Advice to Jahāngīr 220

220

5 6 5i10 .10 تواند : 13 .9 هم 5i8, oni1s که ختیار بدست تعجیل دهد ، آخر کارش به پشیانی و خاتعمهآ احوالش بحسرت و ندامت و تاسف خواهد کشید و هر که بنای کار خویش بر صبر و ثبات و اساس مهام خود بسکون و وقار استحکام دهد ، بی شبه عواقب اعمال وخواتیم احوالش به فتح و فیروزی مقرون خواهد شد - چه عاقبت شتاب پشیانی و شرمساریست1 و مرد تعجیل کننده2 همیشه از حصول مراد محروم باشد - و صبر صفتی بغایت مقبول و مرضی است و صبر مفتاح فرجست ودر خانهٔ‌ راحت جز بکلید صبر نتوان کشاد- و در هر چه بادمی حادث شود ، چون بعروهآ وثقای3 صبر تمسک جسته ، طریق مشورت و تدبیر مسلوک دارد ، [19 2 f510) عاقبت الامر چهرهآ مراد در نظر آید. هر مهمی که به تائنی و آهستگی دران شروع نمایند، اکثر آنست که بر حسب دلخواه صورت می یابد . و بر کاری که به شتاب و سبکباری دران خوض نمایند ، غالب آنست که بمراد از4 پیش نرود - و5 سبکباری همچو تیریست که از کمان رفت باز نتوان آورد و آهستگی چون5 شمشیریست در دست ، اگر خواهند کاز فرمایند و الا بیچ ضررنکند -