གསང་རབ་རན་པ་ཆའ་གཏམ་རྒྱད་དང་ཤཀྱའ་རབས་རྒྱད 170

170

སོ། །ཇི་ལྟར་རང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་གམ། ཅི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་སྣང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཤཱ་རིའི་བུའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དག་ཅི་ན་དམུས་ལོང་གིས་མ་མཐོང་བ། དམུས་ལོང་གིས་ནོངས་ཀྱི་ཉི་ཟླས་མ་ནོངས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་མེད་ཅིང་མ་རིག་པའི་མིག་གིས་ཉེས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱན་མང་པོ་སེམས་ཅན་གང་གིས་ཀྱང་མི་མཐོང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ་ཉེས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚངས་པ་རལ་པ་ཅན་གྱིས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མ་དག་གོ་ཞེས་མ་ཟེར་ཅིག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དཔེར་ན་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷའི་གནས་བརྒྱན་པ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱིས་བརྒྱན་པར་བདག་ཅག་གིས་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཤཱ་རིའི་བུས་ཚངས་པ་རལ་པ་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚངས་པ་ཁོ་བོས་ནི་ས་ཆེན་པོ་འདི་མཐོན་དམན་དང་། ཚེར་མ་དང་། གད་པ་དང་། རོང་དང་། རི་རྩེ་དང་། ངམ་གྲོག་དང་། མི་གཙང་བ་དང་། བོང་བས་རབ་ཏུ་གང་བར་མཐོང་ངོ་། །ཚངས་པས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་ཅིང་མཐོན་དམན་དུ་རྟོག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ལྟ་བུར་མཐོང་། ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བསམས་པ་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་དག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ཡོངས་སུ་དག་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་བུ་ཇི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་མཁྱེན་ནས་ས་ཆེན་པོ་འདི་ལ་ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོས་རིག་པར་མཛད་པ་དང་། དེའི་ཚེ་སྟོང་གསུམ་

'If the buddhakṣetra becomes completely pure to the extent that one's own living beings are completely pure, then when the Bhagavān Śākyamuni engaged in the conduct of a bodhisattva, was his mind not pure, since this buddhakṣetra appears so impure?' Then the Bhagavān, knowing Śāriputra's thought, said: 'Śāriputra, what do you think? If the sun and moon are not seen by a blind man, is it the fault of the blind man, or the fault of the sun and moon?' 'Śāriputra, likewise, living beings are hindered by a lack of merit and the eye of ignorance; it is not the fault of the Tathāgata that living beings do not see the many ornamental qualities of the buddhakṣetra. Śāriputra, the Tathāgata's buddhakṣetra is completely pure, yet you do not see it.' Then Brahmā Śikhin said to Śāriputra: 'Do not say that the buddhakṣetra is impure! The buddhakṣetra is completely pure. Śāriputra, for example, just as the abode of the devas of Paranirmitavaśavartin is adorned, we see this buddhakṣetra of the Bhagavān Śākyamuni adorned with qualities.' Then Śāriputra said to Brahmā Śikhin: 'Brahmā, I see this great earth as uneven, full of thorns, ravines, gorges, mountain peaks, abysses, impurities, and clods of earth.' Brahmā said: 'Venerable Śāriputra, because your mind is not completely pure and conceptualizes unevenness, and your intention toward the Buddha's jñāna is impure, you see the buddhakṣetra like that. Śāriputra, all those living beings whose mental intentions are completely pure and whose intentions toward the Buddha's jñāna are completely pure see this buddhakṣetra as completely pure.' Then, the Buddha, knowing the thoughts of that retinue wonder what it was like, touched this great earth with his big toe, and at that moment this trisāhasramahāsāhasradhātu