ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 6.37

6.37

ནང་ན་འདུག་པའི་ཚེ་བཙུན་པའི་སློབ་མ་ཡིན་པས་ལག་པ་ཙམ་བཏེག་སྟེ་བྲོ་དྲིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་གཞན་དག་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡོད་དམ། ལྷར་སྐྱེས་པ་ནི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པས་དབང་མེད་དེ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །མཽད་གལ་གྱིས་འཚོ་བྱེད་ལ་སྨྲས་པ། སློབ་མ་ཞིག་ནད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་ན་ན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གསོ་བར་བྱ། འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རེ་ཤིག་ཁ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་མཽད་གལ་གྱི་བུས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྐུལ་ཏོ། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཕྲད་དཀའ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སྐབས་སྐབས་སུ་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་དམ་པའི་ཆོས་མི་གླེང་། དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོས་འཕགས་པ་མཽད་གལ་གྱི་བསམ་པ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་ལྷའི་བུ་ཞིག་མངགས་ཏེ། ལྷའི་བུ་ཞིག་འབོད་དུ་བཏང་བ་ལས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བོས་ན་མ་འོངས་སོ། །ལྷའི་བུ་དེ་ལ་ལྷའི་བུ་མོ་གཅིག་དང་རོལ་མོ་བྱེད་པ་གཅིག་ལས་མེད་ཀྱང་འདོད་པ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པས་ལྷའི་དབང་པོ་ཚིག་བཙན་མོད་ཀྱི་གཏོང་མ་ཕོད་དེ་ཕྱིས་གདོད་འོངས་སོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་ཅེས་དྲིས་ན་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དྲང་པོར་གསོལ་ཏོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མཽད་གལ་ལ་གསོལ་པ། ལྷའི་བུ་འདི་ལ་ལྷའི་བུ་མོ་གཅིག་དང་རོལ་མོ་བྱེད་པ་གཅིག་ལས་མེད་ཀྱང་གཏོང་མི་ཕོད་དོ། །རྩེ་དགའ་ནི་ལྷའི་དབང་པོར་གྱུར་ཏེ། གཞལ་མེད་ཁང་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་དང་ལྷའི་བུ་མོ་གྲངས་མེད་པས་བསྐོར། ལྷའི་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྷའི་རོལ་མོ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་རྩེ་དགའ་བས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ན་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱང་བརྗེད་པ་དེ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་པ་དང་ཕྲད་པ་ཡང་དཀའ། དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་ཤེས་མོད་ཀྱི་འདོད་པའི་བདེ་བས་བཅིངས་གླགས་ཏེ་རང་དབང་མེད་པས་ཤེས་ཀྱང་བྱར་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་མནོས་པའི་ཆོས་ནི་དཔའ་ཞིང་རྟུལ་ཕོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆད་པར་དམ་བཅས་པས་ཁྲིམས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྷའི་བུ་ལྟ་

dwelt among humans, because I was the venerable one's disciple, I merely raised a hand to ask after your health; would any of the other sons of the gods do even that? Being born as a god, one is helplessly driven by clinging and attachment to pleasurable enjoyments, and that is how it happened.' Maudgalyāyana said to Jīvaka: 'A disciple has been afflicted by an illness; how should he be treated?' Jīvaka replied: 'For the time being, he should refrain from food.' Then Maudgalyāyana exhorted Śakra, king of the gods, as follows: 'Since the appearance of a Buddha in the world is exceedingly rare to encounter, why do you not go before him from time to time to discuss the genuine Dharma?' Then Śakra, king of the gods, knowing the thought in the mind of the noble Maudgalyāyana, dispatched a god; but though he sent for a certain son of the gods three times, he did not come. That son of the gods possessed only one goddess and one musician, yet because he was attached and clinging to desire, even though the order of the king of the gods was strict, he could not bear to leave, and only arrived later. When Śakra then asked why that happened, he truthfully reported how it had occurred. Śakra said to Maudgalyāyana: 'This son of the gods possesses only one goddess and one musician, yet he could not bear to leave. As for playful delight, being the king of the gods, I am surrounded by numerous diverse palaces and countless goddesses. Enjoying various divine foods of a hundred flavors and hundreds of thousands of divine musical entertainments, I am so engrossed in playful delight that if I look to the east, I forget the west—let alone anything else! Although I know that encountering the appearance of a Buddha in the world is rare, and hearing the genuine Dharma is also exceedingly rare, I am bound and caught by the pleasures of desire and lack independence; thus, though I know it, I am unable to do anything.' The principle of taking vows is that one attains the vows through a decisive commitment with a brave and courageous mind. Sons of the gods, however,