ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 7.17

7.17

ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། ཆོས་སྟོན་ཅིང་འཆད་པ་ལ་མཆོད་པ་དང་རིམ་གྲོ་བྱའི་ཆོས་ལ་སྐྱོན་མི་གདགས། སྟོན་ཅིང་འཆད་པ་ལ་སྐྱོན་མི་གདགས། གནོད་པ་དང་འཚེ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་ནི་དྲིན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷ་དང་མིའི་ལོངས་སྤྱོད་མྱོང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ནི་དྲིན་ཤེས་པ་དང་། དྲིན་བསབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། གཞན་ཡང་དངོས་པོ་བཞིས་བཟོད་པ་བསྒོམ་ཞིང་མི་བཟོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་བརྒྱན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་མང་པོ་བསྡུས་ནས་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བཀོད་དེ། བདག་ཀྱང་བཟོད་པ་བྱེད་དེ། གཞན་ཡང་བཟོད་པ་བྱེད་པ་ལ་འགོད་ཅིང་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་དྲིན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཟོད་པ་བྱས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་མི་འབྱུང་བས་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བའམ། ཉོན་མོངས་པ་མི་འབྱུང་བས་འགྱོད་པའི་སེམས་མེད་དེ། ལུས་འདི་དང་བྲལ་ནས་ཀྱང་ལྷ་དང་མིའི་ལོངས་སྤྱོད་མྱོང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཐོབ་པ་ནི་དྲིན་བསབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་བཞིས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ། ལེ་ལོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་བྱང་ཆུབ་བརྒྱན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྡུད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པས་ཉལ་ན་ཡང་བདེ་ལ། སད་ན་ཡང་བདེ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་བདེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་ཏེ། ལུས་ཀྱིས་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་མྱོང་བ་ནི་བདག་ལ་ཕན་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་མི་འཚེ་སྟེ། འཚོག་རྡེག་དང་། གཤེ་བ་དང་། སྤྱོ་བ་མེད་པ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལུས་འདི་དང་བྲལ་ནས་ཀྱང་། ལྷ་དང་མིའི་ལོངས་སྤྱོད་མྱོང་ཞིང་མཐུ་དང་དབང་དུ་ལྡན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཐོབ་པས་འབྲས་བུ་

and happiness of all sentient beings, one should apply oneself to generosity, ethical discipline, and great learning. One should make offerings and pay service to those who teach and expound the Dharma, and not find fault with the Dharma; one should not find fault with those who teach and expound. Giving fearlessness to sentient beings with a mind free from malice and injury is called 'recognizing kindness.' Experiencing the enjoyments of gods and humans and attaining the path of nirvāṇa is called 'recognizing kindness and repaying kindness.' Furthermore, through four factors, the bodhisattva cultivates patience and completely abandons impatience; and in order to adorn awakening, having gathered many sentient beings, establishes them in cultivating patience: practicing patience oneself, establishing others in practicing patience, and being free from fear is called 'recognizing kindness.' Through the condition of having practiced patience in this way, a mind of hatred does not arise, and one possesses a magnificent retinue; and because suffering or afflictions do not arise, there is no mind of regret. After parting from this body as well, experiencing the enjoyments of gods and humans and attaining nirvāṇa is called 'repaying kindness.' Son of noble family, furthermore, through four factors the bodhisattva initiates diligence: having completely abandoned laziness, one gathers sentient beings in order to adorn awakening. Because one initiates diligence for the sake of the path of awakening, one is happy whether sleeping or awake; and being free from afflictions, virtuous states arise and increase, and experiencing pleasurable enjoyments with the body is called 'acting for one's own benefit.' Even while initiating diligence, the bodhisattva does not harm sentient beings: being free from beating, rebuking, and scolding is called 'acting for the benefit of others.' After parting from this body as well, experiencing the enjoyments of gods and humans, possessing power and dominion, and attaining the great fruit through attaining the path of awakening—