ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 7.11

7.11

ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྔོན་པ་དེས་གོས་ཕུད་ནས་གྲི་ཐོགས་ནས་པགས་པ་བཤུས་ཏེ་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་པགས་པ་དེ་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་བློན་པོ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་སྐྱེས་ནས་དུད་འགྲོ་ལ་ལུས་ཀྱི་པགས་པ་སྤུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཏུ་འདུག་པ་ཡོད་པ་ཡོང་མ་ཐོས་ཏེ། ད་འདིར་མིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་རྔོན་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གི་ཐབས་བྱས་ཏེ་པགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་ཅེས་དྲིས་སོ། །དེ་ནས་རྔོན་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཇིགས་པ་མེད་པ་སྩལ་ན་དྲང་པོར་སྨྲའོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཁྱོད་ཅི་འདོད་པ་བཞིན་གནང་ངོ་བར་བསྒོ་ནས་རྔོན་པ་དེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་ཏེ། དཔེར་ན་མི་བརྣངས་པ་བཞིན་མིད་དུ་ཡང་མེད་ལ་སྐྱུག་ཏུ་ཡང་མེད་པ་ལྟར་མི་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ། །བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དང་། རྒྱལ་ཕྲན་དང་། འཁོར་མང་པོ་ཀུན་བསྡུས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །ཁྱེད་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ངས་སྔོན་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་དག་ལས་འདི་སྐད་ཅེས་ཐོས་ཏེ། དུད་འགྲོའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའི་ནང་ན་ལུས་ཀྱི་སྤུ་མདོག་གསེར་ལྟ་བུར་འདུག་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལས་གཅིག་ཙམ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་རྔོན་པ་སྡིག་པ་ཅན་འདིས་དེ་འདྲ་བའི་ཐབས་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསད་པ་འདི་གལ་ཏེ་བདག་གིས་བློན་ཐབས་སམ། བྱ་དགའའམ། བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེའམ། རྟའམ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ནམ། གོས་སམ། ཟས་སམ། ནོར་རམ། འབྲུའམ། ནོར་འདི་ལྟར་བྱིན་པར་གྱུར་ན་སྡིག་ཅན་དེ་དང་འཐུན་པར་གྱུར་ཏེ་དེའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་བསམས་ནས་རྔོན་པ་དེའི་སྲོག་གི་དབང་པོ་བཅད་དོ། །དེ་ལྟར་རྔོན་པ་དེའི་སྲོག་

Then, having taken off his robes and drawn a blade, that hunter skinned [the lion] and went back home. Returning home, he offered [the skin] to the king. When the king saw the skin, he was overjoyed and said to his ministers: "Never since I was born have I heard of any animal that possessed body skin and fur with a golden color! How extraordinary, how extraordinary, to see it now in person with my own eyes!" He then asked the hunter, "What kind of means did you employ to obtain a skin such as this?"

Thereupon the hunter addressed the king: "If the great king grants me immunity from fear, I shall speak truthfully." After the king declared, "I grant whatever you desire," the hunter reported everything just as it had happened. Upon hearing these words, the king was overwhelmed by intense grief. Unsettled like a choking person who can neither swallow nor vomit, he assembled all the prime ministers, vassal kings, and large retinue, and proclaimed:

"Know this, all of you! Long ago, I heard from wise and learned individuals that if an animal born in the realm of beasts has body fur the color of gold, it is undoubtedly a bodhisattva. If even a single ordinary being arouses the mind set on unsurpassed awakening, they accomplish great benefit and happiness for all sentient beings. Why, through employing such a means, did this sinful hunter murder a bodhisattva? If I were to grant ministerial rank, a reward, a woolen elephant, horses, the seven kinds of precious gems, clothing, food, wealth, grain, or possessions in this way, I would be agreeing with that sinner and becoming his accomplice!"

Thinking thus, he took that hunter's life. Having thus taken the hunter's