ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 7.8

7.8

དང་། སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མཐོང་ན་མི་སྐྱོ་བར་ལྟ་ཞིང་མི་གཏོང་བ་དང་། དགའ་བ་བསྒོམས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སློབ་དཔོན་དང་། བླ་མ་དང་། ཕ་མ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་མཐོང་ན་དགའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དགྲར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་མཐོང་ན་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་དགའ་བོས་གོས་ཚགས་སུ་བཅོས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐོག་མ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ན་དྲིན་ཤེས་པ་དང་། དྲིན་ལན་བསབ་པའི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་བཞི་ཅི་ལྟར་ནན་ཏན་དུ་མཛད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ་སྟོན་པ་རྒྱལ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་དོ། །སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་དང་གཟུགས་བརྙན་ལས་ཆོས་བྱ་བ་ཡང་ནུབ་ནས་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཞེས་བྱ་བ་ན་མི་རྣམས་ཀྱང་སྐྱིད་ཅིང་བདེ་ལ་ལོ་ཡང་ལེགས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་དྲང་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་སྲིད་འཚོའོ། །ཡུལ་དེ་ན་རི་དྲང་སྲོང་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། རི་དེ་ལ་རྒྱུན་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་གནས་སོ། །དེ་མ་ཡིན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དྲང་སྲོང་ཡང་མང་དུ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་རི་དེ་ལ་རི་དགས་དང་གཅན་གཟན་ཡང་མང་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ན་སེང་གེ་ཡི་དམ་བརྟན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ལུས་ཀྱི་སྤུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཏུ་འདུག་པ། མཐུ་སྟོབས་དང་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ། སྐད་ཕྱུང་ན་བྱ་རྣམས་ཀྱང་ས་ལ་ལྟུང་བ། རི་དགས་རྣམས་ཀྱང་འབྲོས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། རི་དེ་ལ་འགྲོ་ཞིང་རྒྱུ་བ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དགེ་སྦྱོང་གི་གཟུགས་དང་སྤྱོད་ལམ་དུ་ལྡན་པ་གཅིག་དང་ཕྲད་ནས་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་

and, through cultivating compassion, when seeing suffering sentient beings, regarding them without weariness and not abandoning them; through cultivating joy, when seeing teachers, masters, parents, and virtuous ones, arousing a joyful mind; and through cultivating equanimity, when seeing sentient beings who have become enemies, not arousing a mind of hatred." At that time, Ānanda adjusted his robes and addressed the Buddha: "Bhagavān, how did the Tathāgata, from when he first aroused the mind of awakening, earnestly practice the four matters of the meaning of knowing kindness and repaying kindness?" The Bhagavān said to Ānanda: "In the distant past, beyond incalculable, immeasurable, and boundless eons, there appeared in the world the Buddha named Vipaśyin, a Tathāgata, Arhat, completely and perfectly awakened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, knower of the world, unsurpassed steersman of men to be tamed, teacher, Victorious One, who worked the benefit of fortunate beings. Having worked the benefit of fortunate beings, he passed into complete nirvāṇa. After the holy Dharma and even the era of the semblant teaching had vanished, in a country called Vārāṇasī, the people were happy and peaceful, the harvests were bountiful, and that king ruled the country according to righteous Dharma. In that country, there was a mountain called Mountain of the Noble Rṣi. On that mountain, five hundred pratyekabuddhas continually resided. Besides them, many ṛṣis possessing the five superknowledges also resided there. At that time, many wild animals and beasts of prey also lived on that mountain. Among them was a lion named Steadfast Vow, whose body hair was the color of gold, who possessed great might, strength, and radiance, so that when he roared, even the birds fell to the ground and wild beasts fled. While he was roaming and wandering on that mountain, he encountered a pratyekabuddha endowed with the appearance and deportment of a śramaṇa. A mind of extreme affection for him arose,