གསང་རབ་རན་པ་ཆའ་གཏམ་རྒྱད་དང་ཤཀྱའ་རབས་རྒྱད 171

171

གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་རིན་པོ་ཆེ་དུ་མ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་སྣང་སྟེ། དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་རྒྱན་གྱི་ཞིང་ལྟར་སྣང་ངོ་། །འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེའི་པད་མོ་ལ་འཁོད་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མཐོང་ངམ། གསོལ་པ། སྔོན་མ་མཐོང་བ་འདི་ལྟ་བུ་མཐོང་ངོ་། །བཀའ་སྩལ་པ། ངའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྟག་ཏུ་ཡང་འདི་བཞིན་དག་སྟེ། སེམས་ཅན་ངན་པ་སྨིན་པར་བྱ་བར་གནོད་པ་དང་ཉེས་པ་མང་པོར་སྟོན་ཏོ། །དཔེར་ན་ལྷའི་བུ་རྣམས་སྣོད་གཅིག་ནས་ཟ་བ་ཟ་མོད་ཀྱི། བསོད་ནམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མྱོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ཇི་ལྟར་དག་པ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་བསྔགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཚེ། སྲོག་ཆགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །སྣང་བ་བསམ་དུ་མེད་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་སྡེ་རབ་ཏུ་འཕམ་བྱེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ་དང་། བཀའ་སྩལ་པ། བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་སྔོན་ལོགས་སུ་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་བྱུང་བའི་ཚེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟང་བའི་ལྷ་དང་ས་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཤིག་བྱུང་བ་ལས། བཟང་བའི་ལྷ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བྱ་བ་ཉུང་བསམ་གཏན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་བྱ་བ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞིག་གོ། །ས་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཟང་བས་ལྷའི་གཡོག་བྱེད་པ་ན། དེ་ཧ་ཅང་གྲོང་དང་ཡུལ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེར་ཕྱིན་ནས་ཀྱང་བྱ་བ་མང་བ་དང་། བཟང་བའི་ལྷ་ཁྱོད་ཧ་ཅང་བྱ་བ་མང་ཆེས་སོ། །སྤྱད་པས་སྤང་བ་ལ་ཅུང་ཟད་སྒྲིམས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ཏེ་ཡང་བསྐུལ་ཡང་བསྐུལ་བ་དང་། ཁྲོས་ཚིག་མི་དགའ་ནས། ཚིག་རྩུབ་མོས་ནལ་བུ་སྦྱར་མའི་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་མ་ཡང་བྱི་བོ་བྱེད་ན། ཁྱོད་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཤེས་རབ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་ཞིང་སླར་ཡང་མི་འཆགས་བག་ལ་ཉལ་སྟོན་ཏོ། །བཟང་བའི་

appeared adorned with diverse jewels and a host of qualities, appearing, for example, just like the realm of the Tathāgata Ratnavyūha. All in the retinue also perceived themselves seated upon jewel lotuses. Then [the Bhagavān] asked Śāriputra: 'Do you see?' He replied: 'I see such a thing as was never seen before!' He said: 'My buddhakṣetra is always pure like this; but in order to mature inferior beings, it is shown with many harms and defects. For instance, though devaputras eat food from a single vessel, they experience it according to their merit. Likewise, though born in the same buddhakṣetra, according to the purity of the living beings' intentions, they see the praise of the qualities of the buddhakṣetra accordingly.' Then, when that buddhakṣetra appeared in that way, eighty-four thousand living beings generated the mind directed toward unsurpassed bodhi (cittotpāda). From the Acintyaprabhāsa: When King Jayaprabha questioned the Buddha, he replied: 'Ninety-one kalpas ago, when the Buddha Vipaśyin appeared, in his teaching there were two bodhisattvas named Bhadradeva and Pṛthivī. Bhadradeva had few desires, few affairs, and was irreversible from engaging in dhyāna and abhijñā. Pṛthivī did not possess such great dharmas; while serving Bhadradeva, he went exceedingly to towns, countrysides, and royal courts, and upon arriving there, had many activities. Bhadradeva urged him repeatedly, saying: 'You have far too many activities; exert yourself slightly in abandoning worldly pursuits!' Pṛthivī became angry, displeased, and spoke harsh words: 'You bastard, son of an adulteress! Even your parents commit adultery—how could you have śīla and prajñā?' Thus he spoke, and harboring malice, confessed nothing. Bhadradeva,