འཕགས་པ་དམ་བ་ཞ་གཉས་པ་ཞས་བྱ་བའ་མད 2

2

ཕྱིར་མི་འོང་ནི་ཚེ་འཕོས་ནས་ལྷ་གནས་པ་བཅུ་དགུ་པ་ལ་སྐྱེས་ནས་གནས་དེ་ཉིད་དུ་དགྲ་བཅོམ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་འོག་མ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་ནི་ཚེ་འཕོས་ནས་ཁམས་གོང་མར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ནས་ཕྱིར་འོངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་འོག་མ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་ཚེ་ལན་བདུན་འཕོ་ཞིང་སྐྱེ་བ་ལན་བདུན་བླངས་པའི་མཐར་དགྲ་བཅོམ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །འདོད་སྲེད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཕྱིས་ཡོངས་སུ་བསྟེན་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་འདོད་སྲེད་དང་བྲལ་ཞིང་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཟབ་མོའི་དོན་འདུས་བྱས་པ་རྟོགས་པར་བྱས་པས། ཐོབ་པ་མེད་པ། ཚོལ་བ་མེད་པ། ལམ་གྱིས་བཅིང་དུ་མེད་པ། ལམ་གྱིས་སྦྱོར་དུ་མེད་པ། བསམ་དུ་མེད་པ། བྱེད་དུ་མེད་པ། བསྒོམ་དུ་མེད་པ། མངོན་དུ་བྱར་མེད་པ། ཐམས་ཅད་དུ་མི་གནས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་མཆོག་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ལ་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཟང་ཟིང་སྤངས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཉིན་ཕྱེད་དུ་ཟས་གཅིག་བཟའ་ཞིང་གནས་མལ་ཤིང་དྲུང་དུ་འཆའ་ཞིང་བག་ཡོད་པས་ཟས་ཕྱིས་ལེན་པར་མི་བྱའོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདོད་པ་ལ་སྲེད་པས་སྐྱེ་བོ་དག་རྨོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་ཅན་དག་གིས་རྣམ་པ་བཅུས་དགེ་བ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ལ་རྣམ་པ་བཅུས་མི་དགེ་བ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་གསུམ་དང་། ངག་གི་བཞི་དང་། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་མོ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་གང་ཞེ་ན། སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་

The anāgāmin, upon dying, is born in the nineteenth god realm and attains arhathood in that very place. Next below him is the sakṛdāgāmin. The sakṛdāgāmin, upon dying, is born in a higher realm, and returning from there, attains arhathood. Next below him is the srotāpanna. The srotāpanna, having died seven times and taken rebirth seven times, ultimately attains arhathood. Abandoning kāmatṛṣṇā entirely is like severing a limb of the body: thereafter it can never be used again.' Furthermore, the Bhagavān declared: 'When bhikṣus who have undertaken pravrajyā are free from kāmatṛṣṇā, thoroughly comprehend their own minds, and realize the saṃskṛta as the profound meaning of the Buddha’s path, there is nothing to attain, nothing to seek, nothing to be bound by the path, nothing to be conjoined by the path, nothing to think, nothing to do, nothing to cultivate, nothing to actualize, not abiding anywhere; that which is naturally supreme and extraordinary is called the path.' Furthermore, the Bhagavān declared: 'Those who have shaved their hair and beard, become bhikṣus, and fully entered into the teaching of the Bhagavān should abandon worldly possessions, practice piṇḍapāta, eat a single meal at midday, make their dwelling beneath trees, and with apramāda not take food later. Why is that? Because craving for desires deludes beings.' Furthermore, the Bhagavān declared: 'Sentient beings perform wholesome actions in ten ways and unwholesome actions in ten ways. What are the ten? Three of the body, four of speech, and three of the mind. What are the three of the body? Prāṇātipāta, adattādāna, and kāmamithyācāra.'