ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 7.7

7.7

མ་བྱས་པར་ཡན་པར་བཏང་ངོ་། །དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དགེ་བསྙེན་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་ནི་དགེ་སློང་ནད་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་དྲིན་ཡང་བ་ཡང་ལྕི་བས་གླན་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་རྟག་ཏུ་མི་བརྗེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་དང་ལྷའི་འཁོར་མང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ལྷའི་འཁོར་བཞི་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་སྙེད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལྷ་རྫས་ཀྱི་རོལ་མོ་བྱས་ཏེ། ཕྱིར་རང་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དྲིན་ཤེས་པ་དང་། དྲིན་ལན་བསབ་པ་ནི་དོན་རྣམ་པ་འདི་བཞི་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཉན་པ་དང་། དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ལ་གནས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་རྗེས་སུ་མི་གནས་པ་དང་། དོན་ལ་གནས་ཀྱི་ཡི་གེའི་རྗེས་སུ་མི་གནས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་མི་གནས་པ་དང་། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་གནས་ཀྱི་བཀྲི་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་མི་གནས་པ་སྟེ། ཆོས་འདི་བརྒྱད་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་ན་ནི་དྲིན་ལན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་ན་དྲིན་ལན་བསབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རྙེད་པ་དང་། ཁེ་དང་། སྨད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། གྲགས་པ་དང་། འཕྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། བདེ་བ་ལ་མི་བལྟ་བའོ། །གཞན་ཡང་དངོས་པོ་འདི་བཞི་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ནི་དྲིན་ལན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ། དྲིན་ལན་བསབ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱམས་པ་བསྒོམས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་ཅན་སྡིག་པ་ཅན་དག་མཐོང་ན་བྱམས་ཤིང་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་

he let him go free without doing anything to him. Due to that, the upāsaka too was exceedingly delighted. Kauśika, this is how you should understand it: At that time, in that era, that [debtor of] five hundred was this sick monk. At that time, in that era, the one who was the upāsaka was none other than myself today. Therefore, bodhisattvas repay even slight favors from incalculable eons ago with great weight, never forgetting them right up until their manifest awakening. At that time, Śakra, the lord of the devas, and the great host of devas were filled with joy, and as many as forty-eight thousand of the divine host aroused the mind of unsurpassed, completely perfect awakening. Having aroused the mind of awakening, they played divine music and returned to their respective abodes. Then the Bhagavān addressed Ānanda: "Whichever son of good family or daughter of good family knows kindness and repays kindness should earnestly apply themselves to these four matters. Which four? Attending upon a spiritual friend, listening to the Dharma with one-pointed mind, bringing the meaning to mind, and practicing in accordance with how it was taught. Furthermore, they should abide by four principles. Which four? Abiding by the Dharma and not following after persons; abiding by the meaning and not following after the letter; abiding by gnosis and not following after consciousness; and abiding by sūtras of definitive meaning and not abiding by sūtras of interpretable meaning. If one earnestly applies oneself to these eight things, one is called 'one who knows kindness.' Furthermore, if one possesses eight qualities, one is called 'one who repays kindness.' Which eight? They are as follows: not looking to gain, profit, blame, praise, fame, disrepute, suffering, and pleasure. Furthermore, earnestly applying oneself to these four matters is called 'knowing kindness,' and it is also called 'repaying kindness.' Which four? They are as follows: through cultivating love, when seeing sinful sentient beings, arousing a mind of love and affection,