Basatin al-uns 77.269

77.269

من با سمنبر الحاح بسیار کردم و عذرهای او را به هیچ وجه قبول نداشتم، چون میل طبع من بهشنیدن حال خویش متجاوزالحد دید و تمهید عذر را به هیچ سبیل محل و مجال نیافت بر این منوال سخن آغاز نهاد و گفت: هرچند خواستم که راز سینهآ مجروح مخفی دارم و سر دل خون شدهآ خویش ظاهر نکنم اما رعایت جانب اتحاد تو مرا از آن اتفاق مانع گشت و عنان تماسک از دست من بربود و بر اتمام مرام تو باعث و محرض آمد، قصهآ من بدین جمله است که این یار همدم و این مونس حالات شادی و غم ایراد خواهد کرد و برای این معنی بدو اشارت راند، او گفت: سمنبر چنان حکایت کرده است که یدر من پادشاهی بود که آوازهآ عظمت و جلالت او بهاسماع خاص و عام رسیده و در تمهید قواعد ملک و ترتیب اسباب جهانداری مقتدای خسروان جهان و پیشوای سروران کیهان گشته، سلاطین کبار حلقهآ اطاعت او در گوش جان داشته و پادشاهان نامدار غاشیهآ امتثال او بر دوش دل گرفته بودند، لجام تسخیر بر سرسبز خنگ تو سن فلک کرده، کمند تذلیل در گردن تیغ زن سیهر کشیده، روزی بر سریر سلطنت در صحن باغ نشسته بود و طرفداران عالم در یمین و یسار کمر بندگی او بر میان بسته و در صفوف خدمت بهیای ادب ایستاده ناگاه طبقهٔ‌ حجاب بار خبر رسانیدند که پادشاهزاده بر درآمده است و برای دریافت دولت پای بوس دستوری میطلبد، پادشاه به اجابت ملتمس او مثال داده، حجاب خاص یادشاهزاده را درون قصر آوردند و پدر من رعایت به تبجیل و تعظیم او فراوان واجب دید و در نوازش و اصطناع او بههر مبالغت پرسید و به انعامات بی کران و خلعتهای گرانمایه از اشباه و امثال مخصوص و ممتاز گردانید و لباس شرف محرمیت در بر او پوشانید، روزی پادشاه به رسم طوف شکار با طائفهٔ‌ مقربان و زمرهآ مختصان خویش عزم صیدگاه مصمم کرده بود و مادر من و من نیز به متابعت او روان شدیم، پادشاه چون از صید گاه بازگشت برای تمتع و التذاذ در باغی نزول فرمود و به تجرع کاس شراب و استماع نغمات چنگ و رباب با پادشاهزاده مشغول شد، ناگاه دو چشم من بر صورت پادشاهزاده افتاد و من نیز در آن زمان منظور نظر او گشتم، صورت زیبا و شکل رعنای پادشاهزاده عقل مرا در ربوده، بی طاقتی و ناشکیبایی را بر دل من مستولی گردانید:

I pressed Samanbar persistently and would by no means accept her excuses. When she saw my inclination
to hear her circumstances exceed all bounds and found no place or room by any means to devise an excuse, she began to speak in this
manner and said: ‘Much as I wished to keep the secret of my wounded breast concealed and not disclose the mystery of my bleeding
heart, regard for the side of your unity prevented me from doing so, snatched the reins of self-restraint
from my hands, and became the cause and instigator of fulfilling your desire. My tale is this, which this
intimate companion and confidante of states of joy and grief will relate.’ And to this end she made a gesture toward her.
She said: ‘Samanbar has related that: “My father was a king whose renown of greatness and
glory reached the ears of elite and common folk alike, and in establishing the foundations of the kingdom and arranging the instruments of world-rule
he became the exemplar for the monarchs of the world and leader of the masters of the earth. Great sultans wore the ring of his obedience in the ear
of their soul, and renowned kings bore the saddle-cloth of compliance with his command upon the shoulder of their heart. He placed the bridle of subjugation upon the grey horse
of the unruly heavens and cast the lasso of humilation around the neck of the sword-wielding sphere. One day he sat upon the throne of sovereignty in
the courtyard of the garden, while the supporters of the world on the right and left girt their loins in service to him and
stood in rows of service in reverent etiquette. Suddenly the chamberlains of the court brought word that a prince
had arrived at the gate and was requesting permission to obtain the good fortune of kissing his feet. The king gave command to grant his request,
and the royal chamberlains brought the prince inside the palace. My father deemed it necessary to show him abundant honor and respect,
surpassed all bounds in showing him favor and benevolence, distinguished and honored him above his peers and equals with boundless rewards
and precious robes of honor, and clothed him in the garb of the honor of intimacy. One day the king, according to the custom of the hunt, set out with a party of his intimates and select companions
with a firm resolve toward the hunting ground, and my mother and I also went along following him. When the king returned from the hunting ground,
he stopped at a garden for recreation and pleasure, and engaged with the prince in sipping cups of wine and listening to the melodies
of the harp and rubab. Suddenly my two eyes fell upon the face of the prince, and at that moment
I too became the object of his gaze. The prince’s fair countenance and graceful form stole my reason away
and made impatience and restlessness prevail over my heart: