ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 7.16

7.16

ཅད་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་ནས་ཚིག་གཅིག་གམ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གམ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚིག་གི་སྒྲ་དང་། དོན་དང་། ཆོས་སུ་ལྡན་ལ། ཆོས་དང་དོན་བསྟན་པ་ཡང་སྤྲོ་བ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུས་སུ་བསྟན་པ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་གཤེ་ཞིང་སྤྱོ་བ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་དྲང་པོར་ཐད་ཀར་བསྟན་པ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་དཔེ་རྣམས་བསྟན་ཏེ་ཅི་དང་འཕྲོད་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་དེ་བས་ཉེ་ཞིང་སླ་བར་བསྟན་པ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་སླ་བ་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲིན་ཤེས་པ་དང་། དྲིན་བསབ་པ་ལ་མཁས་པའི་མཆོག་ཆོས་རིམ་གྱིས་བཤད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དགྲ་སྡང་བ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་སྒོམ་སྟེ། བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྡིག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། གང་ཟག་བག་མེད་པ་དང་། ལེ་ལོ་ཅན་དག་ལ་ཐབས་རྣམ་པ་མང་པོ་ནས་ཆོས་བསྟན་ནས་རྒྱགས་ཤིང་དྲེགས་པ་དང་། གང་ཟག་དབུལ་ཕོངས་པའི་བར་དུ་ཐབས་རྣམ་པ་མང་པོས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི་བདག་སྟོད་པའམ། གཞན་སྨོད་པའམ། བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་དང་། རྙེད་པ་དང་། གྲགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲིན་ཤེས་ཤིང་དྲིན་བསབ་པ་ལ་མཁས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཤད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་བའི་ཆོས་སྒོམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དྲིན་ཤེས་པ་དང་། དྲིན་བསབ་པ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དྲིན་ཤེས་ཤིང་དྲིན་བསབ་པ་ནི་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། མང་དུ་ཐོས་པས་གཟུངས་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་འབར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་

is called 'expounding everything' means expounding from the twelve branches of scripture down to a single word, a single verse, or half a verse; and that too possesses the sounds of the words, the meaning, and the Dharma. In teaching the Dharma and the meaning, teaching at the appropriate time in order to encourage, praise, and gladden; teaching by rebuking and scolding at certain times; teaching directly and straightforwardly at certain times; teaching by using parables according to what is suitable at certain times; teaching more closely and simply at certain times; and teaching in a manner easy to enter according to their inclinations at certain times—this is called the bodhisattva's 'gradual exposition of the Dharma, supreme in expertise regarding recognizing kindness and repaying kindness.' Furthermore, what is called 'pure exposition' is: the bodhisattva mahāsattva cultivates a mind of loving-kindness toward hateful enemies; and with a mind of loving-kindness, through many kinds of methods, teaches the Dharma to sinful sentient beings, careless individuals, and lazy individuals, and through many kinds of methods teaches the Dharma to haughty, arrogant, and impoverished individuals, without praising oneself, disparaging others, or doing so for the sake of food, drink, gain, and fame—this is called the bodhisattva's 'pure exposition of the Dharma, skilled in recognizing kindness and repaying kindness.' In that regard, how is it that one abides in accord with the Dharma? Cultivating the virtuous qualities of bodily, verbal, and mental actions, one possesses purity; and recognizing kindness and repaying kindness also fully reveals unsurpassed, perfect awakening. Furthermore, the bodhisattva mahāsattva who recognizes kindness and repays kindness brings the meaning to mind: by having great learning, one attains dhāraṇī, and in order to kindle the lamp of the Dharma, for the benefit