Basatin al-uns 68.250

68.250

وآدهم یستمد اللیل منه و تطلع بین عینه الثرایا3 سری خلف الصباح یطیر زهوا4 ویطوی5 خلفه الأفلاک طیا فلما خاف و شک الفوت منه تشبث بالقوائم والمحیا براق برق حرکت در زمان سیر بهزخم سمهای سخت فولاد پیکر صد هزار کواکب از دل صخرهآ صما طالع می گردانید و از چهار نعل هلال آسا به عدد نجوم سما ماه نو بر روی زمین پیدا میآورد، پادشاه بر پشت ان برنشست، انواع حیوانات را صید می کرد، تو گفتی سلیمان صاحب تخت و نگین عنان صرصر و نکبار را بهدست آورده است و با خسرو سیارگان بر سر خنگ سپهر سوار شده است و هر زمانی در کوه و صحرا میتاخت و در هر قدمی بهزخم تیر سوری سندان شکاف، صیدی بر جای میانداخت، مؤلف گوید:

"A black steed from which the night draws its dark shade, / and the Pleiades rise between its eyes.
It traveled behind the morning, flying with pride, / rolling up the celestial spheres behind it.
So when it feared the morning would soon slip away, / it clung to its legs and its face."
The lightning-paced Burāq, at the time of galloping, from the strike of its hard, steel-bodied hooves, caused a hundred thousand stars to rise from the heart of hard rock;
and from its four crescent-like horseshoes, it brought forth new moons upon the surface of the earth to the number of the stars of heaven.
The king mounted its back and hunted various kinds of animals. You would have said that Solomon,
the master of the throne and the signet ring, had taken into his hand the reins of the gale and adverse wind, and together with the king of the planets was riding upon the steed of heaven;
and at every moment he galloped in mountain and plain, and at every step, with the strike of an anvil-cleaving poplar arrow,
he felled game upon the spot. The author says: