ཕོག་པའི་ཚེ། ཕྱིས་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱིས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག་ཅེས་གསུང་བའི་མི་རིགས་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་དགེ་འདུན་ནི་རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ན་མཆིས་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་དགེ་འདུན་ནི་དོན་དམ་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་རྟེན་པའི་གནས་ཡིན་པས་ན་ཕྱིས་དགེ་འདུན་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱིས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་དུ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་ཞིང་བཙུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་དགེ་འདུན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་མཆོག་གོ། །དཔེར་ན་འོ་མ་ལས་ཞོ་འབྱུང་ལ། ཞོ་ལས་མར་འབྱུང་མར་ལས་མར་གྱི་སྙིང་པོ་འབྱུང་སྟེ། མར་གྱི་སྙིང་པོ་ནི་མཆོག་རབ་གྱ་ནོམ་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་དགེ་འདུན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཉེ་གནས་དགེ་འདུན་ཡོད་ན་དེའི་ནང་ན་འཇུག་པ་བཞི་དང་། འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡོད་པས་ན་འཁོར་རྣམ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གི་ནང་ན་དགེ་འདུན་ནི་གྱ་ནོམ་པ། མཆོག་རབ་དཔེ་ཟླ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཕྱིས་དགེ་འདུན་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱིས་སྐྱབས་སུ་

and in nirvāṇa is called 'taking refuge in the Dharma.'" The [venerable one] asked, "Does one take refuge in the culmination of one's own body, or does one take refuge in the culmination of another's body?" The Bhagavān replied, "Taking refuge in the culmination of one's own body and the culmination of another's body is called 'taking refuge in the Dharma.'" The [venerable one] asked, "How is one taking refuge in the Saṅgha?" The Bhagavān replied, "Taking refuge is a verbal action; taking refuge in the field of merit, the qualities of the śrāvakas of learning and no-more-learning, is called 'taking refuge in the Saṅgha.'" The [venerable one] asked, "Does one take refuge in the conventional truth of the Saṅgha, or does one take refuge in the ultimate truth of the Saṅgha? If one takes refuge in the ultimate truth of the Saṅgha, then formerly, when the Buddha conferred the threefold refuge upon Trapuṣa and Bhallika, it would have been inappropriate for him to state, 'In the future there will be what is called the Saṅgha, so take refuge in it,' because the ultimate truth of the Saṅgha is ever-present in the world." The Bhagavān replied, "Because the conventional truth of the Saṅgha is the support for the ultimate Saṅgha, he said, 'In the future there will be the Saṅgha, so take refuge in it.' Furthermore, he spoke those words in order to show respect and reverence toward the conventional truth of the Saṅgha. Among all retinues, the Buddha's saṅgha is the supreme retinue of the Buddha. For example, from milk comes curds, from curds comes butter, and from butter comes ghee. Ghee is supreme, exalted, and exquisite. The Buddha's retinue, the Saṅgha, is just like that. When there is the retinue of the Saṅgha, among them are the four practitioners of the path and the four attainers of the fruit, an unsurpassed field of merit. Therefore, among the ninety-six kinds of retinues, the Saṅgha is exquisite, supreme, and peerless. Thus, when he said, 'In the future there will be the Saṅgha, so take