ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 7.6

7.6

གསོ་བར་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགེ་སློང་ནད་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དྲིན་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བར་དགོངས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དྲིན་ལན་བསབ་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ནད་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྤྲོ་བ་དང་། དགའ་བ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་པ་མཛད་ནས་དགེ་སློང་ནད་པ་དེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་རིག་པ་གསུམ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཐེ་ཙོམ་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཅིའི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཕྱག་དར་ཏེ་དགེ་སློང་ནད་པའི་ལུས་ཀྱི་རྨ་ཁྲག་ཀུན་བཀྲུས་ཏེ། དགེ་སློང་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་དྲིན་ལྕི་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་བདག་ཅག་ལ་བཀྲོལ་ཞིང་བཤད་དུ་གསོལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་དང་ལྷའི་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱེད་རྣམས་ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་། དངོས་པོ་དེ་དག་བསྟན་པར་བྱའོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་སྔོན་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན་རྒྱལ་པོ་སྡིག་པ་ཅན་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པ་ཀུན་ལ་འཕྲོག་རློམ་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་སྡིག་པ་ཅན་དེ་ལ་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་བཀུག་ནས་དཀུ་གསང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། གསང་ལ་བཏགས་ནས་བློན་པོ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །གང་སུ་ཡང་རུང་ཁྲིམས་ལས་འགལ་བར་བྱས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཆད་པས་བཅད་པར་དབང་བསྐུར་གྱིས། ཁྱེད་ཀྱིས་ནོར་ཅི་ཐོབ་ཀྱང་རུང་ང་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེའི་ཚེ་ན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེས་རྟག་ཏུ་གཞུ་རྡེག་བྱེད་དེ་ནོར་མང་དུ་ཐོབ་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བཏང་། གང་ནོར་མེད་པ་ལ་ནི་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱི་བར་དུ་གནོད་པ་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་ན་དགེ་བསྙེན་གཅིག་ཁྲིམས་ལས་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱས་པས་ལྔ་བརྒྱ་པའི་གན་དུ་ཁྲིད་ནས་གཞུ་བརྡེག་བྱ་བར་བྱས་པ་ལས་དགེ་བསྙེན་ཤིན་ཏུ་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐོས་པས་གནོད་པ་

the disease of my mind as well!" Then the Tathāgata addressed that sick bhikṣu: "Because the Tathāgata considers your kindness to be immensely profound, the Tathāgata will repay your kindness." At that time, that sick bhikṣu became exceedingly glad. The Tathāgata inspired, gladdened, and encouraged him, whereupon that sick bhikṣu attained the fruit of an arhat and came to possess the three knowledges, the six higher knowledges, and the eight liberations. Śakra, the lord of the gods, and all the host of gods were filled with doubt and said to the Tathāgata: "Why did the Tathāgata personally sweep and clean, washing away all the pus and blood from the sores on the sick bhikṣu's body, and state, 'I have an immensely profound debt of kindness to this bhikṣu'? Please unpack and explain this meaning to us!" The Buddha addressed Śakra, the lord of the gods, and the great assembly of gods: "Listen well and retain this firmly in mind; I will explain these matters to you. Śakra, lord of the gods, in the past, beyond immeasurable and countless eons, there lived an evil king who practiced non-Dharma and plundered and oppressed everyone. At that time, that evil king summoned five hundred ministers, took them into a secret council, swore them to secrecy, and instructed those ministers: 'Whoever transgresses the law, I authorize you to execute punishment upon them; whatever wealth you seize, you must share equally with me.' During that period, those five hundred constantly subjected people to beatings and floggings: those who possessed great wealth were released accordingly, whereas those who lacked wealth were harmed even to the point of losing their lives. At that time, a lay practitioner (upāsaka) committed a slight infraction of the law, and having been brought before the five hundred, they were about to beat and flog him. But having heard that this upāsaka was exceedingly virtuous, the harm