Advice to Jahāngīr 234

234

هر پادشاه آگاه که از میامن عقل بهره مند شده ، اساس احکام خلافت و بنای مهمات سلطنت4 خود را بمشورت و تدبیر گذاشته باشد و بحکم شاورهم فی الامر5 ، بی تدبیر ومشورت بزرگان خورده دان در مصالح ملک مدخل ننماید و تمام نظام اعمال و احکام خود را بتدابیر5 وزیران کامل و مشیران7 عاقل باز بسته8 ، به رای تاصحان امانت گذار مقبول القول استظهار جوید - لا شک بحکم ما یشاور قوم الا هداهم الله ولا رشد [فی] امورو لا مشورة فیها ، بر چه از ایشان صادر شود بصلاح مقترن10 و امنیت عالم و جمعیت حال بنی آدم را متضمن خواهد بود و ملک او پایدار و دولت او برقرار خواهد شد و هر که بسخن ناصحان اگرچه درشت وبی محابا گویند التفات [2o. 17 8] تنموده از جادهٔ‌ مشورت و تدبیر انحراف ورزد ، از پیرایهآ حزم و دور اندیشی عاطل و در میدان خرد و عاقبت بینی راجل باشد وعواقب امورش از ندامت خالی نخوابد بود - و در قبضآ اختیار و اقتدارش جز حسرت و پشیانی باتی نخواهد ماند -